9,1/10  (8 Oy) · 
17 okunma  · 
6 beğeni  · 
773 gösterim
"1964 yılında yayımlanan Oza elli yıl sonra çok daha büyük bir şiir olarak çıktı karşıma. Ürperdim. Elli yıl sonra iyice kıskandım. Kıskandım, dehşetli tutkuyla, çünkü Oza sadece dünün ve bugünün şiiri değil aynı zamanda geleceğin şiiri. Kendini durmadan yenileyen bir şiir. Dünyanın bütün şairlerinin, geleceğin şairlerinin çarpışmak zorunda oldukları yaman bir rakip!

Oza, iç içe geçmiş sırılsıklam bir aşk şiiridir. Mayakovski'den sonra Rus şiirinin biçimsel sınırlarını kıran devrimci bir şiirdir. Önem ve büyüklüğünü anlatmak için, bu iki cümle bile yeter!"
-Özdemir İnce-

"Voznesenski, şiirinde 'sözüm ona ilerleme'ye, çıkarcıların, duygusuzların, göğüslerinde bir yürek taşımayanların eline geçince baskı aracı haline dönüşen 'kahrolası makine'ye karşı sevginin ve özgür insan ruhunun savunusunu üzerine alır. İnsani değerlerin baş koruyucusu olarak şair çıkar karşımıza. Bu eğilim, en çok da Oza adlı uzun şiirde görülür." Mehmet H. Doğan
(Tanıtım Bülteninden)
  • Baskı Tarihi:
    Temmuz 2014
  • Sayfa Sayısı:
    64
  • ISBN:
    9786058519534
  • Çeviri:
    Ülker İnce
  • Yayınevi:
    Ve Yayınevi
  • Kitabın Türü:

“oza”, yunanca zoe (yaşam) sözcüğünden türetilmiş olan rus hıristiyan adı zoya’nın bozulmuşudur. ve ne muammaî bir nedenselliktir ki oza bey'in bana yüklediği sıfatsal adın da ta kendisidir*

Kitaptan 19 Alıntı

İkimiz birlikteyken, geleceğin senden bana aktığını duyumsuyorum, benden de sana - kum saatiyiz sanki.

Oza, Andrey Voznesenski (Sayfa 41 - Ve Yayınevi - 2. Basım: Nisan 2017, İstanbul)Oza, Andrey Voznesenski (Sayfa 41 - Ve Yayınevi - 2. Basım: Nisan 2017, İstanbul)

İlerleme denen şey gerilemedir
İnsan diye bir şey kalmıyorsa ortada.

Oza, Andrey Voznesenski (Sayfa 51 - Ve Yayınevi - 2. Basım: Nisan 2017, İstanbul)Oza, Andrey Voznesenski (Sayfa 51 - Ve Yayınevi - 2. Basım: Nisan 2017, İstanbul)

Eski bir ocak gibi midir aşk?
Elveda mı hepsine?..

Oza, Andrey Voznesenski (Sayfa 27 - Ve Yayınevi - 2. Basım: Nisan 2017, İstanbul)Oza, Andrey Voznesenski (Sayfa 27 - Ve Yayınevi - 2. Basım: Nisan 2017, İstanbul)

Özgürsün ama ne kadar özgürmüş gibi görünsen de yok özgürlüğün;
Deli gibi sürüyorsun direksiyonu olmayan bir arabayı.

Oza, Andrey Voznesenski (Sayfa 37 - Ve Yayınevi - 2. Basım: Nisan 2017, İstanbul)Oza, Andrey Voznesenski (Sayfa 37 - Ve Yayınevi - 2. Basım: Nisan 2017, İstanbul)

Selam Oza, evde, geceleyin
Ya da uzakta bir yerde, neresi olursa olsun,
Havlarken köpekler, yalarken kendi gözyaşlarını
Senin soluğundur duyduğum ses.
Selam Oza!

Nasıl bilebilirdim, sinik ve gülünç,
Bir kişi gibi, ürkerek giren bir göle,
Gerçekte korku olduğunu aşkın, söyle?
Selam Oza!

Ne korkunç, bir başına düşünmek şimdi seni?
Daha da korkunç, bir başına değilsen oysa:
Şeytan öylesine doyumsuz bir güzellik vermiş ki sana.
Selam Oza!

Ey - İnsanlar, lokomotifler, mikroplar
Gerin kanatlarınızı elinizden geldiğince ona.
Harcatmam onu, dokundurtmam kılına.
Selam Oza!

Yaşam bir bitki değilse aslında,
Neden dilimliyor, parçalıyor insanlar onu
Selam Oza!

Ne acı bu denli geç rastlamak sana,
Ve böylesine erken ayrı kalmak sonunda.

Karşıtlar getiriliyor bir araya,
Bırak çekeyim kahrını ve acını kendime.
Çünkü acılı kutbuyum mıknatısın ben,
Sense sevinçli. Dilerim sonuna dek kalırsın öyle.

Dilerim hiç bilmezsin ne denli hüzünlüyüm.
İnan, kendimle üzmeyeceğim seni.
İnan, dert olmayacak sana ölümüm.
İnan, yük olmayacağım sana yaşamımla.

Selam Oza, dilerim ışıl ışıl kalırsın hep
Bir sokak fenerinden sızan bir ışık gibi.
Suçlayamam bırakıp gittiğin için beni,
Şükür ki girdin yaşamıma.
Selam Oza!

Oza, Andrey Voznesenski (Sayfa 57 - Ve Yayınevi - 2. Basım: Nisan 2017, İstanbul)Oza, Andrey Voznesenski (Sayfa 57 - Ve Yayınevi - 2. Basım: Nisan 2017, İstanbul)

Yaşıyorsam eğer, ne derlerse desinler,
Sensin suçlanması ya da teşekkür edilmesi gereken kişi.

Oza, Andrey Voznesenski (Sayfa 49 - Ve Yayınevi - 2. Basım: Nisan 2017, İstanbul)Oza, Andrey Voznesenski (Sayfa 49 - Ve Yayınevi - 2. Basım: Nisan 2017, İstanbul)
Celal Uslu 
 05 Şub 2017 · Kitabı okudu · Puan vermedi

Otomatik makina kuyrukları
Kümeleniyor insanlar para deliklerinin başına
Atıyorlar nikel paralarını
Alıyorlar ne verirse makina.

Vakit yok düşünmeye;
Tıkılmışız konserve kutuları gibi
İş yerlerine, daralı darasız,
Vakit yok insan olmaya.

Köylü bir kız kımıldadı
Bir ozanın yatağında
Bir sabah ve dedi
"İki çift laf edecek vaktimiz yok!"

Uyanınca sen
İsterdin belki köylüler gibi,
Şiirler, peri masalları?
Vakit yok, vakit yok.

Tekmeler atan nedir göğsümün içinde
Bir partizan kız gibi?
Yavaş ol, yüreğim
Şu otomatikleşmiş yeryüzünde.

Oza, Andrey Voznesenski (Sayfa 28 - Ve Yayınevi)Oza, Andrey Voznesenski (Sayfa 28 - Ve Yayınevi)
Celal Uslu 
07 Şub 2017 · Kitabı okudu · Puan vermedi

Bir sebze değilse yaşam alt tarafı, neden
Dilimler, doğrar insan onu?
Selam, Oza!

Oza, Andrey Voznesenski (Sayfa 56 - Ve Yayınevi)Oza, Andrey Voznesenski (Sayfa 56 - Ve Yayınevi)

Ne korkunç şeydir şimdi seni yalnız düşünmek?
Yalnız olmayabileceğini düşünmektir daha da korkuncu:
Öylesine bir güzellik vermiş sana şeytan.
Selam, Oza!

Oza, Andrey Voznesenski (Sayfa 56 - Ve Yayınevi)Oza, Andrey Voznesenski (Sayfa 56 - Ve Yayınevi)
2 /