Paradise Rot
Jenny HvalYazar:
Jenny Hval
Çevirmen:
Marjam Idriss
Tahmini Okuma Süresi:
4 sa. 32 dk.
Sayfa Sayısı:
160
Basım Tarihi:
2 Ekim 2018
Yayınevi:
Verso Books
Orijinal Adı:
Perlebryggeriet
ISBN:
9781786633835
Dil:
İngilizce
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
(İngilizce çevirisini okudum, Türkçe çevirisi hakkında bir şey diyemem.)
Kitabı o kadar sevdim ki her ne kadar StoryGraph ve Instagram için değerlendirme yazmış olsam da buraya bir şeyler yazmayı bir türlü beceremedim, kelimeler yetersiz kalacak diye. Keşke bu kadar beklemeseydim, çünkü yazarın diğer kitabı 
Girls Against God o kadar berbattı ki retrospektif olarak bu kitap için duyduğum tapınma seviyesindeki sevgi ve hayranlık da zedelendi. Hislerimin samimiyetine inanmıyorum artık, ama Sezar’ın hakkı Sezar’a diyerek elimden geldiğince bir zamanlar bu kitaba neden bu kadar aşık olduğumu anlatmaya çalışacağım.
E-Kitap olarak okumama rağmen elimde sanki nefes alıp veren, göğsü ve karnı şişip inen bir canlı tutuyormuşum gibi hissettim. Çünkü Hval, betimlemelerinde öyle keskin bir göze sahip ki yegane bir atmosfer oluşturmayı da okuru bu atmosferin ortasına çekmeyi de rahatlıkla başarıyor. Büyüleyici, hipnotik bir anlatımla Hval adım adım doğanın uyanışını takip ediyor anlatıcının sapphic uyanışı üzerinden: önce görsellerle başlıyor kitap, daha sonra bu görselliğin yüzeyi altında kıpırdanmalar başlıyor, bir anda hareketleniyor kitap, nihayetinde sesler de deliyor bu uyanışı, adeta bir koro gibi canlanıyor kitap. Ve her şeyin temelinde öyle nefes kesici bir güzellik yatıyor ki! Belki kitabı da yazarı da başta bu kadar sevmemin esas nedeni de buydu: çürümenin bir son değil, yeni bir yaşam için bir başlangıç olduğunun farkında çünkü Hval. Mantarlar, likenler bürüyor kitabı, ve her şey o denli güzel anlatılıyor ki eriyip bunlara karışmak için büyük bir özlem duymamak elde değil! Bir de bakıyorsunuz ki eski birahanenin, mantarların, yosunların, bedenlerin arasına siz de karışmışsınız, tek bir vücut olmuşsunuz, simbiyotik bir yaşam formuna dönüşmüşsünüz, birlikte nefes alıp birlikte
Girls Against God o kadar berbattı ki retrospektif olarak bu kitap için duyduğum tapınma seviyesindeki sevgi ve hayranlık da zedelendi. Hislerimin samimiyetine inanmıyorum artık, ama Sezar’ın hakkı Sezar’a diyerek elimden geldiğince bir zamanlar bu kitaba neden bu kadar aşık olduğumu anlatmaya çalışacağım.
E-Kitap olarak okumama rağmen elimde sanki nefes alıp veren, göğsü ve karnı şişip inen bir canlı tutuyormuşum gibi hissettim. Çünkü Hval, betimlemelerinde öyle keskin bir göze sahip ki yegane bir atmosfer oluşturmayı da okuru bu atmosferin ortasına çekmeyi de rahatlıkla başarıyor. Büyüleyici, hipnotik bir anlatımla Hval adım adım doğanın uyanışını takip ediyor anlatıcının sapphic uyanışı üzerinden: önce görsellerle başlıyor kitap, daha sonra bu görselliğin yüzeyi altında kıpırdanmalar başlıyor, bir anda hareketleniyor kitap, nihayetinde sesler de deliyor bu uyanışı, adeta bir koro gibi canlanıyor kitap. Ve her şeyin temelinde öyle nefes kesici bir güzellik yatıyor ki! Belki kitabı da yazarı da başta bu kadar sevmemin esas nedeni de buydu: çürümenin bir son değil, yeni bir yaşam için bir başlangıç olduğunun farkında çünkü Hval. Mantarlar, likenler bürüyor kitabı, ve her şey o denli güzel anlatılıyor ki eriyip bunlara karışmak için büyük bir özlem duymamak elde değil! Bir de bakıyorsunuz ki eski birahanenin, mantarların, yosunların, bedenlerin arasına siz de karışmışsınız, tek bir vücut olmuşsunuz, simbiyotik bir yaşam formuna dönüşmüşsünüz, birlikte nefes alıp birlikte
“Varlığın kuralsız, zıvanadan çıkmış bir içeriden ya da dışarıdan kaynaklandığını sandığı, tahammül ve tahayyül edilebilir olasılığının dışına defedilmiş bir tehdide karşı o şiddetli, karanlık isyanlarından biridir iğrenme. Tehdit orada, çok yakındadır ama özümsenemez. Arzuya dil döker, onu hırpalar, büyüler ama arzu baştan çıkarılmaya yanaşmaz. Telaşa kapılarak geri çekilir. Tiksinip yadsır. Bir kesinlik, utanç verici olandan korur onu; gurur duyduğu, tutunmaya çalıştığı bir kesinliktir bu. Ama eşanlı olarak o dürtü, o spazm, o sıçrama, imkânsız olduğu denli baştan çıkarıcı da olan bir başka yere yine de sürüklenir. Bir çekme ve itme kutbu, musallat olduğu kişiyi sanki kaçılamaz bir bumerang gibi hiç durmadan, sözcüğün gerçek anlamıyla, kendinden geçirir.
Julia Kristeva, Korkunun Güçleri, Çeviren: Nilgün Tutal, Ayrıntı Yayınları
Jenny Hval, bir kalp atışı ile başlatır Cennet Çürüdü’yü: “Orada, orada değil, orada, orada değil.” Sayfalar ilerledikçe katmanlanan rüyalar, gerçekler ve rüyalı gerçeklikler; sandıklar dolusu dönüşümlerle karşılar okuru. Cennet Çürüdü, kalp atışının metamorfozunu anlatır bize: Susuzluktan kavrulmuş bir dil gibi apış arasından sarkan gevşek, kıpkırmızı bir cinsel organ; seramik klozetin içine kalın bir sesle sıcak süt misali akan idrar; içi dişi bir kırmızılıkta elmaların üzerinde, içeriden sızan öz su ile karışan tükürük; kırılan ve bir midye gibi açılan tırnaklardan fışkıran boncuklara dönüşen meyveler; kupkuru, çıplak, zamansız bir leke; banyoda sporlarını usul usul havaya karıştıran tekinsizce baş vermiş bir mantar. Birbirine dönüşen, birbirini yok eden, birbiri içinde çözülen ve havaya, suya, toprağa karışan imgeler sağanağı.
Dokunsal ve kesitsel bir Bildungsroman olarak Cennet Çürüdü, bize memleketi Norveç’ten kurgusal Aybourne
Kimi anlarda nitelikli bir derinlik yakalasa da, genel olarak bana hitap etmedi bu novella.
Yazarın müziğe ve performansa dayalı sanatçı kimliği, sanki “irrite edici” olma zorunluluğu doğurmuş; bu da transgresif edebiyattan çok teşhir fetişizmine kayıyor.
Beden, cinsellik ve çürüme gibi temaları işlerken enteresan olmaya çalışıyor ama çoğu zaman grotesk detaylara sıkışıyor. Seçilen semboller arasında yerinde olanlar olsa da, çoğu yüzeysel kalmış — anlatının içine gömülmek yerine dışarıdan yapıştırılmış gibi duruyor.
Yazar Hakkında
Jenny HvalYazar · 3 kitap
Jenny Hval, Norveçli bir şarkıcı-söz yazarı, plak yapımcısı, müzisyen ve romancıdır. İkisi Rockettothesky takma adı altında ve beşi kendi adı altında yedi solo albüm çıkardı.
2015'te Hval, beşinci stüdyo albümü Apocalypse, Girl'ü yayınladı. Ertesi yıl, vampirler, menstrüasyon ve 1970'lerin korku filmlerinden etkilenen bir konsept albüm olan Blood Bitch'i çıkardı.
1999 yılına kadar Hval, Shellyz Raven adlı gotik bir metal grubunun vokalistiydi. Avustralya, Melbourne Üniversitesi'nde yaratıcı yazarlık ve performans konusunda uzmanlaştı. Okurken, Avustralyalı gruplar iPanic ve Folding For Air'de vokalistlik yaptı ve 2004 yılında Thomas McGowan'ın EP'sini yayınladı.
Norveç'e geri dönerek, ilk EP'si Cigars'ı 2006'da yayınladı ve "en iyi yeni gelenler" kategorisinde Spellemannprisen'e (Grammy ödüllerinin Norveç'teki karşılığı) aday gösterildi. Rockettothesky adını benimseyerek Trust Me Records ile anlaştı ve 2006'da To Sing You Apple Trees ve 2008'de Medea olmak üzere iki stüdyo albümü yayınladı.
Medea'nın serbest bırakılmasının ardından doğum adını kullanmaya geri döndü. Rune Grammofon etiketiyle Viscera (2011) ve Innocence Is Kinky (2013) albümlerini çıkardı. 2015 yılında üçüncü albümü Apocalypse, Girl on New York City's Sacred Bones Records'u çıkardı. Solo müziği, diğer terimlerin yanı sıra avangard, art-pop ve "bir tür deneysel halk müziği" olarak tanımlandı. Aynı zamanda Håvard Volden, Nude on Sand olarak 2012'de kendi adını taşıyan bir albüm çıkardı ve Susanna Wallumrød ile birlikte çalıştı ve bu da 2014'te Meshes of Voice (Wallumrød'un SusannaSonata etiketiyle yayınlandı) adlı albümüyle sonuçlandı. Bir turda St. Vincent'ı destekledi.
2016 yılında Lasse Marhaug ile birlikte çalıştığı Blood Bitch albümünü çıkardı. Albüm, 2017 yılında Phonofile Nordic Music Prize'a layık görüldü. Jüri, albümü "etkileyici, atmosferik, zorlu ve düşündürücü" olarak nitelendiren bir bildiri yayınladı.
2018'de yine Håvard Volden ile Lost Girls adı altında birlikte çalışarak Feeling adlı bir EP yayınladı. İkilinin adı, kendi adını taşıyan grafik romandan esinlenmiştir.
Eylül 2019'da Hval, eski psişik rock grubu The Observatory'den Vivian Wang, Avustralyalı şarkıcı-söz yazarı Laura Jean ve Fransız deneysel müzisyen Félicia Atkinson Hval'ın konuk vokallerinin yer aldığı yedinci albümü The Practice of Love'ı yayınladı. albümün tanıtımını yaptı, ancak COVID-19 salgını nedeniyle Kuzey Amerika şovlarını iptal etti.
Hval, 1980'lerin pop müziğindeki androjenlikten etkilendi. Özellikle, Kate Bush'un genç bir çocukken yer aldığı, Cloudbusting adlı şarkısının müzik videosundan ilham aldı; Hval, İngiliz müzisyenin birçok farklı bakış açısıyla yazma yeteneğine olan hayranlığını dile getirdi. Hval, “Edebiyat Olarak Şarkı Söyleyen Ses” adlı yüksek lisans tezinde, Kate Bush'un müziğinin sesli şiirini araştırdı, bir şarkının ayrı bölümleri olan söz ve müziği birlikte analiz etti.
2021'de Lost Girls ilk uzun LP'leri Menneskekollektivet'i yayınladı. Toplu inceleme web sitesi Metacritic'e göre albüm "evrensel beğeni" aldı.
Edebiyat okuduktan ve serbest köşe yazarı ve yazar olarak çalıştıktan sonra Jenny Hval, 2009 yılında Perlebryggeriet (Pearl Brewery) adlı romanını yayınladı. Paradise Rot: A Novel başlıklı İngilizce baskısı Marjam Idriss tarafından çevrildi ve Ekim 2018'de Verso Books tarafından yayınlandı. İkinci çalışması Inn i ansiktet (Into the Face), Ekim 2012'de Norveç'te yayınlandı. Hval, üçüncü romanı Åhate Gud (Tanrı'dan Nefret Etmek) 2018'de yayımlandı. Ekim 2020'de Verso Books tarafından Tanrı'ya Karşı Kızlar başlığı altında yayınlandı.
