Yazar:
Michael Tsokos
Çevirmen:
Gülderen Pamir
Tahmini Okuma Süresi:
11 sa. 47 dk.
Sayfa Sayısı:
416
Basım Tarihi:
1 Eylül 2025
Yayınevi:
Pegasus Yayınları
ISBN:
9786254105937
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Türler:
Sıralamalar
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Tsokos ile yollarımız Kesik kitabıyla kesişmişti. Fitzek’in referans olduğu ya da iş birliği yaptığı herhangi bir yazarı reddetme lüksümüz yok. Nitekim, Kesik’i okuduğumuzda aynen şöyle demiştik; Sebastian Fitzek ve Michael Tsokos; biri gerilim yazarı, biri de adli tıp uzmanı. İkisi de işlerinde usta. Sonuç ise usta işi bir roman.
Hal böyle olunca, Tsokos’un gerçek bir suç hikayesini anlattığı Paramparça kitabının çıktığını görünce inanılmaz yükselmiştim. Hoş, bu ilk kitabın akabinde beni cebren ve hileyle beş kitaplık bir seriye sürükleyeceğinden haberim yoktu. Daha kitaba başlamadan ters köşesini yedik sağ olsun. Garibin yüzü güler mi..
Kitap, Avrupa’nın çeşitli şehirlerinde, havaalanı yakınlarında cinayetler işleyen bir seri katil vakasına odaklanıyor. Emniyet, kurbanlarını yalnız yaşayan kadınlardan seçen, bedenlerine kişisel imzasını atan, arkasında iz bırakmayan bir caninin peşine düşüyor. Berlin Emniyeti ile ortak çalışan adli tıp doktoru Fred Abel, bu cinayet vakalarıyla ilk karşılaştığında, hayatını nasıl ele geçireceğini öngöremiyor. Baş şüpheli ise kızı ölmek üzere olan eski bir arkadaşı olunca, Abel kendini fazlasıyla olayların içinde buluyor.
Yazar, adli tıp uzmanı olunca yazım tarzı da ona göre şekilleniyor. Cesetlerle ilgili yorumlarının fazlaca tıbbi terim içermesinin yanı sıra, biraz da mide bulandırıcı detaylar barındırıyordu. Gerçi o daha ziyade, dedektifçilik oynamayı tercih etti. Ama şunu anladık ki; yazarın tarzı bu. Ya Kesik kitabında olduğu gibi, bir sivile otopsi yaptırıyor, ya da adli tıp uzmanlarını sahaya sürüyor. Gerçek ve kurgunun iç içe geçtiği vakayı, katilin ve Abel’in gözünden işlenme mantığını sevsem de kitabın yarısından sonra ilgimi kaybettiğimi söyleyebilirim. Kurguya hiçbir katkısı olmayan gereksiz detayları ve anlamsız finali
#paramparça Almanya’nın en tanınmış adli tıp uzmanı Michael Tsokos’un gerçek bir olaydan esinlenerek yazdığı bir kitap. #fredabel serisinin de ilk kitabı.
Avrupa’nın kalbinde kara bir gölge dolaşıyor… Paris, Berlin, Londra ve daha birçok şehirde, özellikle havaalanı yakınlarında işlenen gizemli cinayetler. Kurbanlar hep aynı: Yalnız yaşayan yaşlı kadınlar. Katil, kurbanlarının bedenlerine bıraktığı kişisel imza ile tanınıyor; hızlı, acımasız ve kudurmuş bir köpek gibi...
Berlin Emniyeti Aşırı Suçlar Masası’yla birlikte çalışan adli tıp doktoru Fred Abel, dosyayla ilgilenmeye başladığında bu cinayetlerin kendi hayatını nasıl etkileyeceğini bilmiyordu. Ancak şüphelerin eski bir dostuna yönelmesiyle, gerçeği ortaya çıkarmak Abel için yalnızca bir görev değil, kişisel bir hesaplaşmaya dönüşür.
Hem katilin gözünden, hem de Fred Abel’in gözünden okuyoruz olayları. Fred, arkadaşının katil olduğuna inanmıyor. Üstelik arkadaşının küçük kızı ölüm döşeğinde ve son isteği de babasını görmek... Bunun üzerine Fred, işin peşine kendisi düşüyor.
Kitabın başında bir uçak kazası oluyor. Meslektaşları bu vakalarla ilgileniyor. Çünkü ekip zaten çok yoğun ve yeterli personel yok. İki meslektaşı da yorgunluktan bayılmak üzereler ve dinlenmeye gidiyorlar. Hatta bu yüzden bir olay yerine Fred gitmek zorunda kalıyor. Ama sonra, diğer meslektaşları bir daha geri gelmedi. Cesetler koktu herhalde. Üstelik bizimki de, ülke ülke katilin peşine düşüyor. Adeta bir dedektif gibi iz sürmeye başlıyor.
Ama kardeşim, sen otopsi yapacaksın ya... Ben seni dedektifçilik oynayasın diye değil, düzgünce otopsi okuyup mest olayım diye tercih ettim bu kitabı. Ama olur mu? Bizimki hemen atlıyor ortaya, kahraman olacak ya... Kaldı ki bu resmi bir soruşturma da değil. Buna rağmen ülke ülke geziyor, her yerde
Paramparça, Almanya’nın adli tıp uzmanlarından Michael Tsokos’un, Andreas Gößling ile birlikte kaleme aldığı ve gerçek bir olaydan esinlenen Fred Abel serisinin ilk kitabı. Tsokos’u daha önce Sebastian Fitzek’le yazdığı Kesik ile tanımıştık. Bu seride ise yoluna Andreas Gößling’le devam ediyor. “Kim bu Gößling?” diye merak edip araştırınca, ülkemizde yayımlanan Ejderha adlı kitabının olduğunu gördüm.
Kitap, Paris’ten Berlin’e, Londra’dan başka şehirlere uzanan bir seri cinayet zincirini anlatıyor. Kurbanlar yalnız yaşayan yaşlı kadınlar. Adli tıp uzmanı Fred Abel dosyaya dahil olduğunda, bu vakanın hayatını altüst edeceğinden habersizdir. Şüphelerin eski bir dostuna yönelmesiyle soruşturma, onun için mesleki bir görev olmaktan çıkar ve kişisel bir hesaplaşmaya dönüşür.
Hikâye hem katilin hem de Fred Abel’in gözünden anlatılıyor. Fred, arkadaşının katil olduğuna inanmaz, üstelik arkadaşının küçük kızı ölüm döşeğindedir ve son isteği babasını görmektir. Bu durum Fred’i harekete geçirir. Kitabın başındaki birçok vaka ve personel yetersizliği derken Fred kendini bir anda olayların tam ortasında bulur. Fakat ne bulmak… Otopsi yapması gereken adam, ülke ülke gezip dedektifliğe soyunur, sorgulara girer, kahramanlık peşinde koşar.
Kitapta eleştirdiğim o kadar çok şey var ki hangi birini yazayım. Adli tıp uzmanı Fred Abel’in dedektifçilik oynaması, seri katilin peşine düşmesi falan bana çok absürt geldi çünkü adli tıpçının yapması gereken şey otopsi yapıp polislere cinayeti aydınlatacak ipuçları vermek. Üzerine bir de ablası ile sorunları, eski aşk, çocuk sahibi olamama gibi şeyler eklenince maalesef “Biz ne okuyorduk?” hissi kaçınılmaz oluyor. Yan hikâyeler ana soruşturmanın önüne geçtiğinden tempo zaman zaman sekteye uğruyor. Finaline ise diyecek söz bulamıyorum. Şöyle bir
Helloooo
Size Eylül ayının okunan son kitabıyla geldim..
Şuracığa kitapla ilgili güzel bir yorum bırakmak isterdim, lâkin içimden yazacak tek güzel bir kelime bile geçmiyor.
Yazarın Fitzek ile beraber yazdığı Kesik kitabına aldandım bu da en az onun kadar olmasada iyidir dedim ama nerdeeeee!
Allah sizi inandırsın adli tıp uzmanı Abel den ziyade manyak seri katili okumak bi tık daha iyiydi.
Aman ne bi tık iyisi yahu! kitap baştan sonra kötüydü. Yazar ordan burdan toplamış hepsini meç etmiş yazmış. Ortaya da okuması keyifsiz bir kitap çıkmış.
Fitzek ile ortak yazdığı Kesik kitabını kesinlikle okumalısınız!
Ama bunu almayın OKUMAYIN ve OKUTMAYIN
KitapRüyasından Sevgilerle
