Puan
7.910 üzerinden
Uzun zamandır okumak istiyordum bu seriyi. Distopya okumayı çok özlediğim şu günlerde de hadi dedim, başlayayım Piyon'a artık. Dedim demesine ama kitaba başlarkenki hevesim, bitirdiğimde el sallayarak uzaklaştı benden. Evet, kitabı sevmediğim anlayacağınız.
Yorumuma başlamadan önce şunu söyleyeyim: Kitaba dair ciddi spoiler vermeyeceğim fakat kitabın içeriğinden ve anlamsız bulduğum bazı olaylardan bahsedeceğim. Hâliyle kitaba dair hiçbir tüyo almak istemiyorsanız yorumu okumamanızı öneririm.
Kitabın başında sistemden bahsediliyor. Sınava giriyorsun, birden yediye kadar puan alıyorsun, ona göre iş buluyorsun falan. Sonra da bir daha bahsedilmiyor. Aile entrikaları, güç savaşları ve aşk bolca var kitapta. Sistem hakkında detaylı bilgi peki? O yok. Başlarda bahsedildi ya sistemden işte, daha ne olsun!
Sonra bir sürü mantık hatası var kitapta. Şöyle en bariz olanlara değinmem gerekirse:
1) Kitty'i alıp evlerine getiriyorlar. Kitty odasına giriyor, kafasını bir kaldırıyor, aa havalandırma deliği! Giriyor bakıyor oraya, gerekirse buradan kaçarım diyor. Orada senelerdir yaşayan insanlar bu havalandırma deliğinden çıkış var mı, odalar arası geçiş var mı bilmiyor ama Kitty gelir gelmez hop diye buluyor. Cidden mi?
2) Kitty ve Knox gizli bir geçitten geçerek evden çıkıyor. Sonra da şöyle bir diyalog yaşanıyor:
Augusta: Siz evden nasıl çıktınız? Ön kapıdaki korumalar çıktığınızı görmemiş.
Kitty: Hizmetçi kapısından.
Augusta: Peki, öyle olsun.
Ya sabır. Yahu, ülkenin yöneticisinin ve ailesinin yaşadığı ev burası. Acaba bu kadar önemli insanlar, hizmetçilerin kullandığı giriş çıkış kapısına da ön kapıya koyduğu gibi koruma koymaz mı? Koymaz mı, Allah aşkına ya? Ayrıca evde gizli geçit var ama başbakan, Augusta falan bilmiyor. Güya senelerdir bu evde yaşıyorlar ama evlerinde
Bir gece de hayatınız gözlerinizin renginden dolayı değişseydi, nasıl hissederdiniz? Bizim için sıradan olan özelliklerimizin başkaları için ne kadar kıymetli olduğunu öğrendiğimiz an ne kadar şaşırırdık öyle değil mi?
Kitabı okumaya başladığımız andan itibaren farklı bir dünyaya giriş yapıyoruz ve o önemli göz rengine sahip olan kızla tanışıyoruz, Kitty Doe. Kendisi 17 yaşında ve hükümetin yaptığı sınava girme zamanı geldi. Ama bu sınavda aldığınız puan o andan itibaren nasıl bir hayat süreceğinizi belirliyor. Eğer sınavda IV’ dün altında puan alırsanız ölmek size yaşamaktan daha cazip gelecek. Çünkü size sunulacak olan şartların ölmekten pekte bir farkı yok. Ne yazık ki bu yaşa kadar okuma olayını halledememiş olan Kitty sınavda III (rütbesini) alarak kanalizasyonda çalışmaya hak kazanmış oldu(!) Fakat bunu kabul etmeyecek olan Kitty ne yazık ki başka yollar tercih edecek. Ülkenin en yetkili kişilerinin uğrak mekânı olan bir kulüpte çalışarak, para kazanmaya çalışacak. Daha ilk geceden kendisinin çok önemli bir talibi oldu ve açık arttırmada şaşılacak derecede para teklifinde bulundu. Bu merak uyandırıcı kişi kendisine VII olmayı teklif etti. VII rütbesi sadece aileden gelirdi ve sınava girmeniz gerekmezdi. Kitty bu fırsatı kaçırmanın aptallık olduğunu düşündü ve teklifi kabul etti ama ne karşılığında? Henüz bunu bilmiyordu. Ta ki bir sabah uyanıp, kendisine verilen aynada yüzüne baktığı ana kadar. Aynada gördüğü yüz...
Reklam
Bu kitaba başladığımda hiç okuyasım gelmiyordu. Ama azim ettim ve kitabı bitirdim. Bitirdikten sonra kitabı çok sevdiğimi ama karakterlerden hoşlanmadığımı anladım. Kitty'nin mükemmel bir karakter olmayışı hoşuma gitti. Her ne kadar hoşuma gitse de bazen aldığı kararlar o kadar saçma oluyordu ki beni çıldırtmıştı. Karakterler mükemmel değil ama kitap mükemmel. Alın okuyun derim
Piyon'u ikinciye okuyorum. İlk okuduğumda lisedeydim yeni çıkmıştı kitap fuarından almış ve birkaç gün içinde bitirmiştim, çok hoşuma gitmişti. İkinci kitabını okuyamadığımdan rafımda yarım bir şekilde duruyordu. İlk okuduğumda çok şaşırdığım yerler oluyordu ve bu beni daha çok okumaya itiyordu fakat ikinci okuyuşumda böyle olmadı yine de sürükleyici bir kitap hemen bitirdim ve devamını merak ediyorum ikinci kitabını aldım onu da yakında okurum. Kitabın konusunu ve başlarını Uyumsuz'a benzetmiştim çok az benzerlikleri var, tamamen farklılar.
An itibariyle kitabı bitirmiş bulunmaktayım.Şu an çoktan uyumuş olmam gerekirken ben kitabın heyecanıyla 1 saatlik okumayla kalan 70 sayfayı da okudum.
Öncelikle piyon şu ana kadar okuduğum en iyi genç yetişkin distopyasıydı.Entrikalar,olaylar sürekli birbirini kovalıyordu.Sayfaları çevirdikce acaba sonra ne olacak diyip durdum.Tabii iki tane daha devam kitabi olduğu için kitap çok heyecanlı bir yerde bitti.
Kitap Kitty Doe'nin yaşamını anlatıyor. Yaşadığı dönemde insanlar kazandığı numaralara göre yaşamlarını sürdürüyorlar.Kitty Doe 3 numara yani vasat onun için yaşam sıkıntısı zor. Bir portakal çalmasıyla hayatı değişiyor ve olaylar zinciriyle kendini nesilden nesile babadan oğula geçen bir hükümdar olan Hart ailesi mensubu başkan Daxton Hart'ın karşısında buluyor.Daxton onu 7 numaraya yani en üst sınıfa çıkarma teklifi veriyor ve karşılığında ondan ölen yeğeninin yerine geçmesini öneriyor.Kitty ya kabul edip bir 7 olarak yaşıyacak yada 3 de kalıp zor bir hayat sürecek secim onun.Ama o yediyi seçip bir piyon olarak yaşayıp isyanlarla,rejimi değiştirmek isteyen akrabalarla dolu bir aileye adım atıyor ve olaylar başlıyor.
Dediğim gibi gerçekten güzel bir distopya olmuş.Sizde bu tarz bir kitap okumayı düşünürseniz hemen okumanızı tavsiye ederim.
İyi okumalar ve kitap dolu günler ....
Reklam
Reklam