Yazar:
Ayfer Savaş Aydın
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Bazı insanlar büyüyemiyor, yaşlanamıyor. Kader izin vermiyor onların da herkes gibi yaşlılık fotoğraflarının olmasına. 27 yaşındaydık canım arkadaşım, tek dostum Uğur’u bağırsak kanserinden kaybettiğimde. Aramızdaki özel bağı size bu kısacık yazıda anlatamam. Bir kardeşten öteydi benim için. Her an aklımda, hep dualarımdadır o. Ve işte tıpkı benim canım Uğurum gibi hiç yaşlanmayan genç bir adamın, Rıza’nın öyküsü bu kitap. Rıza’yı seneler sonra yeğeni @ayfer_savas_aydin bu kitabı yazarak ölümsüzleştirmiş. Aslında kendisi bile sonsuz sevgisinden başka bir şey hatırlayamadığı dayısını anlatmış bize. Aile büyüklerine sorup onların da yarasını kanatmaktan korkmuş aslında ama annesi başta olmak üzere herkes çok mutlu olmuş Rıza’nın bu kitap sayesinde yaşatılacağını duyunca. Ayfer Hanım’ın en büyük şansı ise dayısı Rıza’nın mektuplaşmanın çok olduğu yıllarda yaşamış olması. Çünkü dayısının mektuplarını bulunca bu çok da tanımadığı adamı, ideolojisi, sevdikleri, sevmedikleri, istekleri, fikirleri, meslek ahlakı hatta hatta büyük aşkı ile çok çok yakından tanıma ve bize de tanıtma şansı bulmuş. Ayfer Hanım kitabını bir nevi kendine şifa olsun diye de yazmış. Çünkü maalesef bu süreçte üç farklı kanser türü ile mücadelesini sürdürüyormuş, üstelik en son evrelerde imiş bu kanserler. Ancak doğru tedavi yöntemleri, Ayfer Hanım’ın yaşama sevinci ve üstüne bir de dayısını anlatan bir eser ortaya çıkarma heyecanı birleşince çok şükür ki kanser yenilmiş ve çok da güzel bir kitap çıkmış ortaya. Vefa en değerli duygulardan biri. Rıza dayı bilir miydi kendisini anlatan bir kitap ile yeğeninin onu ölümsüzleştireceğiniOkurken geçmiş ve bugün arasında minik minik yolculuklar yapacağımız, dayısının yazdığı ve dayısına yazılan mektuplar ile o dönemin panoramasının da çizildiği yürek burktuğu
"Doğru kişiyi sevmişti.
İlk andan itibaren hiç şüphe etmemişti.”
Selamün Aleyküm
Bugün sizlere severek bir o kadar da hüzünle okuduğum bir kitap ile geldim.
Gerçek bir hayat hikayesi olması, beni kendine çeken büyük bir unsurdu...
Kitabı bitirmeden kaç defa arka sayfada bulunan albümü ziyaret ettim bilmiyorum.
Bir çok sayfada gözyaşlarıma hakim olmadığım gibi, bazı sayfalarda da yüzümü güldürdü.
Yazarın dili sade, samimi ve duygusal.
Gerçek bir hayat hikayesi olduğu için anlatımı oldukça içten ,sıcacık ve dokunaklı.
Kolon kanseri teşhisi konulan yazarımız, zorlu bir tedavi sürecinin ardından sağlığına kavuşmuştur. Bu süreçte, aynı hastalık nedeniyle 24 yaşında kolon kanserinden hayatını kaybeden dayısı Rıza'dan kalan mektupları, hatıraları ve albümlerden çıkan gülen yüzüyle okuruna ailesini ve geçmişini sunuyor.
Okur Rıza'nın doğum ve ölüm arası yaşantısına şahitlik ediyor.
Kitap, sadece bir bireyin değil, bir ailenin yasla, umutla ve sevgiyle sınandığı bir dönemi anlatıyor. Yazar, dayısının geride bıraktığı mektupları temel alarak onun iç dünyasını, hayallerini, aşkını ve yaşama tutunma çabasını kaleme alıyor.
Aile bağları ve sevgi ,hastalıkla mücadele,genç yaşta kayıp,anılarla yüzleşme,umut ve yaşam arzusu, arkadaşlık bağları,dönemin siyasi iniş çıkışları gibi temaları barındırıyor.
Geçmiş zaman günümüz ekseninde bir anlatım ile okurunu Rıza ile bütünleştiriyor.
Rıza, ( Allah Rahmet Eylesin) benim unutamayacağım sevdiğim bir yakınım oldu.
RIZA
.
İleri derecede kanser hastası olan yazar hayata tutunma yolculuğunda yazmanın iyileştirici gücüne sığınır. Bu yolculukta yorgun bedeninde ve yıpranan ruhunda kanserin bıraktığı izleri tek tek kelimelerin arasına sıkıştırır.
Ölümün bu dünyadan gidiş kadar önemsiz ama giderken bırakılan izler kadar önemli olduğunu anlar.
Yazar @ayfer_savas_aydin in dayısını okuyoruz satırlarda. Aile bağlarının, birlik olmalarının değerini, üniversite yıllarını ve öğretmenlik mesleğine adım atmasını ve en önemlisi de büyük aşkı Fatoş u .
Rıza!
O, etrafındaki herkesin hayatına bir şekilde dokunup güzel izler bırakan, empati yeteneği yüksek bir hümanistti. Köylüsünden kentlisine herkesin kalkınması, eğitim alması ve eşit haklara sahip olması en büyük hedeflerindendi.
Bir yanda hayat dolu, yardımsever ve güler yüzlü Rıza' nın yaşamı, hastalığı, aşkı; diğer yanda yazarımızın hastalıkla mücadele ederken yazma çabası.
Bir dayısının zamanına uzanıyor ve o anları, onların dilinden okuyoruz. Sonra günümüze dönüyor ve yazarın kitap için araştırmalarını yaparken dayısının çevresine, arkadaşlarına, mektuplarına şahitlik ediyoruz. Bir de Ayfer Hanım' in yazma sürecinde kendi vermiş olduğu mücadeleye tanık oluyoruz.
Her bir yaşamın mücadelesi derin, bağlılıkları kopmayan bir mücevher adeta. Yazar yazdığı her sayfada gözyaşı olduğunu belirtmiş ya, bense son bölümlere kadar tuttuğum yaşlarımı artık tutamaz oldum Fatoş un toprağı kazmasıyla.
Kitabi çok sevdim,sizi takdir ettim @ayfer_savas_aydin. Böyle bir dayıya sahip olduğunuz için gurur duyduğunuz gibi, eminim O da sizinle gurur duyuyordur en derinden.
Kelimelerimin tükendiği yorumumumda, son söz diyorum ki, okuyun bu yaşamları .
Selam dostlar,
Bugün size 
Ayfer Savaş Aydın hanımefendinin kaleminden dökülen #rıza isimli kitapla geldim.
Yazarımızın kendi hayatindan kesitlerle dolu olan kitabımız duygu dolu satırlarla karşılıyor sizi.
Yazarımız günümüzün amansız hastalığı kansere yakalanınca yazarlık atölyesine yazılır ne yazması gerektiğini düşünürken dayısının hayatını yazmaya karar verir. Annesinden aldığı dayısının ve ailesinin yazdıkları mektuplarıda kitabımıza renk katmış.
İki farklı zamanda yaşayan dayı yeğen hikayesini okuyoruz kitapda. Her ikisininde farklı zamanlarda yaşadığı hastalık ve bu hastalıkdan dayısını kaybeden yazarımızın dayısı hakkindaki araştırmalarına, dayısının Fatma'ya olan aşkına mektupları okurken şahit oluyoruz.
Yazarımızla ve dayısıyla tanışacaginiz çok güzel bir kitap. İçten duygusal bir kitap çok bizden olan bu kitabı kesinlikle tavsiye ederim.
Ayfer Savaş Aydın hanımefendinin kaleminden dökülen #rıza isimli kitapla geldim.
Yazarımızın kendi hayatindan kesitlerle dolu olan kitabımız duygu dolu satırlarla karşılıyor sizi.
Yazarımız günümüzün amansız hastalığı kansere yakalanınca yazarlık atölyesine yazılır ne yazması gerektiğini düşünürken dayısının hayatını yazmaya karar verir. Annesinden aldığı dayısının ve ailesinin yazdıkları mektuplarıda kitabımıza renk katmış.
İki farklı zamanda yaşayan dayı yeğen hikayesini okuyoruz kitapda. Her ikisininde farklı zamanlarda yaşadığı hastalık ve bu hastalıkdan dayısını kaybeden yazarımızın dayısı hakkindaki araştırmalarına, dayısının Fatma'ya olan aşkına mektupları okurken şahit oluyoruz.
Yazarımızla ve dayısıyla tanışacaginiz çok güzel bir kitap. İçten duygusal bir kitap çok bizden olan bu kitabı kesinlikle tavsiye ederim.
Rıza Ayfer Savaş Aydın
#rıza #ayfersavaşaydın #destekyayınları
“Mutlu olma sırası ihtimalini hic unutmadı”
“Evlat can,sermaye,zenginlikti.Varlıkları güç,sevgileri umuttu.
Mutlulukları mutluluk,acıları kayboluştu.”
“HAYATI YARIM BIRAKIP DA GİTMEK Mİ YOKSA HAYATTA KALIP KOCAMAN BİR ÖMRÜ GİDENİN EKSİKLİĞİ İLE YAŞAMAK MI DAHA ACI?”
Yaşamına konuk olan kanserle,geçmişinde ki sırlara,bilmediği köklerine yolculuk yapmak isteyen yazarımızın çıktığı bu yolculukta,hayatın zorluklarına şifa olmak adına,yaşadığı sıkıntılarını kaleme almaya karar verir.Tüm kalbimle inanıyorum ki bu nadide eser,yazarımıza şifa olacak
Yıllar önce daha yirmi dört yaşında yakalandığı hastalığa yenilen biricik dayısının anısına,dayısının hayatını kaleme alarak,dayısını ölümsüzleştirmek adına,bu kıymetli eserle bizi buluşturduğu icin kendisine gönülden teşekkür ederim
Yengesi Fatma nın dayısı Rıza ile yaşayamadıkları hayatlarının nedenlerini oyle akıcı bir kalemle yazmış ki ben hayranlıkla okudum.
Yengesinin içinde biriktirdiklerini,yüreğinde ki haykıramadıklarının sesi olmuş, bu kıymetli eser
Yengesi Fatma yla birebir tanışan,aynı acılara üzülmenin,aynı şeylere gülebilmenin kalpleri birleştirdiğini söyleyen yazarımıza gönülden katılıyorum
On dokuz yaşında daha hayatının baharında ilk aşkı Rıza sını kaybeden Fatma nın sadakatine hayran kaldım.Rıza sının ardından,hayat devam ediyor demeyip,o sevgi dolu yüce yüreğini başka aşklara kapattığını okuduğumda cok etkilendim.Şimdi böyle aşklar malesef yok arkadaşlar
Yıllar sonra sevdiğinin mezarını ziyaret eden Fatma Hanım ın içinde kopan fırtınaları okurken tüm yüreğimde hissettim ve bu ömür boyu yüreğinde taşıdığı o tertemiz aşkı çok takdir ettim.
#tavsiyemdir İyilikle ve sağlıcakla kalın arkadaşlar
Ayşe Nur @ayfer_savas_aydin @destekyayinlari
Ayfer Savaş Aydın, Rıza...
"Daha yirmi dört yaşında hayatının baharında gencin on beş günlük ömrü kalır mı?"
Bazı kitaplar vardır, sadece okuduğunuz bir hikâye değil, bir insanın kalbinde yankılanan bir ağıttır. Rıza tam da böyle bir kitap… Okurken gözlerimden süzülen yaşları tutamadım, çünkü bu sadece bir hayat hikâyesi değil, bir insanın ardında bıraktığı derin izlerin, sevginin, mücadelenin, vazgeçmeyişin ve en önemlisi de unutulmaz bir aşkın hikâyesi.
Rıza, hayalleri olan, çevresindeki herkesin hayatına dokunan, eğitime, adalete ve sevgiye inanan bir gençti. Kastamonu Araç’tan çıkıp Ankara’da üniversite okumuş, hayatının aşkı Fatoş’u orada tanımış, öğretmenlik mesleğine adım atmak için büyük bir heyecan duymuştu. Ancak hayat, her zaman planladığımız gibi gitmiyor. O da, en güzel zamanında, en büyük düşlerini gerçekleştirmek üzereyken amansız bir hastalığın pençesine düşüyor.
Fakat Rıza’nın hikâyesi yalnızca hastalığıyla sınırlı değil. O, 24 yıllık kısacık ömrüne, birçok insanın bir ömre sığdıramadığı kadar iyilik, sevgi ve adanmışlık sığdırmış biri. Kitapta onun sadece hastalık sürecini değil, bir insan olarak ne kadar özel biri olduğunu, ailesi ve arkadaşları üzerindeki etkisini, mücadelesini ve ardında bıraktığı derin izleri okuyoruz.
Ve yazar… Kendi kanser mücadelesinin ortasında, geçmişine tutunarak dayısının hikâyesini yazıyor. Sadece bir hayatı anlatmıyor, aynı zamanda kendi içindeki savaşları, duygularını, kayıplarıyla yüzleşmesini de satırlarına işliyor. Kitaptaki mektuplar, fotoğraflar ve anılar, okuru derinden etkiliyor. Özellikle Rıza’nın Fatoş’a olan aşkı, o mektupların her bir satırında bir duygu seli gibi akıyor.
Bu kitabı okurken gözyaşlarımı tutamadım, çünkü bazı hikâyeler sadece okunmaz, hissedilir. Rıza, böyle bir kitap. Okuyun, hissedin,
.
.
Kitabı bugün bitirdim ve yorumunu paylaşmak istiyorum. Yorumu yazarken de ağlıyorumKitabın yarısından sonrasını ağlayarak okudum ve uzun zamandır ilk defa bir kitap beni hüngür hüngür ağlattı. Ah Rıza ,nur içinde yat inşallah mekanın cennet olsun
.
56 yılında doğan ailenin en küçüğü olarak dünyaya gelen Rıza mutlu sağlıklı bir ömür geçirmiştir. Ablalarının öğretmen olması onunda öğretmen olmak istemesinin en büyük sebebidir. Kastamonu Araç ta yaşayan Rıza üniversite hayatı için Ankara’ya gelmiş ve hayatının aşkı Fatoş ile de orada tanışmıştır. Tam okul bitti mesleğe Manisa’da başladı derken çaresiz hastalığa yakalanmıştır. Mücadelesi,güler yüzü,aile bağları ve aşkı…
.
Bende Kastamonu Araç’lıyım ve 59 yılında doğan babamı gencecik 48 yaşında kaybettim. Kanser bizim evden eksik olmadı sonrasında aynı hastalık annemi de aldı bizden. Yazarımızda kansermiş mücadelesi,güler yüzü evladını düşünmesi o kadar anlamlı ki ve o kadar iyi anlıyorum ki.. Kanser hastasına ufacık bir ekmek yedirdiğinde kalkıp oynamak istediğini çok iyi anladım mesela,bitmeyen umudu ,hiçbir zaman kötüyü düşünmek istemediğini çok iyi anladım. Ben babama anneme gencecik vefat etti diyorsam Rıza dayı yirmi dört yaşında çocuktu o zamanne zor acılar yaşanmışlıklar.
.
Yazarımızın 42 yıl öncesine dönüp vefat eden dayısı Rıza’yı okuyoruz. Hem onu arkadaşlarından hemde ailesinden dinliyoruz. Ve Fatoş’dan .. Mektuplarla fotoğraflarla anlatmış yazarımız ve daha da anlamlı olmuş…
.
Ben kansere karşı çok hassasım belki ama kitap gerçekten çok etkileyici. Hem ideallerinden vazgeçmeyen okumanın önemini de hatırlatan güzel yol gösterici bir kitap. Şiddetle herkese tavsiye ediyorum. Bu dünyadan gencecik bir insan Rıza öğretmen geçmiş iyi ki okudum iyi ki
Sizlere de şiddetle tavsiye ediyorum ve sevgili yazarımıza da
“Daha yirmi dört yaşında hayatının baharında gencin on beş günlük ömrü kalır mı?”
Ben daha önce en azından ismen aşina olmadığım kişiler hakkında biyografi kitabı okumamıştım. Rıza hakkında bildiğim tek şey ise kapaktaki hayat dolu o gülüşüydü. Hadi gelin, tabularımı birlikte yıkalım.
Rıza, meraklı bir çocuk olup, soran, sorgulayan ve her zaman gülümseyen bir yüze sahip, çok sevilen bir çocukmuş. Sanki kaderinin farkındaymış gibi, insanların 60-70 yıla sığdıramadıklarını 24 yıla sığdırmış. Küçüklüğünden beri kitap okumayı en temel yaşam ihtiyaçları arasına koymuş. Delikanlılığında ise çevresine liderlik eden ve akıl danışılan biri haline gelmiş. Dolu dolu bir ömür geçirmiş, dillere destan bir aşka tutulmuş. Gerçek hayat masal gibi değil maalesef; güzel şeyler hep mutlu sonla bitmiyor. İlk sayfalarında ağlayarak başladığım hikayeyi, aynı duygularla sonlandırdım.
Özellikle şunu belirtmeliyim ki, ben bu kadar güzel bir insanı ölümünden 44 yıl sonra da olsa tanıdığım için onur duyuyorum. O, çocuklara kitap okuyup dersleriyle ilgilenen, köyünden pazara yollar bozuk olduğu için çok ürün getiremeyen yaşlı bir amcaya hızır gibi yetişen, kışın ayazında soğunda köy yangınını söndürmek için saatlerce kuyunun içinde kovalara su dolduran, öğretmen olarak atandığı okulda hemen yardıma ihtiyacı olan çocuklara belirleyip dertlerine koşan ve daha birçoğu… Bir insan düşünün ki, vefatından sonra 24 saat içinde Türkiye'nin dört bir yanından onlarca insan, Araç'a akın ediyor, üstelik 80'lerin zor ulaşım şartlarına rağmen. Bir gece de kara kalem portresi çizilip cenazeye yetiştiriliyor.
Kitap, yine kendi gibi güzel yürekli yeğeninin yazmanın iyileştirici gücüne sığındığı zamanlarda, azmi ve araştırmaları sayesinde okuyucuya ulaşıyor. Samimi üslubu ve güçlü kalemiyle hiç tanımadığım
Herkese merhaba ⚘️⚘️
Bu güzel eseri yorumlamak oldukça zor, her sayfasında ayrı bir hüzün ve göz yaşı var, her sayfasında geleceğe umutla bakan her şeyin en iyisini en güzelini düşünen ve bir kalbi kırmaktan korkan insanlar var(Tabi Fatma'nın ailesi hariç)
Bu yüzden bende okurken hissettiğim duygu yoğunluğundan bahsetmek istiyorum. Daha kitabın ilk sayfalarında ağlamaya başladım, nereden geldiğini bilmediğim bir hüzün geldi oturdu yanıma ve son sayfalara kadar da eşlik etti bana(Belkide aklıma babam geldiği içindir bilemiyorum, onunda çok genç yaşta kaybettim şimdi tam olarak yüzünü de hatırlayamıyorum, geriye kalan birkaç anı ve eskimiş fotoğraflar var sadece) ve açıkça itiraf etmem gerekirse ben bu kitapta ağladığım kadar hiçbir kitapta ağlamadım hatta son sayfaları okurken o kadar zorlandım ki tarifi imkansız bir duygu bu, ah Rıza dedim sen be güzel adammışsın, ne güzel kalbin varmış kısacık hayatında ne çok insanın yüreğine dokunmuşsun. Hele Rıza ve Fatma birbirlerini öyle güzel sevmişler ki hayran olmamak elde değil ve ben onların hikayesini okurken yüzümde hep bir gülümseme vardı, tabi her hikayenin birde kötü kahramanı olur değil mi? Fatma'nın ailesinin tavırları sinirlerimi o kadar bozdu ki, yaptıklarının hiçbir mantıklı açıklaması yok sen sevsen de sevmesen de ( ki Rıza abi sevilmeyecek adam değil) kızının gönlü düşmüş, niye saçma sapan hareketlerde bulunuyorsunuz anlamıyorum ki, zaten kavuşamadılar azıcık mutluluğu da onlara çok gördünüz hem Rıza abiden iyisini mi bulacaktınız ne oldu şimdi pişmanlığınızla baş başa kaldınız iyi mi oldu böyle keşke daha ılımlı olsaydınız, yada keşke Rıza ve Fatma kaçıp evlenseydi birazcık mutlu olurlardı belki kısacası dostlarım ben çok güzel bir hikaye okudum, yazarımız bu kitabı ileri derecede kanser hastalığıyla mücadele
Merhaba dostlar
Sizlere nasil, nereden ve nasil giris yapacagimi bilemedigim bir eser ile geldim. Ayfer ustadimin dayisi olan #Riza ile geldim. Aslinda kitabin basindan sonuna, gozyaslarimla islattigim sayfalari Ayfer ustadim ve dayisi Riza ile birlikte okudum. Aramiza Riza dayimizin sevdigi Fatos ablamizda katildi. Ustadimin ailesiyle tanistim.
Gecirdigi kanser tedavileriyle birlikte okumanin muhtesem gucune yonelen ustadimiz, kapali kapilar ardinda kalan dayisi Riza'nin hatiralari, anıları, O'na ve O'nun yazdigi hatta O'nunla ilgili yazilan mektuplarla bizleri 70'li yillara gotururken o anlari oyle yasatiyor ki ah be Riza dayi simdi yasasanda birlikte seninle muhabbet etsek, istisareler yapsak, Fatos ablamizla, Nejla, Leyla Ablamizla buyuk sofralarimizda guluslerine sahitlik etsek demeden kendimi alamadim.
Bilmedigi hastaligi, agrilarinin sebebiyetiyle gittiği hastanelerden donemeyen, Fatoş'una hasret ozlemle O'nu bekleyen, tum arkadaşlarina yoldaş olmus, dost, arkadaş, çocuklarla cocuk olan 7den 70e sevilen sayilan, herhangi bir konuda hep O'na danisilan, ailenin bitanecik Riza'si yaktin beni Riza dayi yaktin Okurken Araç'ta senin yasadigin yillarda yasamak seninle tanismak oyle istedim ki belkide ben okurken hissetmissindir be dayi. Ayfer ustadimin icindeki anlamdiramadigi hisleri, gecirdigi kemoterapiler ve agactaki kiz cocugu ile birlikte daha kitabin basindan sonuna dedigim gibi gozyaslarimla okudum.
Dayisi Riza'nin, Fatoş ablamizla birbirine aşki, bagliliklarindan, ailenin en ufagindan en buyugune kadar ailemden biri olarak sizleri seviyorum ve sayiyorum. İyi ki beni Riza dayinizla tanistirmissiniz Ayfer Savaş Aydın minnettarim. Herkes, her okur mutlaka Riza dayi ile tanışmali.
Ayfer Savaş Aydın minnettarim. Herkes, her okur mutlaka Riza dayi ile tanışmali.
