Tahmini Okuma Süresi:
5 sa. 40 dk.
Sayfa Sayısı:
200
Basım Tarihi:
Mayıs 2019
Yayınevi:
Destek Yayınları
Orijinal Adı:
L’uomo Che Guarda
ISBN:
9786053115977
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Sıralamalar
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
1907 doğumlu çağdaş İtalyan edebiyatının namı diğer Alberto Moravia, uçkuruna düşkün bir yazar. Kitabı okuduğum zaman Walerian Borowczyk bilhassa bu romanı okuduğu zaman filme uyarlar diye düşünmüştüm keza, yanılmışım. 1994 yılında L'uomo Che Guarda adıyla Tinto Brass filme uyarlamış, şaşırmadım.
Röntgenci denince benim aklıma nedense bilinmez; Rear Window, Peeping Tom filmleri geliyor.
Romanın merkezindeki Dodo karakteri, hayatı bizzat yaşamak yerine onu bir anahtar deliğinden veya bir ekran arkasından izlemeyi tercih eden (veya buna mecbur kalan) modern entelektüeli simgeler. Moravia'ya göre "bakmak", hayata dahil olamayan insanın sığındığı pasif bir limandır. Bu durum, bireyin kendi karısı ve babasıyla olan ilişkilerinde bile bir yabancıya dönüşmesine neden olur.
Kitap, Freudyen temaları ustalıkla işler. Dodo’nun yatalak babasıyla olan ilişkisi, sadece bir bakım süreci değil, aynı zamanda bastırılmış bir rekabetin ve iktidar savaşının yansımasıdır. Babasının otoritesi karşısında ezilen oğulun, bu otoriteyi sarsmak yerine onu izleyerek anlamlandırmaya çalışması, eserin trajikomik yönünü besler.
Moravia'nın gerçekçi üslubu, karakterlerin sadece kıyafetlerini değil, ahlaki maskelerini de soyar. Eser boyunca karşılaştığımız cinsel gerilim, aslında karakterlerin birbirlerine ulaşma çabasının beyhudeliğini vurgular. Bakmak, bir yakınlaşma yöntemi gibi görünse de aslında karakterler arasındaki mesafeyi daha da belirginleştirir.
Röntgenci 35 yaşındaki edebiyat profesörü "Dodo"nun karısıyla ve babasıyla olan ilişkisine odaklanıyor. Moravia'nın "Ben ve O" ve "Küçümseme" romanlarında olduğu gibi cinsellik, cinsel organlar Röntgenci'de de baş rolde. Dodo'nun karısı ve babasıyla ilişkisi cinselliğin merkezinde olduğu psikolojik ve bilinçdışı faktörleri açığa çıkarıyor. 68 Kuşağının da bir temsilcisi olan Dodo, entelektüel aklın, -karısı ve babasının temsil ettiği- bilinç dışı arzu ve korkularla karşı karşıya geldiği anları sahneliyor.
Alberto Moravianın okuduğum ikinci kitabı. Aynı kitap Bakma Sevdalısı olarak da bilinir. Kitap baba-oğul arasında bilindik problemlere gelininde sahil olmasıyla çetrefilli bir hal alıyor. Biraz müge anlı programı havası alıyor insan ama kahramanlarımız nede olsa medeni insanlar olunca bir şekilde problemleri aşıp hayatlarına devam ediyorlar. Keyifle okunan akıcı bir dili var.
Sinema'ya Tinto Brass'ın L'oumo Che guarda olarak uyarlanmıştır.
Yazar Hakkında
Alberto MoraviaYazar · 26 kitap
Alberto Moravia, (asıl adıyla Alberto Pincherle), (28 Kasım 1907, Roma - ö. 26 Eylül 1990), İtalya'nın dünyaca ünlü yazar ve şairlerinden.
Alberto Pincherle (Moravia büyükbabasının soyadıdır), Yahudi bir ressam ve mimar olan Carlo ile Teresa Iginia De Marsanich'in dört çocuğunun üçüncüsü olarak Roma'da doğdu. Dokuz yaşına kadar tüberküloz hastalığıyla boğuştuğu ve en az beş yılını yatakta geçirdiği için eğitimi aksadı. Bu yaşlarını yaşıtlarıyla geçirmek yerine edebiyatla haşır neşir oldu.
Hasta yatağında Dostoyevski, Joyce, Goldoni, Shakespeare, Moliére, Mallarmé ve birçok diğer yazarı okudu, Fransızca ve Almanca öğrendi. 1925'te senatoryumdan ayrıldı ve Gli indifferenti 'yi yazmaya başladı.
Bu süreçte Corrado Alvaro ve Massimo Bontempelli ile tanıştı ve 1927'de '900 dergisinde çalışmaya başladı, ilk hikayeleri de burada yayımlandı.
1929'da ilk romanı Gli indifferenti yayımlandı ve eleştirmenlerden olumlu tepkiler aldı.
1935'te New York'taki Columbia Üniversitesinde İtalyanca bölümünün başkanı olan Prezzolini'nin davetiyle, İtalyan romanı hakkında konferanslar vermek üzere ABD'ye gitti.
