Şark Dişçisi

Hagop Baronyan
Tahmini Okuma Süresi:
4 sa. 59 dk.
Sayfa Sayısı:
176
Basım Tarihi:
Ocak 2010
İlk Yayın Tarihi:
1869
Yayınevi:
Aras Yayıncılık
Orijinal Adı:
Adamnapuyj Arevelyan
Orijinal Dil:
Ermenice
ISBN:
9786055753160
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak

Yorumlar ve İncelemeler

Puan vermedi·176 syf.··
Beğendi
·
2021 8. kitabı
bu tiyatro oyununu okuduğumda güldüğüm anlar oldukça çoktu... sanki tiyatroda izliyormuşum gibi hissettim.. güzel , kaliteli bir eser.. keyif aldım okurken
Şark DişçisiHagop Baronyan · Aras Yayıncılık · 201087 okunma
Puan vermedi·176 syf.·
2022 200. kitabı
Yüzünde tebessüm olmayan kadın güzel değildir (S: 17) eserden Hagop Baronyan kıtabın basında böyle seslenıyor okuruna.. Kitaba dair ilk bilgi arka kapakta, tiyatroyu izlmk ayrı bir keyif, okumak ayrı bir keyif veriyor insana.. Dili akıcı nukteden keyıfle okunan bir kıtap oldu Benım için.. Ermenilerin Molieri” olarak bilinen ve yine Osmanlı Devleti’nde yayımlanan ilk Türkçe mizah dergilerinden birisi olan “Tiyatro”’yu çıkaran Hagop Baronyan İstanbul yaşamını tüm yönleriyle ele alan, toplumsal kuruluşları, aydınları, din adamlarını, tüccarları, aile yapısını ve özellikle kendi cemaatine mensup kişileri acımasızca eleştiren yazılarıyla tanınır. Türkiye’de güldürü tiyatrosunun gelişmesinde önemli bir figürdür. Baronyan’ın ilk özgün eseri olan Şark Dişçisi ailede sadakati, görücü usulü evliliği hicveden ve okurken hem güldürüp hem de düşündüren bir tiyatro eseridir. Kendinde 15 yaş büyük ve zengin olan Marta’yla evli Taparnigos alaylı bir dişçidir. Karısını kendinden 15 yaş küçük olan Sofi ile aldatmaktadır.. Topraktan gelmiş bu bedende hâlâ sevgiyle dolu bir kalp taşıyorum (S:26) eserden Farklı yazarların farkı bır kitabıyla buluşmak isteyenler içini zamn Buyurun Okuyun.. Hagop Baronyan
Senaryo - Oyun
Şark DişçisiHagop Baronyan · Aras Yayıncılık · 201087 okunma
8/10
·176 syf.·
2021 46. kitabı
Osmanlı ve Ermeni tiyatrosunda önemli yere sahip bir oyun yazarı olan ve “Ermenilerin Molieri” olarak bilinen ve yine Osmanlı Devleti’nde yayımlanan ilk Türkçe mizah dergilerinden birisi olan “Tiyatro”’yu çıkaran Hagop Baronyan İstanbul yaşamını tüm yönleriyle ele alan, toplumsal kuruluşları, aydınları, din adamlarını, tüccarları, aile yapısını ve özellikle kendi cemaatine mensup kişileri acımasızca eleştiren yazılarıyla tanınır. Türkiye’de güldürü tiyatrosunun gelişmesinde önemli bir figürdür. Baronyan’ın ilk özgün eseri olan Şark Dişçisi ailede sadakati, görücü usulü evliliği hicveden ve okurken hem güldürüp hem de düşündüren bir tiyatro eseridir. Kendinde 15 yaş büyük ve zengin olan Marta’yla evli Taparnigos alaylı bir dişçidir. Karısını kendinden 15 yaş küçük olan Sofi ile aldatmaktadır. Sofi de 70 yaşındaki Tovmas’ın eşidir. Kızları Yeranyag Martar adlı bir taşralı Ermeni ile nişanlıdır. Yalnız o da Levon adında Avrupa’dan yeni dönmüş hoş giyinen bir genci sevmektedir ve onunla gizlice buluşmaktadır. Her ne kadar aksi ve kocasından durmadan şikayet eden Marta mağdur gibi görünse de hikâye ilerledikçe onun da vakti zamanında kocasını Tovmas ile aldattığı ortaya çıkar. Tabi bu durumlar toplum içerinde hoş karşılanmayacağı için ve rezil olma korkusuyla herkes kendi eşlerine döner (Yeranyag ile evlenmeyi Martar kabul etmez, kız Levon’a varır.) ve sadakat yemini ederler. Kitabın anlatımı oldukça akıcı ve keyiflidir.
Şark DişçisiHagop Baronyan · Aras Yayıncılık · 201087 okunma
Reklam

Yazar Hakkında

Hagop BaronyanYazar · 4 kitap
Hagop Baronyan (d. 6 Ağustos 1843, Edirne – ö. 1891, İstanbul), Osmanlı gazeteci, oyun ve mizah yazarı. Osmanlı ve Ermeni tiyatrosunda önemli yeri olan bir oyun yazarıdır. “Ermenilerin Molieri” olarak bilinir.Osmanlı Devleti’nde yayımlanan ilk Türkçe mizah dergilerinden birisi olan “Tiyatro”’yu çıkarmıştır. İstanbul yaşamını tüm yönleriyle ele alan, toplumsal kuruluşları, aydını, din adamını, tüccarı, hekimi, aile yapısını, çarşıyı, özellikle cemaatine mensup kişileri acımasızca eleştiren yazılarıyla tanınır. Yaşamı 1843’te Edirneli yoksul bir ailenin çocuğu olarak dünyaya geldi. İlk ve orta öğrenimini Ermeni okullarında tamamladı. Bu arada bir yıl kadar da bir Rum okulunda eğitim gördü ve Rumca öğrendi. 1864’de İstanbul’a yerleşti. Sekreter, aktar, öğretmen olarak çeşitli işlerde çalıştı ve toplum hayatının değişik yönlerini gözleme fırsatı buldu. Hevesli bir okur olarak bazı Avrupa dillerini, özellikle de dönemin İstanbul’unda büyük etkileri olan Fransızca ve İtalyancayı kendi kendine öğrendi. Osmanlı başkentinde yayımlanan çeşitli dergilere katkı sunarak yazarlık konusunda deneyim kazandı. Yazarlığı Baronyan’ın tiyatroya olan yoğun ilgisi çok genç yaşlarda kendini gösterdi. İlk oyununu 1865’te kaleme aldı. Bu eser, Carlo Goldoni’nin İki Efendinin Uşağı adlı oyununun bir tür taklidi olan “Yergu derov dzara mı” adlı kısa bir farstı. Eser, yazarın ölümünden 20 yıl sonra 1911’de yayımlandı. İlk özgün komedisi olan “Adamnapuyjn Arevelyan”’ı (Şark Dişçisi) 1869’da yayımlandı. Baronyan’ın oyunun edebi niteliğinden tatmin olmadığı ve oyunun kopyalarını kitapçılardan kaldırttığı söylenir.Görücü usulü evlilikleri ve evlilikte sadakat konusunu genellikle neşeli bir üslupta ele aldığı bu eser Aras Yayıncılık tarafından 2010 yılında basıldı. Mükemmeliyetçi bir yazar olan Baronyan, 1872 yılında başladığı “Şoğokortı” (Dalkavuk) adlı eserini yarım bıraktı. Bu eseri bir başka büyük mizah yazarı olan Yervant Odyan tamamlamıştır. 1880-1881 yıllarında yayımlanan “Medzabadiv muratsganner”’de (Pek Muhterem Dilenciler) adlı hiciv romanında taşralı eşrafın patavatsızlığına ve naifliğine odaklandı; bu niteliklerin aynı zamanda çeşitli sanatsal, profesyonel, dini ve zanaatkâr fırsatçılar tarafından sömürülmeye ne denli açık olduğuna da dikkat çekti. Baronyan, son eseri "Bağdasar Ağpar”’ı 1886-1887’de hiciv dergisi Khigar’da bölümler halinde yayımlamıştır. Boşanma teması etrafında modern Ermeni kurumlarını eleştirdiği bu eser Ermeni komedi geleneğinin en popüler oyunlarından birisidir.Bağdasar Ağpar ve Medzabadiv muratsganner, Mayıs 2013’te yayımlanan “Baronyan Oyunları” adlı kitapta yer almıştır. Yazar 1887’de Khigar okurlarına yakında Çeyiz adında yeni bir komedi yayınlayacağının duyurusunu yaptıysa da bu komediyi hiçbir zaman yayınlamadı. Oyunun (sekiz sahne ve bazı bölümlerden oluşan) tamamlanmamış bir taslağı kağıtlarının arasında bulundu ve ölümünün ardından yayınlandı. Baronyon ilk üç oyununun halka sunmak istememişti; dördüncü eseri Bağdasar Ağpar tamamlandığında ise Ermeni tiyatrosu padişah II. Abdülhamit’in baskısı nedeniyle kapanmış bulunuyordu. Dolayısıyla oyunlarının hiçbirisi Baronyan yaşarken sahnelenmedi. Baronyan oyunları, 1890’larda popüler olmuşlardır. Gazeteciliği Baronyan’ın gazetecilik yaşamı 1871’de "Yeprad"'da (Fırat) başyazar olması ile başladı. Gazeteciliği “Meğu” (Arı), “Higar” (Bilge) gazetelerinde sürdürdü. 20 Mart 1874′te Tiyatro adlı Türkçe mizah gazetesini; 6 Nisan 1874′te ise çift dilli bir yayın olan ve (Ermenice-Osmanlıca) ve Ermeni harfleriyle basılan “Tadron”’u da çıkarmaya başladı. Osmanlı’da yayımlanan dördüncü Türkçe mizah dergisi olan ve haftada iki kez çıkan dört sayfalık ‘Tiyatro’ (ilk ikisi Teodor Kasap’ın ‘Diyojen'i ve ‘Hayal’i, üçüncüsü ise Zakarya Efendi’nin ‘Latife’sidir) dergisinin tüm içeriğini Baronyan tarafından oluşturuluyordu.Tadron, Ermeni cemaatine yönelik gündemin tartışıldığı ayrı bir mecra idi; hafta da iki gün yayınlanmaktaydı ve Tiyatro dergisi ile ortak malzeme de içeriyordu. Her iki yayın da, 1877′ye kadar yaşamını sürdürebildi. Tiyatro Dergisi’nin 20 Mart 1874 - 12 Nisan 1875 tarihleri arasındaki sayılarının tıpkıbasımı kitap olarak yayımlanmıştır.Baronyan’ın yayına hazırladığı süreli yayınların ömrü kısa, fakat etkisi büyük oldu. Dergilerin yayını, içerdikleri toplumsal eleştiriler nedeniyle sıklıkla Osmanlı sansür bürosu tarafından durduruldu. Ölümü Baronyan, 1891’de İstanbul Surp Pırgiç Ermeni Hastanesi’nde tüberküloz hastalığından öldü. Naaşı, İstanbul Ermeni Mezarlığı'nda toprağa verildi; ancak mezar yeri belli değildir.