Puan
8.310 üzerinden
Fransa’da 1875 yılının Haziran ayında, sağanak yağmurdan dolayı Garonne Nehri taşar. Taşma sonrası oluşan sel ile Toulouse kenti sular altında kalır. Bu felaket kentte yüzlerce insanın hayatını kaybetmesine, bir kentin yerle bir olmasına sebep olur.
Emile Zola yaşanan bu felaketten esinlenerek Sel kitabını kaleme almış. Kitapta bize sadece bir gün anlatılır. O yazılan bir günle sel nedir, nasıldır okuyunca anladım.
Kitapta hikayenin anlatıcısı, yaşadığı köyün en zengin çiftlik sahibi, 70 yaşındaki Louis Roubien’dir.
Kalabalık ailesi ile birlikte köylerinde güzel bir gece geçiren Louis’in ansızın duyduğu, ızdırap ve ölüm çığlığı ile gecesinin sessizliği bölünür;
Garonne! Garonne!
Bundan sonrasını Emile Zola öyle bir yazmış ki nefesimi tutarak okudum diyebilirim.
Sahneler o kadar iyi tasvir edilmiş ki, çaresizlik ve heyecan duygusunu okurken yaşatıyor.
Karakterlerle birlikte okurken onların yaşam mücadelesine ortak olacaksınız.
Louis Robbie'n yetmiş yaşında varlıklı bir çiftçidir. Louis çocukları ve torunları ile birlikte 10-15 kişilik büyük mutlu bir aileyken sel yüzünden bir felaket yaşar ve o da bunu anlatır.
Okunulacak minimal bir kitap tavsiye ederim.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
1875'te Fransa'nın Toulouse kentinde Garonne Nehri'nin taşması sonucu 3000 kişinin yaşamını yitirdiği tarihi kayıtlara geçmiştir. Emile Zola, Garonne Nehri'ni Sel" isimli kitabında tekrar taşırıyor. “Sel” sıradan bir ailenin trajik hikâyesini anlatır bize. İnsanın doğal afetler karşısındaki çaresizliği ve acizliği öne çıkan derslerden biridir. Anlatıcı Louis Roubien ailenin en yaşlısıdır ve sel baskınından hayatta kalan tek kişidir. Sel suları mutlu bir aileden geride kalan bu dehşeti ve hikâyeyi anlatacak bir tek onu bırakır. Natüralizm ekolünün savunucu olan Zola burada da her şeyi olduğunu gibi, kişisel yargı ve değerlendirmelerden bağımsız olarak ele alıyor. Zola yine kendine özgü anlatım ve bakış açısıyla olayları her detayıyla aktarıyor. Karakterleri, aile bireylerini, olayın geçtiği yerleri çok güzel tasvir eder.
Louis Roubien bir çiftçidir ve nehirden birkaç kilometre ötede bir çiftliği vardır. Yıllarca canla başla çalışmış, günden güne ailesi ve evi genişlemiş, artık çalışmasının karşılığını alma vakti gelmiştir. Bölgedeki en zengin çiftçi olmuştur. Yoksulluk bu evden elini eteğini sonsuza dek çekmiş gibi görünür. Aile son derece mutlu bir şekilde yaşamaya devam etmektedir. Aile arası bağlar ise son derece güçlüdür, öyle ki bu bağlar felaket anında bile kopmaz. Ancak hayat her zaman insanın umduğu gibi gitmez.
Ve sel! Kitabın başında tasvir edilen köyün ve çiftliğin tüm güzellikler bir anda ortadan kaybolur. İnsanlar ve hayvanlar ölür, tarla ve bahçeler yok olur, evler yıkılır, hayaller suya gömülür. Felaket hem de ailenin en mutlu gününde, evlilik hazırlıklarının yapıldığı bir anda ansızın gelir. Yıllarca alın teriyle çalışarak kazanılan ne varsa bir saniyede kaybolur.
Keyifle ve ibretle okunacak bir roman arıyorsunuz buyurun.
Bir yıkımın öyküsüEdebiyat
Hayranı olduğum Zola'nın kısacık fakat sarsıcı uzun öyküsü Sel. Konusunu 1875'te Toulouse şehrinde yaşanan sel faciasından alan hikayesinde yazar çiftçilik yapan varlıklı bir ailenin bu afetle karşılaşmasını ailenin en yaşlı üyesi büyükbaba Louise Rouben'nin gözünden aktarıyor.
53 sayfalık bir hikaye de olsa Zola yine her zamanki bilim insanı bakış açısını korumuş ve belli ki karakterler üzerinde hep yaptığı gibi bu kez de çok çalışıp altyapılar oluşturmuş. Bunu kitabı 1 saatte bitirmenize rağmen karakterler hakkında net fikirleriniz oluşmasından anlıyorsunuz.
Yarattığı tüm mal varlığını dişiyle tırnağıyla kazanmış olan büyükbaba Louis ve beraber yaşayıp çiftçilik yaptıkları kardeşleri, oğlu, gelini ve torunlarından oluşan geniş ailesi, torunu Veronique'in nişanlısı Gaspard'ı konuk ettikleri mutlu bir akşamüzeri yakalanırlar sel faciasına.
Zola yine müthiş tasvir yeteneğiyle facianın her anını gözlerimiz önüne seriyor. Öyle ki yıkımı, koca bir köyün, insanların, hayvanların ve evlerin sular altında kalışını oradaymış gibi izliyoruz okurken. Afet sürerken ailenin her ferdinin korkuları, tepkileri ve çabaları her karakterde özgün bir halde ilerliyor. Hepsini ayrı ayrı kafanızda resmedebiliyorsunuz. Ki bu kısalıkta bir hikayede bunu sağlayabilmenin çok büyük bir başarı olduğunu düşünüyorum.
En etkilendiğim kısım ise, Gaspard'ın sevgisinde sadakati ve Pierre'in fedakarlık anları her ne kadar çok vurucu olsa da, Marie'nin o eşsiz teslimiyeti oldu. Gözümde bir Ophelia imgesi canlandırdı o veda anı.
Bu kısa ama çok çarpıcı öyküyü okumanızı tavsiye ederim.
Emile Zola’nın daha önce iki kitabını okumuştum. Bunlardan ilki dünya klasiklerinden birisi olan 
Germinal , diğeri ise 
Nasıl Ölünür idi.
Yazarın daha önce okumuş olduğum iki kitabını da çok beğenmiştim. Aynı şekilde bu kitabı da severek ve beğenerek okudum.
Sel bir solukta okuyabileceğiniz sadece 60 sayfadan oluşan kısacık bir öykü.
Bir büyükbabanın, evlatları ve torunları ile birlikte zengin ve mutlu bir yaşam sürerken hiç beklemedikleri bir anda bir nehrin taşması sonucu kendilerini sel felaketinin ortasında bulmasının hikayesi.
Insanoğlunun çaresizliğinin hikayesi.. Acının ve ölümün hikayesi..
Keyifli okumalar..
Germinal , diğeri ise Nasıl Ölünür idi.
Yazarın daha önce okumuş olduğum iki kitabını da çok beğenmiştim. Aynı şekilde bu kitabı da severek ve beğenerek okudum.
Sel bir solukta okuyabileceğiniz sadece 60 sayfadan oluşan kısacık bir öykü.
Bir büyükbabanın, evlatları ve torunları ile birlikte zengin ve mutlu bir yaşam sürerken hiç beklemedikleri bir anda bir nehrin taşması sonucu kendilerini sel felaketinin ortasında bulmasının hikayesi.
Insanoğlunun çaresizliğinin hikayesi.. Acının ve ölümün hikayesi..
Keyifli okumalar..