Yazar:
Adam Mcleod
Çevirmen:
Ayla Yasa
Tahmini Okuma Süresi:
4 sa. 32 dk.
Sayfa Sayısı:
160
Basım Tarihi:
2006
Yayınevi:
Gün Yayıncılık
Orijinal Adı:
Dreamhealer
ISBN:
9789759046422
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Sıralamalar
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Şifacılara tavsiyemdir.Hayat ve İnsan
Adı gibi Şifacılıkla ilgili merak edilenleri yazarın kendi hayatında bizzat yaşayarak anlattığı güzel bir eser.
Ancak enerji ve şifa konularını okumaktan sıkılanlar olursa tavsiye etmem.
Evrende herleste var olan şifa enerjisini nasıl kullanıp yönlendireceğini kendş deneyimleriyle anlattığı bir kitap.
Konu ile ilgilenenlere tavsiye ederim.
Önyargılarınızdan kurtulun
Şifacı, evrenin enerjisini kullanarak şifa yeteneğini keşfeden Adam'ın, bu yeteneğe kavuşma ve bu yeteneği kullanma sürecini anlatıyor.
Önyargılarınızdan kurtulup, evrenin enerjisi ile tanışmak sizde bir fark yaratacaktır. İnancınız ile bu enerjiyi keşfedebilir, bu enerjiyi kullanabilirsiniz. Yeter ki olumlu düşünün.
Adam Mcleod
Adam Mcleod
Rastgele okuduğum bir kitaptı ama ciddi anlamda etkileyiciydi. Anlatılanların gerçek olduğunu, verilen örneklerin, bahsi geçen isimlerin gerçek olduğunu bilince insanın bakış açısı da değişiyor olaylara karşı.
Açık fikirli olun ! Ancak şüpheci olmayın diyor kitabın bir kısmında. Şüphe sizi kemiriyor ve evrensel enerjiden şüphe ederseniz size geri dönüşü olumlu olmuyor.
Yazarın kendi hayatını anlattığı bu kitapta çocuk yaşta diğer çocuklardan farklı oluşunda yaşadığı belirsizlik, nasıl davranacağım kaygısı, bir şeyleri saklamak zorunda oluşu ve çocuğun gelişiminde anne babanın yanında durmasının önemi! Ebeveynlerin çocuktan şüphe duymaması, desteklemesi ve onun ilerlemesi.
Açıkçası duysam inanamayacağım olaylar okudun bu kitapta. Özellikle yazarın şifa verdiği ünlü şarkıcıyı araştırıp anlatılanların gerçek olduğunu kendime kanıtlamak zorunda kaldım.
Bakış açınızı değiştirecek bir kitap. Kitabın anlatımında tabi ki bazı sıkıntılar var ama unutmamalı ki Adam Mcleod un amacı basitçe insanlara farklı bir yolun da olduğunu hatırlatmak.
Kitabın yazarı Adam kitapta uzaktan şifa, enerji aktarımı, bilinç düzeyi vs. gibi konularda kendi deneyimlerini ve nitekim bu anlamda geçirmiş olduğu gelişim yolculuğunu aktarıyor okura.. Ama bunu düz “şunu yaptım, böyle oldu” şeklinde değil de işin içine biraz gizem katmak suretiyle yapıyor..
Bu tarz “uzaktan tedavi, enerjiyle iyileştirme” konuları çok iddialı alanlar.. Kitapta anlatılanlar kişisel deneyim düzeyinde kalıyor.. Yani dışarıdan baktığında doğrulanabilir, ölçülebilir bir sistematik yok.. Bu bağlamda biraz dikkatli okumak lazım diye düşünüyorum kitabı.. Yoksa üzülerek söylüyorum ki sükutu hayale uğrama durumu da söz konusu olabilir maalesef..
Son olarak şunu söylemek istiyorum; Bence bu kitap bir bilgilendirme kitabından ziyade, daha çok bir deneyim kitabı.. İlham verir mi? Evet.. Ama referans alınır mı? Burada biraz frene basılmalı diye düşünüyorum.. Eğer bu gözle okursanız keyif alırsınız..
Ama “gerçeklik iddiası” üzerinden okursanız kafanızdaki soru işaretleri büyüme ihtimali de söz konusu olabilir..
Okuyunuz efendim..!
Annemin hastalığı olmasaydı, balıklama dalmazdım
herhalde şifacılığa. Belki de ağır ilerleyen hir seyir içinde,
yıllar sonra kendimi bu alanda bulurdum. Acı çektiğini
gördüğünüz bir sevdiğiniz, sizi doğru olup olmadığını dü-
şünmeye fırsat bile tanımadan, hiç çekincesiz bir tepki ver-
meye itebiliyor. Tıpkı otomatik pilota bağlanmış gibi, ne
yapabileceksem onu yapmış olmam, beni kendimle ilgili
yeni bir keşfe götürdü. Ben şifa verebiliyordum.
Am a bizi bekleyen bir başka sorun vardı şimdi. Onun
ağrısını ortadan kaldırmıştım ama ben yüklenmiştim. Ai-
lem tekrar endişelendi. Sonucunda ben hastalanacaksam,
şifa vermemi kesinlikle istemiyorlardı. Am a ben içgüdüsel
olarak bu alana doğru çekiliyordum. Ailemle birlikte yolcu-
luk yaparken, yol kenarındaki insanlann incinmişliklerini,
tıbbi durumlannı görebiliyordum.
Alıntı
Şifacı'yı yetişkin bir gözle okuduğunda, aslında en güçlü katmanın Adam’ın kendi potansiyelini fark etme süreci olduğunu görüyorsun. Bu, dışarıdan gelen bir “yetenek” hikâyesi değil; içsel farkındalığın adım adım inşa edildiği bir dönüşüm anlatısı.
Adam’ın şifacı yönünü keşfetmesi, çoğu zaman bir kriz ya da kırılma anıyla başlıyor. Bu kırılma, onun hem geçmişini hem de kendine dair inandığı sınırları sorgulamasına neden oluyor. İşte tam bu noktada kitap, şifacılığı bir “üstün güç” değil; sezgi, dikkat ve farkındalıkla gelişen bir beceri olarak ele alıyor.
Şifacı teknikleri ise metinde oldukça sembolik ve katmanlı aktarılıyor. Enerjiye odaklanma, bedeni dinleme, sezgiyi güçlendirme ve niyetin dönüştürücü etkisi gibi kavramlar ön plana çıkıyor. Ancak bunlar birer “uygulanacak tarif” gibi değil; daha çok insanın kendine yönelmesi için birer kapı aralığı niteliğinde. Yani kitap, teknik öğretmekten çok, okuyucuyu kendi içsel sürecini başlatmaya davet ediyor.
Adam’ın gelişim sürecinde en dikkat çekici nokta, şifacılığın başkalarını iyileştirmekten önce kendini iyileştirmekle başladığını fark etmesi. Bu da eseri yüzeysel bir spiritüel anlatının ötesine taşıyor. Çünkü burada asıl mesele; güce ulaşmak değil, o gücü taşıyabilecek olgunluğa erişmek.
Adam’ın yolculuğu, aslında herkesin kendi içindeki potansiyelle yüzleşme cesaretine dair bir metafor.
Sen güzel bir insanın harika kitabısın1000Kitap
Puan vermedi
Yılın ilk ayında kendime spiritüel alanla ilgili kitap grubu hazırlamıştım. İçinde bu serinin ilk üçü vardı.
Şimdilerde ilgim olduğu için bir bioenerji grubuna katıldım. Bugünle 8-9 gün oldu. Yapılan seanslardaki kelimelerin simgesel anlamına okuduklarım sayesinde kolayca çözüyordum, çözemediğim yerde anlamlandırmak daha kolay olsa da bazı soru işaretlerim vardı:
"İyi hoş ama ben başlangıcı nasıl yapacağım?"
"İmgelemem net ve tamamen renkli değil, olur mu?"
"Öyle şeyler söylendiğinde kafamda canlanan olması gereken mi yoksa daha mı farklı?"
vs. diye o ortamda ders görüyordum resmen. Ve bu çok güzelll.
Sonra nedense o kitabı gözüm aradı, okurken o kadar benzerlik içinde nasıl başlayacağımı bulmuştum.
Ruhtan oluştuğunu unutan insan hala bedenin sınırlı 5 algısıyla kendini sınırlandırıyor. O sınır dışında kalanları göremiyor ya da görmekten mi kaçınıyor bilemiyorum ama sınırlı bakış açılarıyla sınırsızlığı kaçırıyorlar.
Biz ruhun ötesini bile algılamaya başladık. Ama onlar basit insan profilini dahi karşılayamadıkları için insan olmakta bile seviye atlayamıyor. Buna bazen çok sinir oluyorum.
Yaratılışımız özensiz, düzensiz, mutsuz, monoton olmamışken hayat diye önümüze konulanlar bir anormallik hissettirmiyor mu? O kadar yıl hep aynı geçsin diye mi verildi ya da o yılları hep aynı biri olarak yaşamak için mi?
Bilim çoğu şeyde yetersiz kalıyor ya da ispatlansa bile insanlara açıklanmıyor.
Bilimi seviyorum ama onu esas olarak baz almıyorum. Çünkü o da bir seviyeyi ele alıyor: sürekli gelişim içinde. Onun gelişmişlik düzeyi benim olduğum seviyeyi kanıtlayacak kadar gelişmemişse ben ne yapabilirim? Onun bir şeyler yapması lazım. Ben yapmışım ki önüne geçmişim zaten.
Ayrıca bilimle paralel giden insanlar hastalanınca bu alana koşuyor. Nedense o vakit inanmadıkları ya da yok
