Puan
8.210 üzerinden
"Ölmekten değil, dedektif. Yaşamak benim için daha korkutucu. Çünkü nasıl yaşayacağımı bilmiyorum. Ama daha önce kaç kez öldüğümü tahmin dahi edemezsin."
Saklambaç ve Sobe, Kabal'ın tamamladığı ilk serisi olmakla birlikte, doğal olarak benim de kendisinden okuyup bitirdiğim ilk seri oldu ve bu gerçekten garip hissettirdi. Saklambaç, internetten yayımlanmaya başlanmasından itibaren takip ettiğim bir kitaptı ve Kabal, çok fazla ilerlemesine kalmadan kitabı wattpad platformundan kaldırmıştı. Yanlış hatırlamıyorsam, olayların çok farklı yönlere evrildiğini ve insanları psikolojik olarak ciddi anlamda etkileyebilecek bir kitap olduğundan bahsetmişti. Ve o anda biri çıkıp, "Bu Kabal'ın tamamlayacağı ilk serisi olacak," deseydi çok şaşırırdım muhtemelen.
İncelemede hiçbir spoilera yer vermeyeceğim, rahatlıkla okuyabilirsiniz. İlk kitabın sonunda yaşanan olaydan sonra aklımda yüzlerce soru işareti oluşmuştu ve açıkçası kitabın nasıl ilerleyeceğini, olayların nasıl şekilleneceğini çok merak ediyordum. Ansel'in durumu, katilin kasabada kol gezmesi ve hiçbir karakter hakkında net bir bilgiye sahip olmayışımız her şeyi daha da karmaşıklaştırmıştı.
Öncelikle şunu söyleyebilirim ki, ilk kitapta aklımızda olan tüm soru işaretleri bu kitapta çözüm buluyor. Karakterler hakkında çok fazla yeni bilgiye sahip oluyoruz, geçmişte yaşanan olaylarla beraber çoğu sır açığa çıkıyor, sayfalar ilerledikçe parçalar yavaş yavaş yerine oturuyor, bilgiler netleşiyor. Yani ilk kitap her ne kadar düğümse, bu kitap da bir o kadar çözüm. Cevabını istediğiniz sorular yanıtını buluyor.
Karakterler hakkında yeni bilgilere sahip oluyoruz derken kastettiğim şey, kimsenin göründüğü gibi olmaması. Her insan bir yapboz, tüm karakterlerin sakladığı çok şey var ve bunları öğrenmek bazı kişilere karşı bakış
Sobe • N.G.Kabal
#kitapyorumu
• 440 sayfaKatil
Selamm! Saklambaç kitabının devam kitabı olan Sobe'nin yorumuyla geldim. Kitapta neler oldu neler...
Saklambaç'ın sonunda şok geçirmiştim. Öyle bir sonla bitti ki araya başka kitap okumadan hemen Sobe'ye başladım. İyikide öyle yaptım. Böyle daha iyi oldu. Kitabın başlarında katil olarak tutuklanan biri var. Dedektif dışında herkes katilin o olduğuna inanıyor. Katil ile ilgili araştırmalar devam ediyor. Kitabın baş karakteri olan Ansel neler çekti öyle? Çok kötü ve korkunç zamanlar geçirdi. Arkadaşları tarafından bile yalnız bırakıldı. Hep yalnız bir karakterdi zaten. Ta ki dedektifin ondan hoşlanmasına başlayana kadar. Bir de geçmişten gelen karakter var: Dylan. Dylan ve Ansel'in geçmişini öğrendik. Şimdi dedektif dururken Dylan'dan çok bahsedemeyeceğim açıkçası :) Sadece bir sahnede Dylan'a gerçekten de üzülmüştüm. Ama böyle olması gerekiyordu... Kitabın sonuna kadar katil kim diye düşündüm hep. Yemek yerken, dışarıdayken aklıma geliyordu. Çok düşündüm ama bir türlü bulamadım. Katili öğrendiğimde hiç böyle birisini beklemiyordum. En azından tanıdık birilerinin katil olmasını beklerdim. Ama bambaşka birisi çıktı. Bence yazar katili kimsenin tahmin edemeyeceği şekilde ayarlayarak kitabı sonlandırdı.
Kurgu muhteşemdi. Olayların birbirine bağlantısı çok iyiydi. Kitabın yazım şeklini aşırı sevdim. Her bir olayda yazarın vermek istediği mesajlar anlamlı ve güzeldi. Bu tarz kitap sevenlerin mutlaka seriyi okuması gerektiğini düşünüyorum. Ben seriyi çok sevdim. Küçük bir uyarı: Kitabın içerisinde tetikleyici birçok unsur bulunuyor. Zaten kitabın giriş kısmına yazılı. Buna dikkat etmenizi tavsiye ederim. Hoşçakalın
N. G. Kabal
Sobe
N. G. Kabal
SobeReklam
Spoiler içerecek ama uyarı koyarım1000Kitap
Ben ilk kitaba bir inceleme yazmadım bu yüzden ilk kitabı da bu incelememde değerlendireceğim.
Saklambaç 5/10
Sobe 7/10 8 i de zorlar gibiydi -incelemem bittikten sonra 8 diyemeyeceğimi fark ettim-
Saklambaç ilk 100 sayfası o kadar sıkıcı ve yavandı ki asla beni kendine çekmedi ve ben okumak için çok fazla can çekiştim. Kitabı okumayı hiç bırakmadım (yarım bıraktım demedim hep okuyor haldeydim) ama elim de okumak için gitmiyordu. Sonra bir 100 sayfa daha okuduğumda kitap daha derinleşmeye ve olacakları merak ettirmeye başladı. Ama ben kitaptaki karakterlerle bağ kuramamıştım ve ilk yarıda daha Ansel’in psikolojik sorunlarının boyutunu tam olarak kavrayamamıştım bu yüzden de Ansel’e çok yüklendim. Yine de ilerledikçe sonlarına doğru benim için Ansel’in hareketlerinin uçukluğu açıklanabilir hale geldi. Ama 5’ten fazla puan verecek kadar da beğenemedim.
Sobe için de genel olarak ilk kitaptan katbekat daha iyi olduğunu, merak unsurunu zirveye taşıdığını ve sürekli düşündürdüğünü katil tahmini yaptırmaya çalıştığını söyleyebilirim. Bu kitapta karakterlere de daha çok ısındık bence.
Genel olarak bir uyarı vermem gerekirse de seri hakkında; içerisinde hiç cinsellik okumayan birisi için çok fazla vardı ama 16 yaşının üzerindeki birisinin rahatlıkla okuyabileceği gerçeğini değiştirmiyor bu cinsellik açısından. Ama bence asıl uyarılması gereken nokta içerisindeki tetikleyici unsurlardı. Kendini öldürme isteği, intihar, kendini yaralama, taciz, başkasını yaralama, aile problemleri, normal olmayan yollardan ölümler (bu o kadar da büyük bir şey sayılmaz çünkü kitabın konusu nihayetinde), toxic ilişki, sağlıksız arkadaşlık bağları… bunlar için Aybüke abartma falan diyebilirsiniz ama bence hassas olan birisini etkileyebileyecek şeylerdi.
Yazarın dilini daha önceden
Saklambaç 5/10
Sobe 7/10 8 i de zorlar gibiydi -incelemem bittikten sonra 8 diyemeyeceğimi fark ettim-
Saklambaç ilk 100 sayfası o kadar sıkıcı ve yavandı ki asla beni kendine çekmedi ve ben okumak için çok fazla can çekiştim. Kitabı okumayı hiç bırakmadım (yarım bıraktım demedim hep okuyor haldeydim) ama elim de okumak için gitmiyordu. Sonra bir 100 sayfa daha okuduğumda kitap daha derinleşmeye ve olacakları merak ettirmeye başladı. Ama ben kitaptaki karakterlerle bağ kuramamıştım ve ilk yarıda daha Ansel’in psikolojik sorunlarının boyutunu tam olarak kavrayamamıştım bu yüzden de Ansel’e çok yüklendim. Yine de ilerledikçe sonlarına doğru benim için Ansel’in hareketlerinin uçukluğu açıklanabilir hale geldi. Ama 5’ten fazla puan verecek kadar da beğenemedim.
Sobe için de genel olarak ilk kitaptan katbekat daha iyi olduğunu, merak unsurunu zirveye taşıdığını ve sürekli düşündürdüğünü katil tahmini yaptırmaya çalıştığını söyleyebilirim. Bu kitapta karakterlere de daha çok ısındık bence.
Genel olarak bir uyarı vermem gerekirse de seri hakkında; içerisinde hiç cinsellik okumayan birisi için çok fazla vardı ama 16 yaşının üzerindeki birisinin rahatlıkla okuyabileceği gerçeğini değiştirmiyor bu cinsellik açısından. Ama bence asıl uyarılması gereken nokta içerisindeki tetikleyici unsurlardı. Kendini öldürme isteği, intihar, kendini yaralama, taciz, başkasını yaralama, aile problemleri, normal olmayan yollardan ölümler (bu o kadar da büyük bir şey sayılmaz çünkü kitabın konusu nihayetinde), toxic ilişki, sağlıksız arkadaşlık bağları… bunlar için Aybüke abartma falan diyebilirsiniz ama bence hassas olan birisini etkileyebileyecek şeylerdi.
Yazarın dilini daha önceden
İnanılmaz keyif alarak okudum. Nagi'nin bütün kitaplarını çok seviyorum zaten ben... İlk kitap sır dolu ve düğümler halindeydi. Bu kitapta bütün düğümler çözüldü ve sırlar açığa çıktı. Aklıma takılan neredeyse hiçbir şey olmadı, mantıksiz bir yer yoktu. Sadece ben de çoğu insanın düşündüğü gibi katilin daha farklı biri olmasını bekliyordum. Nedensiz bir şekilde böyle bir şey çıkacağını tahmin etmiştim ve olmasını istemediğim bir senaryoydu. Yine de çok gözüme batmadi.
YORUMLARDA SPOİLER İCEREN BİR SEYLER VARR
Kitap öncelikle güzel başladı ilk 300 sayfayı ne ara nasıl okudum bilmiyorum gerçekten güzel işlenmişti. Olay örgüsü, karakter iletişimleri, mekan tasvirleri beni etkiledi. Özellikle Ansel ve Dylan'ın arasındaki özel ama toksik bağı okurken o duyguları hissettim.
Son 100 sayfayı öyle zor okudum ki asla akmadı gerçekten katilin sonradan değiştirilmiş olması kitabi batırmış.
Katilin hem ilk kitapta olmaması, hem alakasiz biri olması ve katil olan kısımların çok hızlı ilerlemesi kitabi batırmış. Katil için tam olarak bi düşüncem bile olmadı ne ara geldi de gitti hapse girdi anlamadim özellikle bence katilin gözüktüğü yer cok mantiksizdi kitabın başında ya da ortasında gozukseydi bu kadar sırıtmayabilirdi bence saklambaç'ta bu kadar iyi bir başlangıç yapmışken sonunun böyle bitmesi hiç iyi olmamış.
Ansel ve arkadaş grubunu seviyordum evet tipik amerikan grubu olduğunu zaten söylemiştim zaten ama bu tür arkadaş gruplarını okumayi zaten sevdiğim için keyif aldım onların sahnelerini okurken.
Favori karakterim Maddie oldu bu arada. Toksik ilişkisini her yönden bitirmesi ve hayatına sağlıklı devam etmesi gercekten kendine hayran bıraktırdı.
Kylie'ye üzüldüm bu arasa hayatını hep mükemmel şekilde devam ettirmek isterken arkadaşının sevgilisine aşık oluyor ve toksikleşiyor kafasındaki mükemmel kızdan uzaklaşıyor. Sevmesin beni ama en azından gözümün önünde dursun konuşması beni gercekten yaraladı ama yine de bu onu sevdigim anlamına gelmez. Gönül bu sevdiği kişi için elbette yargılayamam ama Ansel'in eski sevgilisine yürümesi ve yakınlaşma çabası hoş değildi kendini gözümde bitirdi.
Ansel bana kitaptaki en uzak karakterdi evet kitapta duygularını hissettim ama bir bağ kuramadım. Annesinin çat diye onu terk ettiğini öğrendiğimiz sahne disinda onun adına pek üzüldüğüm
Reklam
Reklam