Puan
6.710 üzerinden
İki gönül arasındaki en kısa yol, penistirEdebiyat
Propaganda romanı yazarı, cinsel despotizm kuramcısı, azgın özgürlük için deliren, zincire vurulmuş arzularının esiri filozof… Toplumda her siki yiyip de ahlak abidesi kesilenlerin kirli çamaşırlarını ortaya seren sert pornografi yazarı 
Marquis de Sade . Yaşadığı dönemin eleştirisini en düzgün yapmış adamlardan biri. Yazdıklarını sapıklık olarak okumak mümkündür, ama tersi de düşünülmelidir. Pek severim kendisini. Hayal gücünde sınırsız adam. Aslında söylemek istediklerini yarattığı karakterlerle anlatmış hem edebiyatçı hem filozof. Romanlarında karşılaşılan karakterler sanki Sade’ın ağzından konuşur, sanki o dönemin Fransası’nın bütün yaptıklarını gözler önüne serer. Eserlerinde yer almasının dönem büyükleri içinde yarattığı görünüşte tiksinti, hayatının çoğunu özgürlüğünden feda ederek geçirmesine yol açmıştır. Sade sadece o zamanın toplumunda olan herkesin bildigi ama kimsenin konuşmadığı her türlü eğilim ve sapkınlığı (ya da değil) dürüstçe söylemeyi başarabilmiş bir filozof değil, aynı zamanda dönemini doğru yorumlamayı başarmış yanlış anlaşılmış bir edebiyatçıdır. Doğru yorumlamıştır çünkü; her türlü erdemsizliğin döndüğü soylu ve ruhban sınıfının sözde erdemli -içte ahlaksız- ezici ve umursamaz hayatlarıyla elde ettikleri tüm başarı ve servetleri aslında erdemsizliklerinin bir başarısıdır ve Sade bunu dönemin etik yargılarına rağmen anlatabilmiştir. Her ne kadar yaşamının büyük bir kısmı kapalı duvarlar içinde geçse de aslında yazdıkları onu özgür kılmıştır. Vurgu, o dönemde bu tür sapkınlık ya da erdemsizliklerin sadece halk için geçerli olduğu ancak soyluların bunlarda ayrıcalıklı sayıldığındadır. Sade’ın diğer soylulardan farkı ise sadece bunları yaşaması değil aynı zamanda anlatması olmuştur.
Eseri gelirsek, Sade bu eserde bir şatoya kapanmış dört soylu kişinin her
Marquis de Sade . Yaşadığı dönemin eleştirisini en düzgün yapmış adamlardan biri. Yazdıklarını sapıklık olarak okumak mümkündür, ama tersi de düşünülmelidir. Pek severim kendisini. Hayal gücünde sınırsız adam. Aslında söylemek istediklerini yarattığı karakterlerle anlatmış hem edebiyatçı hem filozof. Romanlarında karşılaşılan karakterler sanki Sade’ın ağzından konuşur, sanki o dönemin Fransası’nın bütün yaptıklarını gözler önüne serer. Eserlerinde yer almasının dönem büyükleri içinde yarattığı görünüşte tiksinti, hayatının çoğunu özgürlüğünden feda ederek geçirmesine yol açmıştır. Sade sadece o zamanın toplumunda olan herkesin bildigi ama kimsenin konuşmadığı her türlü eğilim ve sapkınlığı (ya da değil) dürüstçe söylemeyi başarabilmiş bir filozof değil, aynı zamanda dönemini doğru yorumlamayı başarmış yanlış anlaşılmış bir edebiyatçıdır. Doğru yorumlamıştır çünkü; her türlü erdemsizliğin döndüğü soylu ve ruhban sınıfının sözde erdemli -içte ahlaksız- ezici ve umursamaz hayatlarıyla elde ettikleri tüm başarı ve servetleri aslında erdemsizliklerinin bir başarısıdır ve Sade bunu dönemin etik yargılarına rağmen anlatabilmiştir. Her ne kadar yaşamının büyük bir kısmı kapalı duvarlar içinde geçse de aslında yazdıkları onu özgür kılmıştır. Vurgu, o dönemde bu tür sapkınlık ya da erdemsizliklerin sadece halk için geçerli olduğu ancak soyluların bunlarda ayrıcalıklı sayıldığındadır. Sade’ın diğer soylulardan farkı ise sadece bunları yaşaması değil aynı zamanda anlatması olmuştur.
Eseri gelirsek, Sade bu eserde bir şatoya kapanmış dört soylu kişinin herZİYAN ETTİ MARKİZLİĞİEdebiyat
ayıp değil mi ey gafiller
toplandınız dört ahlaksız
doldurdunuz garipleri bir şatoya
nice günahlara girdiniz
nice terbiyesizlik yaptınız
tövbe kabul etmez rezilliklerle
biz okurların zihnini de kirlettiniz
keşke yazıldıktan iki asır sonra
çıkmasaydı o rulo kağıtlar
Bastil hapishanesinin taşları altında
Gül gibi Marquis'din ey gafil Sade
fantezi peşinde yaktın kendini
Varoluş tarzı; varoluş hazzıdır.
Littera- aykırı edebiyat ya da erotik edebiyat= Sade
Sade’i erotizm filozofu okuyanlardan farklı Carterin’nin gözünde o “ ancien regime” karşıtı, ihtilalcı ve aristokrat bir pornografi yazarıdır. Ama bir düş gücü teröristi olarak, pornografi tarihinde özel bir yeri vardır. Çünkü o insan doğasını değişebileceğine, erkek iktidarını üç eril sembolü ( Tanrı, kral ve kanun) yıkabileceğine inanmıştı. Yıkımı başlatmış :))
Sade, kadın cinseliğini ve cinsel ilişkilerin özgür olmayan bir toplum bağlamında tanımlamıştır. Böyle bir toplumda cinsel ilişkilerde saf zorbalığın ifadesidir.
Bütün o müthiş gaddar Sade orjilerinde hiç değişmeyen, kırbacı elinde tutanın politik iktidarın da sahibi olmasıdır. “ bu şemada resmî cinsiyetler her ne olursa olsun, erkek zorbalığı kadın ise mağduriyeti temsil eder.
Sado- mazohistik pratik bir siyasal egemenlik ritüeldir. Sadenin evreninde haz asla paylaşılmaz. Bütün yataklar mayın tarlasıdır. Bu halde cinsel ilişkide karşılık yoktur. Eşlerden değil taraflardan bahseder.
Sadenin bütünüyle cinselleştirilmiş dünyasında son kertede kadınların adanmış kurbanlar ve acımasız ritüel canileridir diye ikiye ayırır. Sade kadın ya cinsel politik kurbanıdır ya da elinde hiç bırakmadığı kırbacıyla erkek zorbanın politikasını sürdüren
canavardır. Dünyada hiç bir yeri olmayan, kendini zavallı duyumsayan, ve tüm direncini yitirmiş justin kadın mizohiziminin başlangıç noktasıdır. Bu Erdemli kadın tek bir anında bile mutluluk duymadığı bir hayatı yaşamaya hüküm giymiştir. Oysa kötü ruhlu kardeşi juliette erkeklerin dünyasının pratiğine ve kodlarına göre davranır. Bu nedenle acı çekmez tam aksine acı çektirir. Fakat, juliette örneği kadınları zincirlerinden kurtarmada yeterli değildir.
Çünkü “ özgür olmayan bir toplumda, özgür kadın bir zalimdir.”
Sade,
Marquis de Sade 
Decameron dan esinlenmiş ve hayat anlayışını bir iç ve bir sürü dış hikayeye yayarak Decameron gibi bir kitap olusturmuş. Başta cinsellik ve sonuna doğru aşırı derecede artan şiddet hikayeleri ile karşı karşıyayız. Ana konu tabiki cinsellik ve hazzı yaşamak...
Porno çizgisinde olsa da, mide bulandırıcı dışkı ve kusmuk yeme ve yedirme gibi aşırı sadist uygulamalar ile sadizmin en sivri boyutlarını gözler önüne sermekte iç ve dış anlatılar. Katolisizm ve yasakçı zihniyetlere karşı olsam da, Sade'nin bu kitabı birçok insana esin kaynağı olduğundan yasaklanması ve Sade'nin kaç kez idama mahkum edilmesi çok anlaşılır bir durum.
Bugünkü porno endüstrisi ve Eppstein skandalı gibi kulağa gelen olaylarda hala aktüalitesini koruyan ve bilmemenin bilmeye yeğleneceği bir vakia aslında.
Peki kim okumalı? Veya okunmalı mı?
Kendi adıma, entelektüel bir merak gereği okudum ve ancak bu niyetle okunmasını tavsiye edebilirim. Zaten başka niyetle okumak isteyenler sonunu getiremeyecektir...Zor Bir Kitap
nereden başlasam bilemediğim bir kitap. öncelikle (bkz: marquis de sade) doğduğu ailenin sosyal statüsünün ona sağladığı ayrıcalıklar sayesinde bugün adından söz ettirebilen bir yazar. bu kitabı, 1875'te bastille hapishanesinde kaldığı dönemde, sapkın düşüncelerini eylemlere dökemediğini kabullendiği zamanlarda yazmaya başladı. sadece 37 günde, 12 metrelik bir ruloya yazılmış 400 sayfalık bu eseri, el konulma korkusuyla bir hücre duvarına saklamak zorunda kaldı. sonrasında, charenton akıl hastanesine bir tutanakla çıplak olarak sürüklendi ve o sırada bu eserin yok edildiğine inanılıyordu; ancak eser, keşfedilmiş ve korunmuştu.
araya zaman girdi ve justine isimli romanını yayınladı. napolyon, bu eserden o kadar nefret etti ki, 1801'de sade'i bunun yüzünden hapse attı. anılarında, bu kitabı en sefalet içinde yaratılmış en tiksindirici eser olarak tanımlayacaktı. başlangıçta sade, paris'teki bir hapishaneye konuldu, ancak genç mahkûmları baştan çıkardığı iddiaları üzerine yeniden charenton akıl hastanesine gönderildi. orada, 1810'da 14 yaşındaki bir kızla bir ilişkiye girerek son sapkınlığını gerçekleştirdi; bu ilişki, 1814'te 74 yaşında ölümüne kadar devam etti.
ölümünden sonra, oğlu bulabildiği her el yazmasını yaktı ve ailesi bu kara lekeyi unutmak için elinden geleni yaptı. ancak bu çabalar işe yaramadı, özellikle de 1904'te alman psikiyatrist ıvan bock'un sodom'un 120 günü el yazmasını satın alıp yayımlamasıyla işler iyice karıştı.
the 120 days of sodom or the school for libertinage, bir dük, bir yargıç, bir piskopos ve bir bankerden oluşan dört libertinin, kaçırdıkları genç erkek ve kızlardan oluşan bir haremiyle birlikte bir kaleye hapsolmalarını anlatıyor; bu gençler arasında kendi kızları da var. kitap dört aya ayrılmıştır; her ay, libertinleri haremdeki