Yazar:
Inio Asano
Çevirmen:
Eda Karakol
Tahmini Okuma Süresi:
13 sa. 22 dk.
Sayfa Sayısı:
472
Basım Tarihi:
22 Haziran 2023
İlk Yayın Tarihi:
Ekim 2006
Yayınevi:
Gerekli Şeyler Yayıncılık
Orijinal Adı:
ソラニン [Solanin] #1-2
Orijinal Dil:
Japonca
Orijinal Ülke:
Japonya
ISBN:
9786258237078
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
bazı kitap veya mangaların hayatı belirli dönemlerinde okunması gerektiğine inanırım ve bu da tam olarak öyle bir manga. eğer vaktinde okursanız, olayların içinde gibi hissedersiniz, o karakterlerden biri olursunuz kısacası eseri içselleştirmek kolaylaşır.
genç olmak, büyümek, yetişkinlik... ve bunların yanında keskeler, hayaller, dostlar ve aşklar... solanin bunların hepsiydi ve bana dokunan, içimi ince bir şekilde sızlatan bir çok satırdı.
dediğim gibi beni bu kadar etkilemesinin en önemli sebebi bence okuduğum zamandı. şimdiyi.
benim için solanin zamanıydı.
10/10
2023 146. kitabı
Solanini cok sevdim arkadasliklarini,birbirlerine sahip cikmalarinı ve ayrıca günümüz dünyasının gerçekleri vardı Meiko'nun yaşadıklarına rağmen anı yaşayabilip devam etmesi cok motive ediciydi cunku en ufak bir dertte yikilabiliyoruz çoğu zaman manga yazarinin Taneda hakkındaki düsünceleri beni sok etti evet vurdumduymazdi ama ne bileyim farklı hissettim neyse spoiler vermeyeyim solanin'i okuyun şans verin derim.
Sâhici hayâtı resmeden başarılı bir eserManga
Üniversite hayatı hemen her şeyiyle kıymetlidir ama bu yollardan geçenlerin tasdik edeceği üzere mezûniyet ile birlikte gelen boşluk hissi çok ağırdır. Bir yetişkin olarak hayata atılmak, dış dünyânın nizamından kendine yer koparabilmek, iş güç peşinde koşup kendi yağında kavrulabilmek, ana babadan bağımsızlığını koparmak... Say say bitmeyecek bir liste bekler eski öğrenciyi. Bu listeyi ucundan kıyısından gerçekleştirecek motivasyon ne kadar kuvvetli olursa olsun kaçınılmaz bir bocalayış ile karşılaşır. Ama ne bocalama! Rayından çıkmış bir tren vehâmetinde olmasa da özgürlüğe kaçan kedi gibidir. Döner bir gün dönmesine ancak aç açıkta kalmıştır, osuyla busuyla mücâdele etmiş, hastalıkla boğuşmuştur.
İşte, Solanin kahramanları aracılığıyla bu tablonun tahkiyesini ihtiva eden bir kurmaca. Hiçbir yaygara koparmadan olabildiğince gerçek. Hatta gerçeklik bâzı bâzı okuru mâzîsine sürükleyecek denli bu hayattandır. O yüzden benzer süreci sancılı ve travmatik bir şekilde yaşamışların ağzının tadını bozabilir.
İkisi de birbirinden hassas ve çekingen olan Meiko ve Taneda okulu bitireli iki yıl olmuştur. Yâni hepi topu yirmi dört yaşlarında iki gencecik fidanlar. Fakat bâzı panellere gül dalına konmuş bülbül gibi iliştirilen "aman yaşlandık, pek de yaş aldık" sözleri benim penceremden fazla mübâlağalı gelmedi değil. Yine de bunun Japon kültürünün üniversite mezunlarına karşı takındığı beklentiyle de irtibatlandırmak mümkün görünüyor. Kitap boyunca yurt dışındakileri kıskandırmak gâyesini güder gibi verilen "Japonya da pek sâkin, terör olayı yok, işgal yok, istilâ yok, bizim güzel düzenimiz" minvalindeki cümlelerin uçuştuğu sayfalardan bu iki mutlu ülke yurttaşının altı senedir birlikte olduğunu öğreniyoruz. Meiko mezun olur olmaz bir ofiste çalışmaya başlar. Üniversite seneleri
Geleceğiniz sizi ürkütüyor mu?Manga
Konu 4/5
İşleyiş 5/5
~~~~~~~~~~~
Hayatınızdan memnun musunuz, sürekli sabah gidip akşam eve döndüğünüz işinizde mutlu musunuz, eve ölü gibi gelip hobilerinize vakit ayıramamaktan dolayı neler hissediyorsunuz, ne için yaşıyorsunuz, siz kimsiniz?
Bu gibi sorularla boğuşan karakterimiz işi bırakıp yaşamak istediği hayata doğru adım atar ve sevgilisiyle yaşayan meiko, tandeyayı da ikna ederek müzik gruplarını tekrar hayata döndürür.
Hoş vakit geçirmelik bir hikayesi var fakat ben pek beğenmedim.
Hayatın içinden
Yaş ilerledikçe insanın taşıdığı umutlar da değişiyor, hatta her zaman baktığınız gökyüzü bile farklı geliyor insana. Eskiden sanki her şeyi yapabilirmişsin gibi gelirken sonra anlıyorsun belli bir noktaya kadar yetebildiğini. Bazen kabulleniyor bu durumu insan bazen de umutsuzluğa kapılıyor.
Solanin kitabındaki karakterlerde gençlik yıllarından yetişkinliğe geçerken sorguluyorlar hayatlarını. Kim olduklarını, geleceklerinin nasıl olacağını ve yaşanan olaylar çerçevesinde serpilmelerini okuyoruz. Ben kendimi buldum kitapta sanırım. Hayatımın karmaşık bir dönemini yaşarken aslında bu dünya da tek olmadığımı bir daha hatırladım. Okumak bana iyi geldi. Kim bilir belki size de iyi hissettirir.
Bir grup arkadaşın dünyayı yerinden oynatabileceklerini düşünürken nasıl gerçek hayatın girdabında hayatta kalmaya çalıştıklarını anlatıyor ama size biraz umutsuz gelmiş olsa da öyle düşünmeyin. Okuduktan sonra insanı tuhaf bir huzura sürükleyen kitap.
Okuduğum için memnunum.
SOLANİN (Solanine)
Solanöz bitkilerde bulunan bir alkaloit glikozittir. Patates filizlerinde bol miktarda bulunur. Acı ve zehirlidir. Karın ağrısı ve baş dönmesi gibi zehirlenme semptomlarına neden olur.
Mangayı okurken, şarkı çalma listesini de dinleyip öyle okudum. Manga konusu itibariyle, bireylerin toplumdaki rolü, gelecek kaygısı ve ilişki üzerine konuları ele alsa da, yavaş ilerliyen bir hikayeye sahip. Mangakanın bile on yıl sonra mangadaki bir karakterle alakalı fazla düşünmediğini söylemesi ise, karakterdeki boşluğu dolduruyor.
İsminin farklı gelmesi ve tek cilt olmasından dolayı merak ederek aldığım bir eserdi.
Hayatta hiçbir şeyin cevabı yoktur ve hiçbir şey kalıcı değildir. Yani aslında önem vermemiz gereken tek bir şey var. O da "bugünümüz". Biraz yaşlandım ama düşüncelerim değişmedi. Peki ya siz? Bugünlerde nasıl hissediyorsunuz?
“Benim bakış açıma göre yetişkinler her şeyi ‘her neyse’ ile geçiştiren insanlardan ibaret.”
Tokyo'da yaşayan 20'li yaşların başındaki/ortasındaki insanlar hakkında mükemmel bir hayattan kesit mangası. Kahramanımız basmakalıp bir ofis işi yapıyor, zımbalıyor ve fotokopi çekiyor, insanlara çay getiriyor ve içten içe sıkıntıdan çılgına dönerken gülümsemeye çalışıyor. Yarı zamanlı bir grafik tasarımcı olan erkek arkadaşı, grubuyla pratik yaptığı zamanlar dışında hiç de mutlu değildir. Geleneksel yetişkin yaşamının monotonluğundan kurtulmanın bir yolunu bulabilecekler mi, yoksa büyümek, birkaç dakikalık keyif için birçok sefalete katlanmak zorunda olduğunuz anlamına mı geliyor? Manga cevaplar vermeye çalışmıyor ve ben sorular arasındaki yolculuğu sevdim.
BÜYÜMEK BÖYLE BİR ŞEY Mİ?Manga
Yetişkin olmak belki de çoğu gencin hayalidir. Okulu bitirmek, iş hayatına girebilmek ve kendi ayaklarının üzerinde durabilmek... Peki bunların hepsi göründüğü kadar toz pembe midir? Bu eseri okuduğumda bunu baya sorguladım. Zaten yetişkin olmak bana korkutucu geliyordu ve lise hayatı daha dün bitmişken büyümenin omuzlarıma bıraktığı yükü şimdiden hissedebiliyorum. İşin kötüsü bunun zamanla daha da artacağı. Tabii her şeye sadece kötü yanından bakmamak da gerek. Yazarın sonzöz olarak yazdığı kısımda "Elimden gelenin en iyisini yaptığım sürece, umduğumun yedi katı kadar bir sonuç alabilirim." cümlesini daha çok hayatıma empoze etmek istiyorum. Sonuçta emek olmadan yemek olmaz. Belki de zorluklar o yemeğin tadını daha da arttıracaktır. Belki de ben hâlâ toz pembe gözlüklerimi gözümden çıkartmak istemiyorum.
Her şeye rağmen şuan bunları düşünebiliyorum ve kendi yolumu çizmek için vaktim var. Eseri bu yüzden sevdim. Manganın çizimi de, diğer okuduğum mangalara kıyasla, bana bir tık boğucu geldi. Ama farklı olması hoşuma gitmedi değil. Yazar ne anlatmak istiyorsa çok güzel anlatmış. Tavsiye edilir))
Solanin (〃^ー^〃)
Basımı çok farklı bi kere. Çizimleri de. Hikayesi sarıyordu. Ama büyük ters köşeler vardı. Başrol ikilinin ilişkisi çok hoşuma gitmişti... İkisi de evlerini geçindirmeye çalışan gençlerdi. Fakat ikisine gelen bıkkınlık ve hayat yorgunluğu yüzünden işlerinden istifa ettiler ve hobilerinin peşinden gitmeye karar verdiler. Hikaye bu.
Spoiler!
Bence Taneda eve dönerken ölmemişti. Minicik bi araba dürttü. Gökyüzünü izlemeye başladı. Ondan sonra kalkmamıştır sonra üstünden bi araba daha geçmiştir onun. Yani eve hiç dönmek istemedi. İntihar etti gibi birşey oldu bence. Meiko İnoe de yanlız kaldı işte.
