Yazar:
Alice Oseman
Tahmini Okuma Süresi:
10 sa. 26 dk.
Sayfa Sayısı:
368
Basım Tarihi:
31 Mart 2015
Yayınevi:
Harperteen
Orijinal Adı:
Solitaire
ISBN:
9780062335685
Ülke:
Türkiye
Dil:
İngilizce
Format:
Ciltli
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Beklentim asiri yuksek degildi kitaba baslarken ama buna ragmen kucuk bir hayal kirikligi yasadim. Cok da akici olmayan ve bazi yerlerde niye okuyorum dedirten bir kitapti. Buna ragmen bana isleyen ve bazi duygulari yasatan bir yonu de vardi. Bir daha donup okumayi dusunecegim bir kitap degil. Yazarin ilk kitabi oldugunu da hesaba katarak okunabilecek bir derecede olan kitap bana gore.
Patience kills.1000Kitap
Tori Kalp Çarpıntısı serisinden beri çok ilgimi çeken bir karakterdi. Bu yüzden kitabı çok merak ediyordum. İlk kez okumayı denediğimde beni pek sarmamıştı ama yeniden başladığımda ne kadar sürükleyici ve kolay bir dile sahip olduğunu fark ettim. (Orijinalini okumanın daha kolay olabileceğini düşünüyorum. Türkçe'sini okumadım ama en basitinden kitabın olay örgüsünde önemli bir yere sahip olan ve muhtemelen pek çok insanın bildiği bir oyun olan Solitaire ismini neden yayınevi Münzevi olarak çevirmiş hiçbir fikrim yok.) Micheal ve Tori'yi okumak çok keyifliydi. Fakat itiraf etmeliyim Charlie ve Nick bu kitapta beni bir tık hayal kırıklığına uğrattı. Mesela kitabın en başlarında Micheal hakkında konuştukları benim okumaya -ya da izlemeye- bayıldığım harika karakterlerden uzaktı. Yazarın ilk kitabı olduğunu düşünürsek çok şaşırtıcı değil ve fazla dahil olmaları kitabın Tori hakkında olduğu gerçeğinden uzaklaştırırdı ama yine de keşke bu kadar pasif olmasaydılar kitap boyu. Sonlara doğru biraz kopması ve Tori'nin bir film olsa kolayca kınayacağı dramatikliğe yaķın olaylar yaşanmasının dışında gayet güzel bir kitaptı benim için. Umarım yazar Tori'yi daha fazla yazar ve UMARIM dizide de Micheal'ı görürüz. Yani bir lisede geçen, normal bir ergenin hayatından bir kesit okuduğumuz ve yazarın 17 yaşında yazdığı bir kitabı okuduğunuzu, ana seriyi sevdiyseniz sizin için bir mücevher olabileceğini (ana seriye antipati duyuyorsanız niye burada bu uzun yorumu okuduğunuzu bile sorgulayıp tez elden kitabı bırakmanız gerektiğini ekleyeyim) aklınızdan çıkarmadan okursanız keyif alacağınızı düşünüyorum.
Kitap, Heartstopper'da Charlie'nin ablası olarak gördüğümüz Victoria Spring'in okul ve gençlik hayatını konu alıyor. Tori'nin ağır bir depresyondan muzdarip olduğunu düşünüyorum. Yapılan olumsuz yorumlara karşı kitabın bu duyguları çok doğru bir şekilde ifade ettiğini rahatlıkla söyleyebilirim. İç açıcı ya da neşeli bir kitap beklemeyin, ben oldukça ağır ve gerçekçi buldum. Yeraltı edebiyatı olarak nitelendirebilirim. Ayrıca Nick ve Charlie'yi yan karakterler olarak görmek güzeldi. Aslında Charlie için önemli olan bazı dönemlere de değiniyor.
Genel olarak akışı ve yazılış şeklini başarılı bulsam da konunun daha iyi işlenip sonuçlanabileceğini söylemek gerek ama Alice'in ilk kitabı olduğunu da göz önünde bulundurmalıyız.
Yazdığım ilk inceleme bu kitap için olsun istedim, umarım yararlı olmuştur. İnternetten severek okuduğum ve basılı halini alırsam tekrar okuyacağım bir kitap.
Münzevi Alice Oseman
Münzevi Alice Oseman
Yetişkinlere göre bir kitap değil vaktinizi boşa öldürmeyin derim. Gençlerin okulda yaşadığı ergen hikayelerinden biri. Beklediğim keyfi alamadım malesef :/ yazarın bu kitabı 18 yaşında yazdığını düşünerek ilk kitap için başarılı bir kurgu kalemini beğendim dili akıcı o açıdan hakkını yemeyelim.
bu kitap hakkında söyleyeceğim çok şey olsa da alice’in dili çok hoşuma gitti. bu kitabını on sekiz yaşında yazmış olmasına rağmen bu kadar ağır bir yükle dile getirdiğini fark ettiğimde, buruk duygularım açığa çıktı. çoğu yerinde, özellikle tori’nin kısımlarında, kendimi buldum. victoria, benim, bizim gibi olanlara yalnız olmadığımızı gösteren bir çıkış kapısı diyebilirim. şiddetle öneriyorum.
Tabii ki Heartstopper diğer adıyla Kalp Çarpıntısı serisini okumadan bu kitabı okuyabilirsiniz ama okumanızda (eh izlemekte) fayda var ama seriyi sevmiyorsanız gerçekten saçma sapan düşüncelerinizle kitabı zehirlemeyin. Bu arada merak eden olur belki diye yazıyorum bu kitaptaki olaylar çizgi roman serisinin 4.ciltten sonrasını içeriyor diyebilirim zaten okurken hangi zaman diliminde olacağını çözeceksiniz. Bu yıl okuduğum kitaplar arasında gerçekten kendimle bağdaştırdığım tek Münzevi oldu. Kitabı gerçekten sevdim. Akıcıydı ve ne hissetmemiz gerektiğini de çok iyi yansıtmıştı yazarımız. Tori inanılmaz derecede güçlü bir karakter duygularını dikkatini dağıtarak bastırdığı aslında okurken fark ediyorsunuz kısmen konudan konuya geçmesinden dolayı beğenilmemiş gibi ama bunu gerçekten yaşayan kişiler anlar diyeyim. Ayrıca Pegasus hiçbir şekilde pr çalışması yapmaması saçmalık insan dizi çıkarken biz de bunu bastık bakın diye bir şey falan yapardı. Umarım Alice, Tori için bir kitap daha yazar.
Bundan daha iğrenç daha saçma bir kitap okuyup okuyacağımdan ciddi anlamda şüpheliyim.. Yazarın anlam veremediğim boş cümleleri, amaçsız bir anlatım, konunun genelindeki o kopukluk.. Temanın aşırı karamsarlık olduğunu söylemiyorum bile.. AMAN TANRIM! Kesinlikle okumayın ve çevrenizdekilere de okutmayın!
Çok daha iyi olabilir, işlenen konular yeni olmasa da Alice Oseman her zamanki gibi yazım tarzını konuşturuyor. Bunun kendisinin ilk kitabı olduğunu akılda tutarsak iğrenç bir yapım. Tori bu kitapta favori karakterim ama bazen ileri kaçan hareketler sergiliyor. Yazarın kitapta ele aldığı ciddi konular özenle yazılıyor ve bunun için memnunum ama bu sahneler bir araya bağlandığında anlamlı bir mesaj göz önünde yok. Bu sebeple puanlamam ortalarda bir yerlerde. Önceden söylediğim gibi bu kitap harika olabilir ama "bir daha okurum" diyebileceğim bir şey değil.
Solitaire (Münzevi) - Kitap Yorumuİnceleme
"I actually think that a lot of people are very beautiful, and maybe even more beautiful when they are not aware of it themselves." (s. 41)
Hikâyelerde ana karakterlere tüm odağımızı verirken diğer karakterlerin de bir öyküsü olduğunu unutabiliyoruz. Bazen yazarlar o karakterin hikâyesini tamamlamayı da bizim hayal gücümüze bırakıyor belki. Bazen de o kurgu evreninde daha fazla vakit geçirmek için yazarın bize ek hikâyeler sunmasını seviyorum.
Heartstopper evrenini ne kadar özlediğimi bu kitabı okuyunca fark ettim. Çizgi roman ve dizi serisinde sadece Charlie'nin ablası olarak tanıdığımız Tori Spring diziyi izlediğim ilk zamandan beri dikkatimi çeken bir karakterdi. Fazla sahnesi bulunmaması hikâyede önemsiz bir yer olduğunu göstermiyordu. Özellikle pek fazla repliğinin bulunmadığı, sessiz ve soğuk görünen bir karakter olması hakkında daha çok bilgi sahibi olma merağı uyandırdı bende.
Alice Oseman'ın roman şeklinde yayınlanmış ilk eseri olduğu bariz bir hikayeydi. Olay örgüsü ve anlatım dili arasında biraz kopukluklar hissettim. Solitaire olayı beni aşırı meraklandıran bir konu olmada kitapta ancak Tori'nin anlatımından kendi hikâyesini dinleme fırsatı bulmak benim için yeterliydi. Bu hikâyede sadece abla rolünde değil, Tori Spring olarak öne çıkması ve iç dünyasında bile çok konuşan bir karakter olmasa da hikâyesini anlatma fırsatı verilmesi oldukça değerliydi. Sessiz insanlara gerçekten konuşma fırsatı verildiğinde, onları gerçekten dinlemek istediğimizde bizi asıl hikâyeden daha keyiflendiren yeni bir olay örgüsü içinde bulabiliyoruz kendimizi. Tori benim için hep tatlı bir karakterdi ama bu hikâyeden sonra kendisine daha çok sımsıkı sarılmak istedim ve hikâye boyunca hem kendimle özdeşleştirdiğim çok fazla nokta oldu hem de yakın bir arkadaşımı dinliyor gibi
Münzevî
Kesinlikle beklentilerimin çok üstünde çıktı.Ergenlik travmaları ve bir çok sorunla başa çıkmanın verdiği yükü çok güzel yansitmis.Kalp çarpıntısı nick ve Charlie de arka planda okuyoruz ve bu kitabı daha zevk verici bir hala getiriyor.Ayrica yazarın alıntı yaptığı kitaplar ve filmlerde kitaba ekstra bir güzellik katıyor.
