Puan
8.610 üzerinden
Adalet Dediğin...Edebiyat
Zülfü Livaneli, Türk edebiyatının efsanevi kuyumcusudur. Nereden mi anlıyoruz; kitaba bakın, kitabın tekniği, konusu, iğnelemeleri eminim ki Türk edebiyatında son 100 sene içinde yazılmış en iyi 10 kitaptan biridir. Öyle güzel betimleme ve öykülemeye yer vermiş ki; okurken kendime hakim olamadım. Sayfalar bir su edâsıyla aktı gitti zihnimden.
Adalet dediğiniz insanların mevkiinde değil, yüreğinde olandır. Bir martı kadar özgür olabilmek sizin için olabilecek en kıymetli en elzem şeydir. Düşüncelerinizi söylemek, başka düşünceleri sorgulamak sizin ne kadar gerçek olduğunuzu gösterir. Eğer böyle düşünüyorsanız lütfen durmayın yolunuzda devam edin, dünyanın sizlere ihtiyacı var.
Teşekkür ederim Üstad Zülfü Livaneli
Puan vermedi·223 syf.·
2021 32. kitabı
SON ADA
Okurken sinirlenerek, üzülerek okumuştum. Çünkü insanlar sevdiklerine kulaklarını kapatır, bu da beni üzer...
Kulaklarını yazara kapatan ada halkı içimi burkmuştu.
Adaya gelen başkan, beni çileden çıkardı.
İnsanlar bin yıl bir işi yapar ama bin yıl o işi yanlış yapabilir. Her yaptığın doğru mu sanıyorsun ? Bir canlıyı katletmek sence de doğru mu ?
Hep şuna inanırım " Birisine haksızlık yapılırsa, ve sen bu haksızlık karşısında susarsan, aynen o haksızlık senin de başına gelir. Öyle yada böyle sende o duruma düşersin. Ve işte o zaman, Tam da o zaman kimse arkan da olmaz, en sevdiklerin, en güvendiklerin dahi... "
Dilsiz çocuğa tokat atıldığı zaman, o çocuğun hakkını savunacaktın...
Martılara katliam açıldığı zaman, avazın çıktı kadar bağıracaktın....
Sahilde Martılar tarafından öldürülen adamı martılar değil sizler öldürdünüz, susarak öldürdünüz, sessiz kalarak öldürdünüz...
Yılan soktu diye ölen kadını yılan değil sizler öldürdünüz, susarak öldürdünüz, sessiz kalarak öldürdünüz...
Kitaptan hiç unutamadım bir cümleyi seninle paylaşmak istiyorum " kötülük, iyiliktan daha çabuk yayılıyor... " Ne kadar da doğru bir cümle değil mi ?
Ve insnalar bunun için kefaretini öderler ; ada halkı gibi...
Bir adam tarafından kandırılmaya izin vermiş, onun üzerine körü körüne takılmış olmalarının kefareti...
Başkaldıran insan tanımını unutma, bencillik, öngörüsüzlük, vurdumduymazlık, diktatöre boyun eğme, küçük hırslarına kapılma günahlarının kefareti....
Acıların en büyüğü bilirmisin nedir ?
Sevdiğinden ayrı kalmak, ondan bir haber alamamak, Kokunu, sesini, tenini özlemek....
Ve en acısı da bir daha hiç kavuşamama düşüncesi.
İşte susmanın kefaretini, kefaretin en büyüğüyle yaşadılar...
Sevdiklerinden, evlerinden, topraklarından ayrıldılar.
Gündelik yaşamımız için de
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Neredeyse her insanın hayallerindeki gibi bir ada olarak anlatılıyor ilk başta, keşke bende öyle bir yerde yaşasam diye başlıyorsunuz. Ama sonrasında eski devlet başkanın adaya gelmesinden sonra, adeta ada bir cehenneme dönüşüyor. Keşke bakkalın oğluna kitap da daha çok yer verilseydi..
“Kanım hala tuzlu akar İstiridyelerin kestiği yerden“ Orhan Veliİnsan ve Hayat
İnsan kitap okurken mutlaka o kitaptaki bir cümle veya söz insanı o kitabı okumaya teşvik eder.Mesela olaya şöyle bakalım kendinize yeni bir kitap alacaksınız herhangi bir mağaza gittiniz ve bir kitap seçtiniz elinize ilk aldığınızda kitabın rastgele bir sayfasını açarsınız veya ilk sayfasını çünkü insan kitaplarda anlamlı bir cümle veya söz bulmak ister bu kendisini anlatabilir, bu hayatla bağdaştırılabilir… işte ben de bu kitabı okuduğumda bu cümle benim dikkatimi çekmişti.”O bir gün çıkıp gelene kadar ‘en iyi korunan sır’ dediğimiz…” cümle böyle başlıyordu. Ve bu bana aslında hiç bir sırrın olmadığı hayatta ve bu sırları sadece kendimiz üretip veya bulup yine kendimizin bozduğuydu.İşte benimde bu kitapla serüvenim böyle başladı.Kitapta Huzurlu bir yaşamdan ötesini arzulamayan, çam fıstıklarını satarak, balıkçılık yaparak ve küçük bahçelerine ektikleri sebzelerle, kendi hâlinde yaşayıp giden insanların mütevazı hayatları… Peki bu mütevazı hayatlar sizce ne kadar daha devam edebilirdi? Kitapta özellikle Yazar adlı karakterin şu sözleri, beni çok etkilemişti: ‘ Kelimeleri güzelleştirerek ya da şiddetlendirerek, güzel tasvirlerle insan hallerini anlatmaya kalkma. Sen eylemi anlat, gerisini okur kafasında tamamlasın.” Bu cümle bile insanı kitabı okumaya teşvik ediyordu. Adada görünüşte her şey demokratik bir zeminde düzenlenme yoluna gitmiştir.Ve Kandırılmanın anatomisi diye bileceğimiz harika bir baş yapıt
Kesinlikle herkesin okuması gereken bir kitap.
Sen istemesen de medeniyet sana gelir!Medeniyet
Birçoğumuz büyük şehirlerin kalabalığından, bürokrasisinden dert yanıp, huzurlu küçük bir ege kasabasına yahut üç beş parça eşya ile sığınacağımız bir adaya gitme hayalleri kurarız. İşte Livaneli’nin Son Adas’ı şehrin keşmekeşinden kaçan bir grup adalının mutlu hikâyesini anlatıyor. Öyle ki İnsanlar mutlu, hayvanlar kendi halinde huzurlu. Ta ki adaya devrik bir lider gelinceye kadar. Güllük gülistanlık mütevazı bir hayat su gibi aheste aheste akıp giderken her şey birden tersine dönmez. Usul usul kimseyi ürkütmeden değişir her bir şey böyledir bu işler. Herkesin kaçıp, adaya sığındığı bürokratik işler, sonra ada konseyi, bildiriler, bir dizi medeniyet getirme çabaları da devrik lider ile birlikte adaya geldi. Sonrası…
Biliyorsunuz ki, zorbalık illa ki kaba kuvvetle olmaz. Yumuşak güç halinde de olur ve en büyük destekleyici kavramları ise demokrasi ve medeniyet! İşte devrik liderin de uyguladığı yumuşak güçte böyle oldu. Önce kendi saygın kişiliğini gösterdi sonra medeniyet dedi ve en sonunda kendisini zehirleyen yönetme hırsı ile adaya hükmetmeye başladı. Güç, iktidar hırsı bazen her şeyin önüne geçebiliyor, hayatların bile. Ve bunu uygularken iyilik kavramının ardına gizleniyorlar. Çünkü kendi niyetlerini gizlemeleri gerekiyor. İktidarlar, yönetimler değişse de değişmeyen bir şey var, güç hırsı ve ezilenler!