Yazar:
Ebu'l-Ala Afifi
Tahmini Okuma Süresi:
8 sa. 10 dk.
Sayfa Sayısı:
288
Basım Tarihi:
Şubat 2004
Yayınevi:
İz Yayınları
ISBN:
9789753552196
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Eser, Türkiyedeki hatta dünyadaki tasavvufçuların (akademisyenlerin) referansı, Afifi ise üstatlarıdır. Öyleki, tasavvuf hakkındaki bir çok fikrin temeli Afifi’dendir lakin akademik camianın “akran hasedi” bu itirafı zorlaştırır. Dolayısıyla “aslında herkes Afifi’den beslenir ama kimse bunu açık yüreklilik ile itiraf etmez!” diyerek değerlendirmeye başlayalım.
Eseri okuduğunuzda bunu kolaylık fark edeceksiniz. Tabi alana biraz hakimiyetiniz varsa.
Hakimiyet demişken, bu eser alanın en kapsamlı -tasavvuf tarihi, tasavvufçu (sufi) ve tasavvufun mahiyeti bakımından- en derin ve donanımlı çalışması. Afifi’nin felsefeye olan yatkınlığı ve hakimiyeti, tasavvufi düşünceyi yahut tasavvuf felsefesini ziyadesiyle anlamasına imkan sağlamış. Üstelik bu anlayışa Afifi’nin akademik objektif tutumu da mâl olunca, eser tasavvuf felsefesinin mihenk taşı oluvermiş.
Dilinin ağırlığı, alana ve klasik türkçeye olan hakimiyetinize göre değişir. Bu alanlara hakim olmayanlar için ağır denebilir ama az çok hakim olanlar rahatlıkla okuyabilirler.
Eserin üslubu gayet hafif ve akıcı. Üstelik konular başlıklar altında, tarihsel gelişimi ve bu gelişimdeki sufilerin düşüncelerini sıralamak suretiyle gayet düzenli.
Konular bir kaç yönle incelendiği için de geniş bir fikri yelpazeye sahip. Dahası fikri cereyanlar sadece sufilerle sınırlandırılmayıp umumi konularda kelamcıların ve feylesofların görüşlerine de yer verilmiş. Bu da eserin bir diğer zenginliği.
Kısaca eser, tasavvufi felsefeyi idrak etme noktasında bir baş yapıt. Dolayısıyla her ne kadar ters istikametten gelmiş bir okuyucu olsakta; biz, tasavvuf klasiklerinden önce bu eserin okunmasını tavsiye ediyoruz.
Keyifli okumalar.
Eserimiz Tasavvuf literatüründeki kavramları alıntılardan da yararlanarak açıklamış.Çok fazla menkibeye yer vermemiş.Tasavvufla ilgilenenlerin okuması gereken bir kitap.Yeni başlayacaklar için pek ideal değil anlamlarini bilmedikleri konularla karşılaştıklarından sıkıla bilirler.
Ebu'l Ala Afifi
Zeki bir adam. Neden bunu belirterek başladım peki, sanırım; tasavvufu bir ilim olarak anlatan insanlar, genelde kalbi ile anlatıyorlar. Afifi hem aklı hem kalbi ile anlatmış o yüzden.
Mistisizim evrensel bir olgudur diyerek başlıyor söze. Hatta bir çok hususta ve tasavvufi uygulamada bu Hristiyanlıkta da var, orda da var burda da var, diyor. Tasavvuf hocamız Prof.Dr Abdürrezzak Tek pek bu kısımlara katılmıyordu yanlış hatırlamıyorsam.
Sonra tasavvufun tarihi gelişiminden, hakikat-şeriat, tevhid, vahdet-i şuhud, vahdet-i vücud, ilahi sevgi... gibi bir çok meseleyi gayet anlaşılır bir dille en yalın şekilde okuyucuya sunuyor. Ayrıca tasavvuf çatısı altında birbirinden farklı düşünen sufilerin ayrışma sebeplerini de açıklıyor.
270 küsür sayfa olan kitabı bu kadar uzun sürede (neredeyse 1 ay) okuma sebebim ise; araya bir kaç şiir kitabı sıkıştırdım da ondan
Velhasıl kitabı gerçekten beğendim ve eğer tasavvufa dair ilginiz varsa mutlaka okumanızı tavsiye ederim.
Yazar eserinde tasavvufun İslam düşünce hayatında meydana getirdiği köklü manevi değişimi ele almaktadır. Yazarın üzerinde durduğu husus diğer bütün dinlerde yaşanan manevi boyutun, mistik yaşam tarzının, İslam dininde ki karşılığının tasavvufi düşünce ve yaşam tarzı olduğudur. Afifi diğer dinlerde sahip olunan manevi alanları ile İslam dininin karşılaştırıldığı vakit tasavvufun daha derin ve etkileyici olduğunu söylemektedir. Esere bütünsel olarak baktığımızda tasavvufu tarih ve konusu itibariyle bütün olarak ele almamıştır. Bazı sufilerin hayatlarından kısaca bahsetmiştir.
Yazar Hakkında
Ebu'l-Ala AfifiYazar · 5 kitap
EBU’L-ALÂ AFİFÎ, 1897’de Mısır’ın Benderü’l-cîze kentinde doğdu. On dokuz yaşında girdiği DÂrü’l-ulûmi’l-ulyâ’dan 1921 yılında mezun oldu. Cambridge Üniversitesinde felsefe okudu ve burayı birincilikle bitirdi (1924). E.G. Browne, R.A Nicholson, A.J. Arberry gibi şarkiyatçılardan istifade eden Afifî, Muhyiddin İbn Arabi üzerinde hazırladığı teziyle felsefe doktoru unvanını aldı (1930). Ülkesine dönüp Kahire Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Felsefe bölümünde hocalık yapmaya başladı. 1940’ta doçent, 1943’te profesör oldu. Daha sonra aynı fakültede dekanlığa getirildi ve bu görevini 1957’ye kadar sürdürdü. Mısır Sanat ve Sosyal Bilimler Yüksek Konseyi üyeliğinde bulundu. 1966 yılında İskenderiye’de vefat etti.
