Ucuz Serseriler
Mazhar Furkan TorunYazar:
Mazhar Furkan Torun
Yorumlar ve İncelemeler
UCUZ SERSERİLER - ÖFKE SİRKİ / MAZHAR FURKAN TORUN
« Bu bir kişisel yıkım romanıdır. » Sokakta müzik yapan iki kadını izleyen kalabalığın önünde durdum. Kimse rahatsız olmadı. Bir, iki adım yana kayarak kadınları izlemeye devam ettiler. Görünürdüm ama kimse bundan rahatsız değildi. Yapmak istediğim şey de tam olarak buydu. Gözlerinin önünde olacaktım, amaçsızca yıkacaktım, ama onlar bunu anlamayacaklardı bile. Tanıtım yazısı.
Bir bölümde; "İşin önemi, nasıl baktığınla alakalıydı sanırım. Sonuçta Charlie Chaplin ile Hitler, aynı bıyığı taşıyordu." demiş. Okuyunca önce çok güldüm, sonra gri hücrelerim harekete geçti. Fazlasıyla doğru bir cümle. Chaplin'i sevenler kadar sevmeyenler, beğenmeyenler hatta kıskanıp, nefret edenler olduğu gibi; Hitler'i sevenler, inananlar, idol yapanlar da var(dı). Bu nasıl baktığımıza bağlı.
Bir bölümde; "Yanlışı ve yalanı gizlemek isteyen herkes gibi gerçek kelimesini çokça kullanarak insanların inanmalarını bekliyordu." Aslında cümle her şeyi gayet açık anlatıyor. "Bir şeyi kırk kere söylersen olurmuş" misali yalana, tekrar tekrar gerçek diyerek, gerçekmiş gibi algılanması sağlanıyor. (aslında bu psikolojide mitomani olarak adlandırılıyor; kendi yalanını tekrar tekrar söyleyerek gerçek olduğuna inanma ve inandırma) Böyle algı operasyonları maalesef medyada çok kullanılıyor.
Başta biraz kuşku ile yaklaşarak okumaya başlasam da, ilk sayfalar umduğum gibi çıksa da; sonrasında bir baktım ki hikaye beni sarmış, akıp gidiyor. Aslında hikayeler; çünkü iki ayrı hikaye paralel olarak işleniyor ve kitabın sonunda bu iki hikaye birleşiyor. Hayat (kurgu) onların yollarını kesiştiriyor. Kitabın bitmesi iki gün sürdü. (yılbaşı yoğunluğu olmasa bu kadar bile sürmezdi, elimden bırakmazdım)
Küçük bir öneri: Kitapta ismi yazılmayan, -2 olarak adlandırılan karakterin ofiste iş yaparken dinlediği; bara
sanatdolusuEdebiyat
Www.instagram.com/sanatdolusu
.
⭐ Her kitabını okuduğunuz bir yazarın adım adım kendini nasıl geliştirdiğini görebilirsiniz. Mazhar bey de benim için öyle biri, zira her kitabında beni daha çok şaşırtıyor. Her kitabı daha sert, daha eleştirel, daha felsefik. Ucuz Serseriler-Öfke Sirki yazarın son kitabı ve gerçek anlamda cehennemde hissettiriyor.
⭐ Karakterlerin isimsiz olduğu kitapları çok seviyorum,isimler bana edebi bir eserde gereksiz etiketler gibi geliyor çünkü. Kitapta da karakterlerimizin ismi yok, yazarın bu gereksiz etiketlemeden kaçınması çok hoşuma gitti.
⭐ Bahsettiğim gibi, kalemi her kitabında daha da sertleşen yazar, bu kitabında toplumun birbirini yok edebilecek kadar kalın kafalı insanlardan oluştuğunu çok güzel anlatmış ve işin garip tarafı, kitaptaki karakterin amacı da tam olarak toplumun birbirini yok etmesi.
⭐ Ünlü bir televizyon programcısı, bir hapishane öğretmeni, sessiz öğrenci, ressam ve eksi iki dedikleri baş karakterimizin etrafında dönen bu yıkıcı romanı okuduktan sonra her zaman rahatsız olduğunuz ve görmezden geldiğiniz bir çok olguya karşı ayağa kalkacaksınız.
Yazarın #70lerintuvaleti romanından sonra geçtiğimiz ay okuyucusuyla buluşan #ucuzserseriler romanını da beğenerek okudum. Yeraltı edebiyati diye tabir edilen türden çok fazla okumayan ben, söz konusu Türk yazarlarımızın eserleri olunca merakıma yenik düşüyorum. Çünkü anlatılan olaylara, aynı can sıkıntılarına, aynı çaresizliklere şahit olduğumuz için eleştirel bakışini merak ediyorum yazarın. İnce ince hesaplanmis, çok iyi gozlemlenmis bir toplum eleştirisi var kitapta. Mesela karakterlerin hiçbirinin ismi yok sadece yaptıkları işe ve bulundukları konuma göre belirtiliyor. Örneğin -2.katta oturan adam, 15 yıldır aynı şirkette çalışıyor ve ona son beş yıldır ismiyle hitap eden yok. Burda da çok güzel bı eleştiri var bence: Aslında çalıştığımız yerlerde ast üst ilişkisinden dolayı bilinçli olarak ismiyle hitap etmeyerek kendi altimizdaki kişiyi bir çeşit aşağılama yöntemi ve sen bir "hiç"sin mesajı vermenin bir başka yolu. İşte bu, apartmaninda -2.katta yaşadigi icin kendinden -2 diye bahseden şahısın hayatı bir gün tek arkadaşım dediği ressamın ölümüyle değişiyor ve onunda fikirlerini yanina alarak yaşamını, toplumu sorgulamayi tabiri caizse hayatını, altını üstüne getirmeye başlıyor. Kitap, finale kadar iki ayrı anlatıcı üzerinden bölümler halinde ilerliyor ancak iki anlatıcı öyle bir yerde kesişiyor ki sonuna kadar merakla okuduğumuza degiyor. Yazarın önceki romanında da yer verilen müzikleri dinleyip beğenmiştim bu kitabında hatırı sayılı bir playlist oluşturacak kadar şarkıya yer vermiş. Karakterin yaşadıklarını ve olayları anlamlandırmamiz için yerinde şarkılar diye düşünüyorum. Ve bazı filmler ve karakterleri de gözümde canlanması değil:) Trainspotting / Mark Renton. Fight Club / Taylor durden.
V for Vendetta/ V
Reklam
