Puan
6.210 üzerinden
Böyle bir yaşam ancak ütopya olabilirFelsefe
Biz modern insanlar Thoreau’nun yaşam tarzına rağmen neden intihar etmediğine şaşırdığı kişileriz. Günde en az 4 saatini yürüyerek geçiren biri olarak Yürümek onun için bir yaşam biçimi.
“Yeterince medeniyet savunucumuz var” diyerek medeniyete ve moderniteye karşıt bir bakışla doğa ve yabanıllık üzerine yazmaya başlıyor. Yabanın güzelliğinden söz ediyor. Modern insanın “estetik” anlayışındaki doğa güzellemelerini bir kenara koyuyor ve bataklığı betimliyor. Mükemmel bir bakışı var doğaya.
Yürümek onun için bir sanat ve bu sanatı anlayabilen çok az insan tanımış. Yürümek’ten kastettiği öyle çarşıya pazara gider gibi bir yürüyüş değil. Yürümek onun için doğayla bir bağ kurmak ve iç dünyasına yaptığı bir gezinti. Yürürken dağ, taş, dere, tepe ne varsa gözlemliyor. Doğanın varlığını tüm duyu organlarıyla hissediyor ve bunu başarılı bir şekilde sayfalara döküyor. Açıkçası Thoreau benim okuduğum en natüralist yazar.
Doğanın içindeki arazilerin çevresine döşenmiş çitlerden fazlasıyla rahatsız. Aslında rahatsız olduğu şeyin özel mülkiyet olduğunu görmek mümkün. Mesleği ise haritacılık
“Yürüyüşçü olunmaz, yürüyüşçü doğulur” diyerek eleştiri oklarının bir kısmından sıyrılmış diyebiliriz Yürüyüşçülük takdiri ilahiymiş ve biz yürüyüşçü bir aileye doğmalıymışız. Zaten bu yaşam tarzı kapitalizm vasıtasıyla medenileşmiş bizler için değil.
İklimin insan yaşamını şekillendirmede çok etkili olduğunu söylerken İbni Haldun’un “coğrafya kaderdir” söylemine göz kırptığını da görebiliyoruz. Benim o satırları okurken aklımda direkt İbni Haldun geldi ancak yazar herhangi bir yerde ondan söz etmemiş. Nedeni çok açık
Yazar tam bir Amerika aşığı. Yürüyüşte ayaklarının her zaman Batı’ya yöneldiğinden bahsediyor. Doğu’ya tarihi kavramak için giderken Batı’ya bir serüven ruhuyla atılarak
Yürümeyi çok seven biri olarak bu kitabın yürüyüş üzerine derin bir felsefe sunacağını düşünmüştüm. Fakat kitapta bahsedilen yürüyüş daha çok doğayla bağdaştırılmış ve bence oldukça yüzeysel işlenmiş. Sayfa sayısı az olmasına rağmen bitirmekte zorlandım, hatta bazı bölümleri sadece tamamlamak için okuyorum gibi hissettim. Elbette kitabı beğenenler de olmuş, ancak benim için beklentimi karşılayan bir okuma deneyimi değildi.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Herkese merhaba bu incelememi bu kitap için yapmayı uygun gördüm çünkü az sayıda okunmuş bu uygulamada.
Öncelikle okunup okunmama konusunda kararsız kalacak bir durumu yok kitabın zaten 88 sayfa bir şey bu yüzden o riski rahatça alabilirsiniz.
Kitapta “Yürümek”, “Bir Kış Yürüyüşü” ve “Gece ve Ayışığı” adlı 3 deneme var ve düşüncelerini akıcı bir şekilde dile getirmiş.
Onca yıl öncesinden yazıldığı halde bazı düşünceleri geçerliliğini koruduğu için şahsen üzüldüm bir adım yol kat edemediğimiz için.
Yazarla bir yürüyüşe çıkıyorsunuz ve bizzat sizinle konuşuyor yol boyunca ve çok güzel ayrıntılara değiniyor böylece de sizi kendine çekiyor kitap.
Yazar gördüklerini anlatırken aklıma ünlü ressam Bob Ross geldi bazı betimlemeleri onun resim yaparkenki konuşmalarını anımsattı. (Özellikle ikinci denemede)
Düşüncelerini anlatırken yaptığı alıntılar, verdiği ilginç bilgiler ve gerek kendi yazdığı gerek başka yazarlardan paylaştığı şiirler çok hoşuma gitti.
Malum koronadan dolayı madem dışarı çıkamıyoruz bu kitapla beraber güzel bir doğa yürüyüşüne çıkabiliriz.
Burada “Doğaya sahip çıkalım, koruyup kollayalım.”diye nutuklar atmayacağım ve öyle düz bir şekilde anlatmaktansa sanatla beraber yazarın yapmış olduğu gibi anlatmanın çok daha etkili olacağını düşünüyorum o yüzden yazara ayrıca saygı duydum. Zaten yazardan için ilk çevreci aktivist diye bahsediliyor.
Fazla uzatmadan sözlerimi bitireyim herkese kitabı herkese öneririm, keyifli okumalar dilerim. :)
Puan vermedi·88 syf.··
Beğendi
·2024 163. kitabı
·3 günde okudu
·Okunma: 29 Aralık 2024 17:38
YÜRÜMEK-HENRY DAVID THOREAU,87 sayfa,
Kitap üç bölümden oluşmaktadır;
“Yürümek”,”Bir Kış Yürüyüşü”,”Gece ve Ay Işığı” yazarın “Gezintiler” adlı deneme derlemesinden alınmıştır.
Yazara göre yürümek fiziksek bir eylemden çok soylu bir sanat,kişinin iç dünyasında gerçekleştirdiği yabanıl bir gezintidir.İnsanın özünde yabanıl olduğunu ve ne yaparsa yapsın doğaya,yürümeye ihtiyacı vardır demektedir.
İnsan yaşadığı dünyada doğadan o kadar çok kopmuştur ki yürümek gibi çok basit görünen bir aktivite bile büyük bir keyif verecektir.Yazar kendi deneyimlerinden yola çıkarak yaptığı uzun yürüyüşleri bol betimlemeler ve hatta yazdığı şiirlerle anlatır.
Kitaptan bazı alıntılar:
”Yürüyüşçü olunmaz,yürüyüşçü doğulur.”
”Kışın daha içedönük bir yaşam süreriz. Kalplerimiz, pencereleri ve kapıları yarısına kadar kara gömülü olsa da, bacasından keyifli bir duman tüten kır evleri kadar sıcak ve şendir.
”Doğa öyle engin ve evrensel bir karaktere sahip ki, gördüklerimiz onun yüz hatlarının bir çizgisi bile etmez.''
”Seyredilmeye değer bu doğal manzara krallıkların fethi kadar önemlidir.''
”…karanlığın sükuneti ve dinginliği içinde, düşüncelerin yüksek ahengini kavramaya daha yatkın olabiliriz.''
”Tabiatın bir sahibi yok ve dolayısıyla yürüyüşçü de göreli özgürlüğün tadını çıkarabilir.”
Bir insanın hayatında kaç tane sisli gün olduğunun hiç mi önemi yoktur?Felsefe
Merhaba... Can Yayınları'nın Kısa Klasikler dizisinin 7. kitabı olan Henry David Thoreau'nun Yürümek adlı kitabını bitirdim. Kitap "Yürümek", "Bir Kış Yürüyüşü" ve "Gece ve Ay Işığı" adlı 3 denemeden oluşuyor.
Yürümeyi sıradan bir uğraş yerine soylu bir sanat olarak gören Thoreau, ilk denemesi Yürümek'de bizleri ormanlara ve kırlara davet ediyor. Burada yazarın sabahtan akşama kadar evlerinden dışarı çıkmayıp uyuyanlara karşı bakışını, bürolarında gün boyunca masa başlarında oturan insanların buna nasıl dayanıp da intihar etmediklerine dair şaşkınlığını okuyoruz. Kitapta ilginç tespitler ve gelecek tahmini de vardı ki bu kısımlar oldukça dikkat çekiciydi. Örnek olarak yazar evinden çıktığında ayaklarının onun Batıya / Güneybatıya götürdüğünü, Doğu'ya gitmeyi hiç istemediğini söylüyor ve bu durumu da daha sonra insanlığın doğudan batıya doğru ilerlemesiyle ilişkilendiriyor.
Doğa koşullarının ve iklimin insan yaşamında etkisi olduğunu söyleyen yazar yaklaşık 200 yıl öncesinden Amerika'nın geleceği hakkında bazı tahminlerde bulunuyor ve Francis Head'ın "Amerika'nın gökleri çok yükseklerdedir, gökyüzü masmavi, havası daha ferah, soğuğu daha keskin, ayı daha irice, yıldızları daha parlak, gök gürültüsü daha bağırgan, şimşeği daha canlı, rüzgârı daha güçlü, yağmuru daha şiddetli, dağları daha yüksek, nehirleri daha uzun, ormanları daha büyük, düzlükleri daha geniştir." demesi üzerine şöyle diyor: "Madem Amerika'nın gökleri daha yükseklerde ve yıldızları daha parlak; bu niteliklerin Amerika'nın yerleşik halkının günün birinde felsefe, şiir ve dinde ulaşabilecekleri zirvenin de simgesi olacaklarına hiç şüphem yok. (...) İnanıyorum ki bizler daha yaratıcı olacağız; düşüncelerimiz göğümüz kadar berrak, zinde ve yüce..."
Kitaptaki ikinci deneme olan Bir Kış Yürüyüşü'nde ise