Yazar:
Sarah A. Parker
Tahmini Okuma Süresi:
20 sa. 41 dk.
Sayfa Sayısı:
730
Basım Tarihi:
13 Ocak 2024
Yayınevi:
Sarah Ashleigh Parker
Orijinal Adı:
When the Moon Hatched -
Moonfall #1
Orijinal Dil:
İngilizce
Orijinal Ülke:
Amerika Birleşik Devletleri
ISBN:
9780645771428
Dil:
İngilizce
Format:
Karton kapak
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Düşen Ayın UyanışıFantastik
Herkese Merhaba,
Yeni bir fantastık dünyaya girdik, daha doğrusu girmeye çalıştım ama olmadı. İlk önce kitaba ilk kapak ve yan boyama tasarıma vurulduğumu belirtmek isterım ve ayraçınada, yayınevinin ellerine sağlık. Ama ceviri için aynı tşk edemeyeceğim... belki kitabın içinde cok fazla yabancı kelime olduğundan mı artık (ingilizce kelime olarak bahsetmıyorum, başka bir dil yaratmış yazar sacmalık) okurken aşırı zorlandım. Kitabı anlayana kadar zaten kitap bitti.
Kitaba gelirsek; Bir konu var ama konu ile cok alakasınız bir hikaye mevcut. Konusuda fılan yazamıyorum şuan... direk yorumlayacağım. Şimdi yazar bir dünya yaratmaya calışmış ama yapamamış, yazamamış, daha ilk sayfadan olaylara giriş yapıyoruz. Anlamıyorsunuz bile ne anlatıyor bu diye; dedim ya okurken aşırı zorlandım...buda malesef kitabın kalitesi ve benım beğenmemi aşırı etkiledi. İlk sayfada güya tanrılar filan var direk isimleri ile giriş yapıldı... dedim bunlar kim, amacları ne? Güçleri nedir? Dünya ne dünyası? Kitapta sınıf ayrımı var , bu ayrımlarla ilgili hiç bir bilgi yok, totoslama giriyoruz hikayenin içine... bir anda zaten hop başrol kızı okumaya başlıyoruz, nedir necidir bilmıyoruz... hükümsüzmüş güya bu kelime ne anlama gelıyor bılmıyoruz... kitabın başında bazı bilgiler verilmişte , bence cok yardımcı olmuyor asla... devrik cümleler dolu paragraflar. Slow burn bide hikaye , kadın başrolun düşüncelerini bile anlamıyoruz, ne hıssetiği filan... aşırı yoruldum okurken...
Zaten 690 sayfa kitap 400 kadar kitapta ne kim? Gücü ne ? nasıl bir dünya yaratmış onu anlamak ve mal başrol kızın gel gitlerini okuyoruz. Güya kitapta ejderhalar var, ne için varlar, rolleri nedir bilmıyoruz ama adları cıkıyor arada... işte başrol adamın bir ejderhası var.... Başrollere gelirsek; ikisinede asla ısınmadım...
Bildiğim tek şey hiçbir şey bilmediğimdir
Şu ana kadar okuduğum kadarıyla konuşuyorum: Bu kitabı sevenler neyini sevdi hiç anlamadım.
Yazar kitabın dünyasını oluşturmaya epey emek harcamış, bu anlaşılıyor. Kendi zaman kavramı, ejderha türleri, bir soyağacı, kart oyunu, dili, halkları, yaratıkları vb. var.
Ama konu? Konu YOK.
200 sayfayı devirmeme rağmen hala "Bu kitabın konusu ne ya?" diye düşündüğüm için gidip arka kapak yazısını okumuştum. Kitabın konusu yokmuş gerçekten de. Sürekli olarak bir şeyler oluyor; kadın karakterin başına o geliyor, bu geliyor; oraya gidiyorlar, buraya gidiyorlar ama bunlar neye hizmet ediyor asla anlayamıyorsunuz. Kitabı bıraktığım noktanın biraz öncesinde bir şey ortaya çıktı. Yazar ters köşe yapmaya çalışmış mı anlamadım, yapmaya çalışmış gibi değil gerçi. Ben spoiler yediğim için şaşırmadım da zaten.
Neyse nerede kalmıştım... İşte bir şey ortaya çıktı ama... Çıktı da ne oldu? E ne olacak şimdi? Nereye gidecek bu kurgu? Tahmin etmek imkansız. Belki bu noktadan sonra bir amaç ediniriz ama 380 sayfa okumuşum be, bu kadar sürmesi normal mi Allah aşkına?
O 380 sayfayı sadece okudum, bomboş geçti. Haliyle hiçbir yere varmayan ve varmayacakmış gibi görünen, herhangi bir amaca hizmet etmeyen bu kadar şeyi okudukça artık bıktım ve kitabın kalanını - ki yarısı falan ediyor bu - okuma isteğim kaçtı. Allah kahretmesin, şu Dördüncü Kanat'ta bile bir konu vardı. Quicksilver'da da... Yani o da tam değildi ama vardı yani bir şeyler.
Yazar artık bizi gerizekalı mı sanıyor bilmem ama kitabın başına sözlükçe koymuş. O bahsettiğim zaman kavramı, karakterler, bölgeler, yaratıklar... Hepsini teker teker açıklamış. Ben oraya bakmadım. Bu kadar şeyi oluşturmayı biliyorsan okura kitabın içinde anlatmasını da bileceksin. Anlatamıyorsan iyi bir yazar değilsindir veya boyundan büyük işlere
BA-YIL-DIM!Duygu ve Düşünce
Seriye başlarken acaba Dördüncü Kanat çakması gibi bir şey mi diye düşünmeden edemedim, neyse ki alakası yoktu. Daha çok Game of Thrones dünyasını anımsatan ama romantizmin bir tık daha ön planda olduğu bir versiyonu gibiydi. Yazarımız da GoT evrenine olan hayranlığını belirtmiş zaten.
GoT evreni demişken çeşitli ejderhalar var (yaklaşık dört çeşit) ve bu kanatlılar konuşamıyor ama sahiplerinin konuştukları özel bir dili anlayabiliyorlar. İlk kitap olduğu ve yazar aksiyonu son hız verip okuru boğmamak adına ejderhaları çok fazla göstermedi diye düşünüyorum. (umarım öyledir) Bu açıdan bir tık durgun ve bir sürü bilgiyle yüklendiğim bir kitap oldu benim için. Ejdersiz olsa da aksiyon ve vahşet olmadı değil tabi ki içinizi kıpır kıpır edebilecek olaylar da bol bol vardı.
Seriye giriş kitabına göre oldukça güzeldi. Romantik-fantastik türünde bir kitap ama kendine has terimleri ve bildiğimiz dünyadan farklı bir evren oluşumuyla neredeyse epik fantastik diyebileceğim bir tür. Dünyanın beş elementle var olması, bu elementleri kullanabilen periler ve ölünce tortop olup gökyüzüne yükselerek aya dönüşen ejderhalar olması gibi özgün bir yapıya sahip. Karmaşık ögeleri fazla değildi bana göre ama yazar sindire sindire anlatmak istemiş ki betimlemeleri oldukça yerindeydi.
Karakterlere gelecek olursam...
Raeve, krallığın acımasız hükümdarına karşı isyancı bir gruba üye olan azılı bir ajan, aynı zamanda ana karakterimiz. Kendi çapında oldukça vahşi ve inatçı, hiçbir lafın altında kalmayan dobra bir kız. Ne yalan söyleyeyim, Kaan'la tanıştıklarında ve zibilyonuncu kez hayatını kurtardığında Raeve'in bıkmadan sürekli laf sokması beni yormuş hatta sinirlendirmişti. Neyse ki çok uzatmadan mantıklı düşünmeye başladı. Kitaba bir eksi daha yazmama ramak kalmıştı be :/ Ruhsuz ve kavgacı
Kurgusu gerçekten çok iyiydi. Anlatış şeklinin daha iyi olabileceğini ve bu kadar yavaş anlatılmasına o kadar da gerek olmadığını düşündüğümden yarım puan kırdım. Bunlar kitap hakkındaki tek olumsuz düşüncelerim ve geri kalan her şeye bayıldım. Ejderhalar ve Periler (fey) okumayı seven biri olarak bir de evreni zengin olduğundan kitabın, okuması bana çokkk keyif verdi. İkinci kitap için çok heyecanlıyım sonu gerçekten iyi bitti. Karakterlere de baya alışmışım uzun zamandır okuyunca şimdi onlardan ayrılmak zor geliyor. Fantastik ile romantasy arası kitapları seviyorsanız ve bu kitabın konusu ilginizi çekiyorsa ben çok öneririmm.
“Düşen Ayın Uyanışı” hakkında okuma deneyimim ne yazık ki beklediğim gibi ilerlemedi. Hikâyeye giriş kısmı benim için biraz belirsiz ve dağınık geldi. Olayların başlangıcını yakalayabilmekte zorlandım. Anlatımda yer alan bazı detaylar bana fazlasıyla yoğun ve yavaş ilerleyen bir tempo sundu. Kitabı anlamaya ve bağ kurmaya çalışarak 93. sayfaya kadar geldim, ancak maalesef devam etme isteği duyamadım. Her okurun beklentisi farklıdır elbette; benim için bu kitapla uyum sağlayamadığımızı fark ettim. 
Düşen Ayın Uyanışı Sarah A. Parker
Düşen Ayın Uyanışı Sarah A. ParkerÇeviri kurbanı bir fantastik..·640 syf.·Edebiyat
6/10
2025 107. kitabı
Uzun zamandır gerçekten okumakta zorlandigim kitaplardan biri oldu kendisi.
Yazarın tarzıyla alakalı diyemeyeceğim evren zaten çok değişik bir evrende güzel de bir evren kurmuş ama Çevre o kadar kötü ve o kadar anlamsızdı ki okuduğum çoğu şeyi gerçekten anlamadım ve tekrar okumak zorunda kaldım.
O yüzden astar keyif alarak okuduğum bir kitap olmadı yurt dışında çıktığında gerçekten çok merak etmiştim ve bizde çevrildiğini duyunca sevinmiştim ama çevrilmesini de olurmuş.
Sadece dış kapağı ve yan baskısıyla sizi cezbeder ama içeriği bence gerçekten çeviri kurbanı olmuş. 
Düşen Ayın Uyanışı İncelemesi
Kitap, elementlere hükmeden tanrıların şarkılarını söyleyerek elementleri kontrol edebildiğiniz, sıradışı bir fantastik evrende geçiyor. Evrende, bu kitaba özgü pek çok varlık ve canavar bulunmakta. Bunlardan birisi de ejderhalar. Ejderhalar öldüklerinde gökyüzünde bir ay şeklini alarak taşlaşıyorlar. Kitabın adı da buradan geliyor.
Bir suikastçi olan Raeve'in görevlerinden birinde Kaan ile karşılaşması ile olaylar başlıyor. Raeve'in kimlik arayışı ile Kaan'ın Raeve olan sarsılmaz aşkını okuyoruz.
Kitabı çok beğendiğimi ifade etmem gerekir.
Dünya inşası uzun zamandır okuduklarım arasında en iyisiydi. Çok ince düşünülmüş ve tasarlanmış terimler, varlıklar ve mekanlar vardı ki buna bayıldım.
Yine de ufak eleştirilerim olmadı diyemem.
Kitabın temposunu çoğunlukla düşük buldum. Fantastik bir kitapta aradığım hızlı olay örgüsü yerine karakterlerin geçmişlerine ve kimliklerine uzanan bir yolculuk okuduk. Kapsamlı bir fantastik serinin başlangıç kitabı olduğunu göz önünde bulundurduğumda bu konuda ciddi bir eleştiri yapamıyorum ama beklentimi de karşılamadı.Diğer eleştirim Raeve'i tam olarak anlayamamak oldu. Hareketlerinin arkasındaki motivasyonu, sevdiklerini sürekli kaybedeceğine ilişkin inancı sürekli olarak okuyoruz. Ancak her ne kadar yazar Raeve'i anlatmak istedigi her sahnede bunu defaatle söylese de ben Raeve'e hak veremedim. Anlayamadım. Bir türlü duyguları bana geçmedi.
Kitaptaki ejderha eksikliği de bence bir sorun. Fae'ler ve Ejderhalar okuma vaadi ile başladığım bir kitapta daha çok ejderha görmek isterim. Bu kadar az görünmelerine rağmen Raygun'a bayıldım. İlerleyen kitaplarda daha çok ejderha, ejderhalar ile kurulan bağlar ve nükteden diyaloglar okumak istiyorum.
Bu elestirileri yapmamın nedeni kitabı beğenmemem değil. Bu kitabın çok ciddi potansiyeli
Kitap mitolojik bir açılışla başlıyor.
Beş Yaratıcı Tanrı var Bulder (toprak), Rayne (su), Clode (hava), Ignos (ateş) ve Caelis (eter).
Caelis görünmez, sessiz, “boşluğu” temsil ediyor ama görülmek istiyor.
Diğer tanrılar dünyayı yaratıyor yanık, soluk, gölge gibi bölgeleri ejderhaları aurora şeritlerini
Ama Caelis’in içindeki boşluk, sonunda bir felakete dönüşüyor. O boşluk ejderhaları gökten düşürüyor aylar yere çarpıyor evren paramparça oluyor.
Diğer tanrılar Caelis’i cezalandırıyor ve onun özünü bir Eter Taşı’na hapsediyor. Bu taş, tanrısal enerjiyi taşıyan lanetli bir kristal.
Sonra taş Nevan soyuna (kraliyet ailesine) emanet ediliyor.
Yani kitapta geçen her şey aslında bu lanetin yankısı.
Raeve başrolümüz “Fi’ur du Ath” adlı isyancı bir grubun suikastçısı.
Görevi genelde kraliyet yanlılarını öldürmek. Soğukkanlı, profesyonel, ama geçmişinde çok travma var. Karakteri baya sevdim aslında duygularını bazı yerlerde çok hissetmesem de genel olarak başarısız değildi
Kaan, Yanık’ın Kralı. Kardeşlerini, sevdiklerini kaybetmiş. Bir gün geçmişiyşe ilgili bir şeyleri araştırırken zindanlarda Caelis’in gücüyle bağlantılı bir şey hissediyor ve bakıyor kızımız raeve….
Zaten Kaan’ kitaba girer girmez geçmişten kızı tanıdığını anlıyoruz yazar bunu sürpriz yapmamış ama açıklamamış da sürpriz yapmaya çalışsa yapabilirdi bence başarısız bir sürpriz girişimi olduğunu düşünmüyorum ama böyle saçma olmuş bence. Zaten bölüm çncesi günlük kesitleri de kızın geçmişini bariz şekilde gösteriyor ama o kısımları baya sevdim. Daha fazla spoiler vermiyim.
Yani yazar beni başlarda büyüledi bu kadar dern bir evren mitler casuslar suikastçılar kanlar kızın içindeki tanrıların sesleri vs evrene ait her şey mükemmeldi. İlk 250 sayfaya kadar hala yeni şeyler öğreniyorsunuz yazar fazla fazla
Bookstagram hesaplarında çok övülmesi üzerine aldım ama iyi bir pr çalışması olduğunu düşünüyorum sadece.
Kitap bir sözlükle başlıyor. Mekan, zaman, karakter tanıtımları içeriyor. Yeni bir evren kurmuş yazar. Bu beni aşırı heveslendirdi başlarda. Dili çok güzel. Söylenildiği gibi ağır ağdalı bir dil yok, ama hızlı hızlı okunacak kadar basit de değil. Cildine, yan baskısına da ayrıca bayıldım. Ejderhalar, periler… aslında konusu güzel ancak olayların gidişatı beni pek tatmin etmedi. Sürekli bir olay var aslında bir şey yok. Sürekli ne olacağını bekliyosunuz ama bi şey olmuyo :D 2.kitabı çıktığında alır mıyım, meraktan alırım evet ama övüldüğü kadar sağlam bir kitap değil.
Fantastik bir dünya yaratmaya çalışırken bütün kitabın içinden geçen bir yazar diyerek başlamak istiyorum. Bütün türleri severim. Okurum. Fantastikleri ayrı bir severim ama bu kitap o kadar çok abartılmış ki ne desem bilemedim. Yani tamam yeni bir evren yaratılmaya çalışılmış anlıyorum ama gündüz ve gecenin bile başka bir terim olarak anlatılmasına gerek var mıydı cidden?! Bir sürü değişik isimli hayvan var mesela kitap içinde geçen ama o hayvanın neden orada geçtiğini anlayamıyorsun. Bir sahnede Kolk ölüsü vs gibi bie cümle geçiyor mesela o ne alaka diyorsun , kolk ne diyorsun. Gün mesela kelime olarak "Kün" diye tercih edilmiş. 1 gün mesela Aurora döngüsü yani gerçekten ama gerçekten gerek var mıydı böyle bişeye , o kadar zihnimi yordu ki asla kitabın konusunu anlayamadım. Eziyet gibi bişeydi gerçekten. Önermiyorum.
Yazar Hakkında
Sarah A. ParkerYazar · 0 kitap
Sarah, S.A. Parker takma adıyla da yazan, uluslararası çok satan bir yazardır.
Eşi ve çocuklarıyla Avustralya'da yaşıyor ve günlerini ya burnunu bir kitaba gömerek ya da kendi yarattığı bir dünyada geçiriyor.
