Yazar:
Hatice Okumuş
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
ReklamDuygu ve Düşünce
Puan vermedi
Kıymetli Yol Arkadaşım,Can yoldaşım
Hatice Okumuş gönlüne düşenlerin kaleminin dile döktüğü her satirinda Emeğin yer aldığı güzel eserle başbaşayiz
Gerek Yazim aşamasında gerkekse yayinlanma aşamasına bizzat şahit olduğum bu eseri okumak icin Sabırla basılmasını beklediğim ve eminim okurken çok keyif alacağım bir eser. Şimdiden okuyacak olan Arkadaşlara da Keyifli okumalar diliyorum...
Yalgız
Hatice Okumuş gönlüne düşenlerin kaleminin dile döktüğü her satirinda Emeğin yer aldığı güzel eserle başbaşayiz
Gerek Yazim aşamasında gerkekse yayinlanma aşamasına bizzat şahit olduğum bu eseri okumak icin Sabırla basılmasını beklediğim ve eminim okurken çok keyif alacağım bir eser. Şimdiden okuyacak olan Arkadaşlara da Keyifli okumalar diliyorum...
Yalgız
Herkese merhaba sevgili kahvekitapuyumu ailesi! Bugün sizlere @patarakitap ‘tan çıkan bir kendini bulma hikayesinin önerisi ile geldim…
• Hamza, yıllardır bir hırsızlık çetesinin içindedir. Onlarla beraber iş yapmaktadır ama artık bu durumdan rahatsız olmaya başlamıştır. Bu grubun lideri olan Tayfun Hamza’ya bazen kötü davranırken grubun üyesi Deniz, ona abi şefkati ile yaklaşmaktadır.
• Hamza, hayatını değiştirecek bir pastane ve onun sahibi ile tanışır. Maneviyatı yüksek dükkan sahibi Kadir amca, Hamza’nın hayatına güzel dokunuşlar yapacaktır.
• Hamza, Çete’deki abi dediği insanlarla yolunu ayırıp kendine yeni bir hayat kurmaya çalışır. Kadir amcanın yanında çalışmaya başlayan Hamza geçmişini geride bırakır.
• Kitapta ara ara Hamza’nın 14 yaşına misafir oluruz ailesinin onu yoksayması ve Hamza’nın kaybolması hikayeyi daha da derinleştirirleştir.
• Hamza, bu arada Kadir amcanın torunu Gül Seda ile tanışır ve bu da onun hayatının dönüm noktası olacaktır.
•Deniz ve Tayfun karakterlerinin büyük sırları Hamza’nın hayatına dokunacaktır. Aynı zamanda Gül Seda’nın hayatına giren kişinin Hamza ile bağı oldukça şaşırtıcıdır.
• Kitabın ilerleyen sayfalarında Üç Yıldız adlı teşkilatın Hamza ile olan ilgisi öğrenmek beni çok şaşırttı. Kitabın bir kısmından sonra Hamza’nın hayatı ile ilgili çok çarpıcı gerçekler öğreniyoruz. Özellikle Deniz ve Tayfun’un her şeye hakim olması ve Hamza’yı korumaya çalışmaları çok duygusaldı
Deniz, Tayfun ve Hamza arasındaki kardeşlik bağını derinden hissediyoruz. Kardeşliğin kan bağı ile olmadığını bu üçlü bizlere kanıtlıyor.
• Hem bir kendini bulma hikayesi hem de mücadele dolu hayatları okuduğumuz bir kitaptı. İçerisinde ufak ufak aşk olması da hikayeyi canlandırmıştı. Ben sakin bir kitap okuyacağım diye beklerken aksiyon dolu sahneler mevcuttu.
•
Merhabaaa
Ben geldim ve sizlere kalemi ile yeni tanıştığım bir yazar ile geldim açıkçası kitabı sevdiğimi söylemeli hatta bu kadar çok ağlayacağım ı düşünmemiştim yani o kadar çok sahneleri vardı ki bu kadar çok fazla şey olacağını düşünmedim bilemiyorum kitap hakkında ne söylemem gerekiyor ne yapmam gerektiğini bilmem ama kesinlikle okumasını gerektiğini düşündüm bir kitaptı okudum ve keyif aldım kitaptan ve geçmişleri gelecek hayatları birbirlerine olan bağlantıları ne kadar kardeş olmasa da birbirlerine olan kardeşlik bağları o kadar güzeldi ki insan hani şey diyor gerçekten hani böyle bağların olması çok güzel kitap dahi olsa benim hoşuma gitti oldukça kitap.
Hamza bu karakter beni o kadar çok derinden yaraladı ki yaşadıkları o kadar çok şey vardı ki bir an şey dedim hani gel hamza artık hani ben seni sarıp sarmalayacağım dedim o kadar çok üzüldüm ki gerçekten hani kitabın içine girbilseydim keşke dediğim sahneler oldu ama neyse ki bizi saran sarmalayan biri karşımıza çıktı ve çok güzeldi ilerledik oldukça da sevdik.
YALGIZ
Herkese Merhabalar...
Bugün sizlere yepyeni bir kitap ile geldim.
Yazarımızın da ilk kitabı.
Ben oldukça güzel ve başarılı buldum.
Olay örgüsü olsun karakterler olsun hepsi boşlukta kalmayan belli kalıba oturtulmuş ve sizi kendine çeken karakterlerdi.
Hepsini sonunda bir yere bağlamış olması olayını ise ayrıca sevdim.
Aaa dedim ne güzel bir sona misafir etti bizi okurken de güzel yollara davet etti.
Tabi acılar, ayrılıklar, haksızlıklar, yalanlar, yanlışlar oldu.
İçimizin burkulduğu çokça da yer oldu.
Bu hikaye sizi etkileyecek...
Hamza henüz 14 yaşındayken babası ve üvey annesi tarafından terk edileceğini öğrenir.
Ona destek olan bir tek canı gibi sevdiği kardeşidir.(babasının diğer eşinden olan)
Evden kaçar ve kendini bitap şekilde bir parka atar.
Bir kapı kapanırken bir kapı açılır misali onu park da Deniz ve Tayfun bulur adeta ona aile olurlar.
Ama bu gençler de kirli işler ile uğraşırlar.
Üç Yıldız adı verilen örgüt içim hırsızlık ve bir takım işler yaparlar.
Hamza'yı ise uzak tutmak için ellerinden geleni yaparlar ta ki son işe kadar.
Son işleri olduğunda Hamza 20 yaşına basmıştır.
Artık kaldıramayıp iftira da atılınca oradan da arkasını dönüp çıkmak zorunda kalir.
Daha önce rastgele girdiği bir dükkanın yolunu tutar.
Onun şansı Kadir amca ile tanışmak olur.
Kadir amca ona hem maddi hem de manevi olarak sahip çıkar.
Yalgız - Sessizliğin Sedası #okudumbitti
Elimde sıcacık bir hikâye ve hâlâ kalbimde dolaşan duygularla geldim…
“Yalgız”, benim için sadece bir roman değil; gizlenmiş yaraların, geç fark edilen gerçeklerin ve umudun en beklenmedik anda filizlenişinin hikâyesi oldu.
Hamza’yı ilk satırlardan itibaren sanki yıllardır tanıdığım biri gibi hissettim. Çocukluğundan taşınan o derin yalnızlık, sokakların gölgesinde büyüyen bir çocuk, belirsizliğin ve karanlığın içinde tutunmaya çalışan bir genç…
Çünkü bazen yeniden başlamak için tek gereken şey iyi bir yürekle karşılaşmaktır.
Deniz ve Tayfun’un varlığına da ayrıca değinmek istiyorum. Kan bağı olmadan da “kardeş” olunur mu? Olunurmuş. Onların Hamza’ya olan sessiz koruyuculuğu, zaman zaman gözlerimi doldurdu. Her biri yaralı, her biri kendi savaşını veriyor ama yine de bir arada durmayı seçiyorlar. Bu bağ gerçekten çok güzeldi.
Ve tabii Gül Seda… Adaletle yoğrulmuş, umutla ışıldayan bir karakter. Hamza’nın kırık parçalarına dokunan o zarif yumuşaklık, hikâyeyi daha da anlamlı kılıyor. Zaten bazı insanlar, hayatımıza girince ruhumuzun karanlık köşelerine mum yakar ya… tam öyle.
Kitapta hem gerilim hem duygu hem de içten içe işleyen şiir gibi cümleler var. Aksiyonun içinden geçerken, bir anda kendinizi Hamza’nın iç sesiyle baş başa buluyorsunuz. Karakterlerin geçmişleri tek tek açıldıkça “Vay be…” dedirten noktalar oluyor. Finaldeyse her şey yerli yerine oturuyor ve hikâye güzelce kalbinizde kapanıyor.
Yazarla ilk tanışmam ve dili, anlatımı, karakter inşası beni gerçekten etkiledi. Sade ama güçlü, duygulu ama abartısız…
Bazen sadece bir hikâye değil, bir yolculuk okursunuz. “Yalgız” benim için tam olarak öyleydi.
Kalbinize iyi gelecek, düşündürecek, yer yer sarsacak bu hikâyeyi mutlaka öneririm.
Yalnızlığın; yeniden doğuşa
Sessizliğin İçinde Büyüyen Duygular1000Kitap
Hatice Okumuş’un Yalgız – Sessizliğin Sedası adlı eseri, insanın iç dünyasında yankılanan yalnızlık duygusunu, derin bir duyarlılıkla işleyen bir anlatı sunuyor. Yazar, sessizliğin içinde büyüyen duyguları, söylenmemiş kelimelerin ağırlığını ve kalbin kendiyle konuşmasını güçlü bir dil estetiğiyle aktarıyor.
Eserdeki her bölüm, bir iç yolculuğun durağı gibi; bazen bir kaybın ardından gelen farkındalık, bazen de sessiz bir kabullenişin yankısı. Okumuş’un dili hem sade hem şiirsel; kelimelerle kurduğu duygusal denge, okuru içsel bir huzur ve hüzün arasında gezdiriyor. Yalgız – Sessizliğin Sedası, modern bireyin kalabalıklar içinde yitirdiği benliğini bulma çabası olarak da okunabilir. Yalgız
Yalgız
“İnsan aciz bir varlıktı. Ve zaman bu gerçeği, her an unutulmaması için yüzüne vurmaya can atıyordu.”
“Yalgız” aslında sadece bir karakterin hikâyesi değil; insanın kendi içinde sakladığı, bastırdığı ve belki de hiç dile getirmediği duyguların da romanı.
Hamza’nın geçmişini bilmeden, yaralarıyla büyüyerek kendini bambaşka bir yolun eşiğinde bulması; dostluk, güven ve ihanet arasında sıkışıp kalışı bana çok şey düşündürdü. Onun sessiz çığlığında kendi içimdeki yalnızlığı da hissettim.
Kitapta yalnızlık, acı ya da korku kadar; umut, adalet ve yeniden başlamanın da izleri var. En çok da Gül Seda’nın gözlerinden yansıyan adalet arayışı ve Hamza’nın içsel mücadelesi kalbime dokundu. Yazarın dili hem akıcı hem de şiirsel; okurken kendinizi satırların duygusuna kaptırıyorsunuz.
Yalgız, bana yalnızlığın sadece bir boşluk değil, aslında insanın kendini yeniden bulma yolculuğu olduğunu hatırlattı. Sessizliğin içinde gizlenen çığlıkları görmek isteyen herkese tavsiye ederim.
“Yeniden başlangıçlar kolay olmazdı, ancak o zaman anlardın, kim arkanda kim yanında kim ise sinsice saldırmakta.”
Bu kitabı eline aldığında seni yüksek sesli olaylarla değil, sessiz ama derinden gelen bir duyguyla karşılıyor. Yalgız – Sessizliğin Sedası, yalnızlığın insanın içine nasıl yerleştiğini, suskunlukların nasıl bir hikâye taşıdığını hissettiren bir anlatı. Okurken sayfalar arasında koşmuyorsun; aksine duruyor, düşünüyorsun, bazı cümlelerde nefes almayı bile unutuyorsun…
• Hamza’nın geçmişini bilmeden büyüyen bir genç olarak çıktığı yol, yalnızca bir hayat hikâyesi değil; kimlik, aidiyet ve insanın kendini arayışıyla örülü bir iç yolculuk. Yaşananlar, tesadüf gibi görünen ama kaderin ince dokunuşlarıyla şekillenen olaylar zinciriyle ilerlerken, yalnızlığın sadece bir eksiklik değil, bazen insanın en gür sesi olabileceğini hatırlatıyor. Kitap boyunca sevgi, güven, adalet ve ihanet kavramları sessizce ama güçlü bir şekilde yerini buluyor
•Romanın dili oldukça akıcı ama bir o kadar da derin. Yazar, kelimeleri aceleye getirmiyor; duyguların olgunlaşmasına izin veriyor. Bu da okura, hikâyeyi sadece okumak değil, hissetmek için alan açıyor. Bazı bölümler var ki insan kendi iç sessizliğiyle yüzleşiyor, bazı satırlarda ise kalbin bir köşesine dokunulmuş gibi oluyor…
Hatice Okumuş’un kalemi sade olduğu kadar etkileyici. Gösterişten uzak ama iz bırakan bir anlatımı var. Duyguları bağırmadan anlatabilmek büyük bir ustalık ve bu kitapta bunu fazlasıyla hissettiriyor. Karakterlerin yaşadıkları, yapaylıktan uzak bir gerçeklikle aktarılıyor; bu da hikâyeyi okurla güçlü bir bağ kurar hâle getiriyor
Yalgız – Sessizliğin Sedası, yalnızlık temasını yüzeyde bırakmayan, insanın iç dünyasına doğru sessiz ama cesur bir yolculuk sunuyor. Bitirdiğinde elinde sadece bir hikâye kalmıyor; zihninde sorular, kalbinde ise uzun süre yankılanan bir sessizlik bırakıyor…
#yalgız #patarakitapyayınları
Selamlar.. Hafta sonu sınav stresti sonrası bir kitaba başladım.. Başlangıçta ön yargısız, beklentisiz başladığım romanım beni karakterleri çoğaldıkça içine hapsetti ve bitirdikten sonra da onları bekleyen daha güzel günlerin olduğunu bilerek mutlu kapadım kitabımı..
Sizi öncelikle Hamza ile tanıştırmak isterim...
Evdeki ekip yeni bir soygun için emirleri yeri yerine getirmek için çıkmış iken o da kendisini İstanbul’un sokaklarına atar yine... Susmayan fikirleri kafasında dönüp dururken, o yine paklardaki yaralı banklarla sohbet edecekti kim bilir?
Yıllardır kendi olmaktan uzak bir hayat yaşıyor kimseyi memnun edemediğinin de farkında!
Peki Hamza bu duruma nasıl gelmişti?
Bir hırsız çetesinin üyesi olarak ona dayatılan tüm kurallara, Üç yıldız denilen bir adamın uzantılarından birinin altında yaşamaya mecbur kalmasına kadar iten hayata...
Gencecik bir adam ama pişmanlık, çaresizlik, acı, beklenti ve umutsuzluk içinde şimdi!
Ailesini 6 yıl önce verdiği bir kararla geride bırakmıştı belki beklemişti onu gelip alırlar diye ama o gece onu bankta bulan iki ağabeyi gibi sevdiği Tayfun ve Deniz olmasa şimdi kim bilir kimlerin korumasında olurdu?
Hikaye bu ya hırsız çetesinin içinde yaşarken üstüne atılı bir suçla yine kendisini sokaklarda bulacaktı Hamza; sonra Kadir Amca’nın pastanesinde ona sımsıcak bir el uzanacaktı.
Geçmişi, onu arayan kardeşi Yalçın, geride ona haksızlık yaptığı için pişman olan abileri, nefes almasını bile suç bilen düşmanları her daim yakasında iken, öte yanda ona aşkla bakan bir çift yeşil göz de dururken yoluna yeniden nasıl devam edecekti dersiniz?
Bu romanda ilk kez ana karakterlerden çok yan karakterle can buldum diyebilirim... Favorim yazarımızla dedikodusunu yaptığımız Eren olarak kalacaktır!
Hamza, Kadir amca, Deniz, Tayfun’un
