Yaşayan Ölüler
Patrick WhiteYazar:
Patrick White
Çevirmen:
Sevil Güner
Tahmini Okuma Süresi:
11 sa. 8 dk.
Sayfa Sayısı:
393
Basım Tarihi:
1973
Yayınevi:
Tel Yayınları
ISBN:
---
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Boşa Geçmiş Ömürler
Kitabı kapağına göre yargılama diye bir söz vardır. Ama bu sefer bu sözü değiştirmemiz gerek, çünkü adına bakarsak, her an sayfalardan zombilerin fırlayacağını sanabiliriz. Peki, neden "ölü" bu yaşayanlar? Çünkü herkes, olmak zorunda olduğu kişiyle olmak istediği kişi arasında sıkışmış durumda.
Kitty, o kızıl saçlı, heyecanlı kadını öldürüp, sosyetenin saygın hanımefendisi Catherine’e dönüşüyor. İlk başlarda kaynanasıyla arasındaki fark fazlayken, zamanla onun bir kopyasına evriliyor. Gerçekte neye benzediğini ise en iyi Willy söylüyor. Hayatının son demlerinde karşılaştığı o kaba ve görgüsüz adam, onun için sadece bir cümle kuruyor: "Terliğe benziyor."
Julia, evin dadısı, her şeye hâkim gibi görünse de geceleri gizli gizli ağlıyor. Çocuklar büyümüş artık, ona gerek olmadığını biliyor. Bu gerçeğin ağırlığı altında eziliyor.
Connie ise belki de en ağır yükü taşıyor. Kendini olduğu gibi kabul etmek zorunda, ama bunu yapamıyor. Alay edildiğinin farkında: yanaklarıyla, fazla kilosuyla, konuşmasıyla, sessizliğiyle… Tüm bunlardan kurtulmak için çabalıyor. Kitaplara sığınıyor, vaktini okuyarak geçiriyor. Ama ne yaparsa yapsın, Standish ailesi için sadece çok çabalayan bir zavallıya dönüşüyor. Sonunda ise Connie’nin hikâyesi, Elyot’a olan karşılıksız aşkıyla noktalanıyor. Sevilemeyeceğini biliyor, ama kendine engel olamıyor.
Elyot ve Eden, başından beri uyumsuz iki kardeş. Hayatları boyunca potansiyellerinin altında kalıyorlar. Ait olmadıkları yerlerde, ait olmadıkları insanlarla vakit geçiriyorlar.
Bunca karamsarlığın içinde, kitabın sonu incecik bir umut ışığıyla bitiyor. Zayıf, ama yine de var. Bu, White’ın tüm kasvetli anlatısına rağmen, insanlığın umudunu diri tutan tarafı.
1973 yılı Nobel ödüllü bir eser, Türkiye’de de bu tarihten itibaren baskısı yapılmamış bir eser.Bende tesadüfen sokak kitaplığından aldım.Tamamlayınca görüşlerimi paylaşacağım.
#1001kitap~~~Edebiyat
Nobel Edebiyat Ödüllü Avusturalyalı yazar Patrick White, üniversiteye girmek için hazırlanırken, şiir ve kısa öykü yazdı. Cambridge'de okudu . Ardından Londra'da The Ploughman And Other Poems adlı şiir koleksiyonuyla , ardından 1roman ve 2oyunla edebiyat kariyerine başladı. 1936'da White, kendisinden on sekiz yaş büyük, hayatında ve çalışmalarında büyük etkisi olan ressam Roy De Maistre ile tanıştı . İki adam asla aşık olmadılar, ancak çok iyi arkadaşlar kaldılar. Patrick White'ın kendi sözleriyle: “En çok ihtiyacım olan şey oldu, entelektüel ve estetik 1akıl hocası.” Karşılaştıkları anda 1çok ortak noktayı keşfederler. Her iki eşcinsel de kendi ailelerinde yabancı gibi hissediyorlar. Bu nedenle aileleriyle, özellikle anneleriyle yakın ve kalıcı bağları sürdürmelerine rağmen, sosyo-aile geçmişleri hakkında aynı kararsız duyguları paylaşırlar. Ayrıca sosyal konumlarının ve ortak sanatsal ilişkilerinin avantajlarından da yararlanırlar. Buna ek olarak, Hristiyan sembolizmi ve İncil temaları her iki sanatçının eserlerinde sık sık görülür. Patrick White, ilk romanı Happy Valley'i Maistre'ye ithaf eder ve böylece onun yazıları üzerindeki etkisini fark eder. White ayrıca kendisi için de Maistre'nin 1kaç resmini satın aldı. 1974'te hepsini New South Wales Sanat Galerisi'ne bıraktı. (Wikipedia bilgisidir.)
Patrick White'ın ikinci romanı olan "Yaşayanlar ve Ölüler" Londra geçiyor ve Standish ailesi içindeki karmaşık ilişkilerin gelgitini anlatıyor. Yaşlanan ama yine de güzel olan Bayan Standish, gizli ilişkilere çekilirken, Eden açıktan ve düşüncesizce sol siyaset ve aşk ilişkileriyle ilgili deneyler yapıyor. Sadece Elyot soğukkanlı ve bilimsel 1gözlemci olarak kalır - ta ki dramatik olaylar onu şoke ederek aniden kendini tanımasına kadar. "Yaşayan Ölüler" olarak da geçen
6/10
2021 61. kitabı
Bir ailenin ve onların çevresinde yaşanan olaylardaki karakterlerin hissettikleri duygu ve düşünceleri onların ağzından anlatan, bazen üçüncü bir gözle olayları dışarıdan anlatan, bazen de yazarın olayları siz yaşasanız böyle hissederdiniz ya da sizi bir an o karakter yerine koymuş olduğu bir üslupla kaleme aldığı bir eser.
Karakterlerin yaşadığı dönemin getirmiş olduğu bazı zorunluluklardan mı yaşadıkları olaylardan mı bilemediğim bir davranış ve düşünüş şekilleri vardı. Ya da her ikisinden de kaynaklıydı.
Yazar, bir karakteri anlatırken onu bırakıp birden farklı bir karaktere veya olaya geçiş yaptığı için okurken başlarda kafa karışıklığı olabilir. Biraz da zaman karmaşası olabilir. Okudukça yazarın üslubuna alışıyorsunuz.
Garip bir sürükleyiciliği vardı. Yazarın, karakterlerin duygularını betimleyişi hoşuma gitti.
Yazar Hakkında
Patrick WhiteYazar · 8 kitap
Patrick White, İngiltere'de doğmuş Avustralyalı yazardır. Ailesi, o altı aylıkken Avustralya'nın Sidney kentine döndü. Dört yaşındayken, anne tarafından büyükbabasının hayatını alan bir durum olan astıma yakalandı. White'ın sağlığı, çocukluğu boyunca hep kırılgandı ve bu, birçok çocukluk aktivitesine katılımını engelledi. Beş yaşında, Sydney'in Doğu Banliyölerinde, Woollahra'daki Sandtoft'taki anaokuluna gitti. White, on yaşındayken, astımını hafifletmek amacıyla Yeni Güney Galler'in Güney Dağlık Bölgesi'ndeki Moss Vale'deki bir yatılı okul olan Tudor House School'a gönderildi. Yatılı okulda oyun yazmaya başladı. Bu erken yaşta bile White, elle tutulur yetişkin temaları hakkında yazdı. 1924'te yatılı okul mali sıkıntıya girince White İngiltere'deki bir devlet okuluna gönderildi. White, daha sonra bunu "dört yıl hapis cezası" olarak nitelendirerek İngiltere'deki Cheltenham College'daki yeni ortamına uyum sağlamakta zorlandı.
20. yüzyıl İngiliz edebiyatının önde gelen isimleri arasında sayılır. 1973'te Nobel Edebiyat Ödülü'nü alan Avustralyalı yazar Patrick White, Sydney ve Cambridge'te öğrenim gördü. ABD ve Avrupa'yı gezdi. II. Dünya Savaşına Kraliyet Hava Kuvvetleri'nde katıldı. Savaşın Bitiminde Avustralya'ya dönerek Sydney'de kendi çiftliğine yerleşti. 1935'te bir şiir kitabı yayımlandıktan sonra, 1979'a kadar roman, hikaye ve tiyatro dallarında eserler verdi.
Genelde Avustralya ulusal temalarıyla Avrupa etkisinin görüldüğü romanlarında White, toplumsal ve siyasal olayları gözardı etmez, ama daha çok, bireyin aşk, ölüm ve yalnızlaşma olgularına; toplum dışına itilmiş kişilerin psikolojik yönden aydınlatılmasına önem verir. Eserlerinin bir önemli konusu da vahşi doğası, insanıyla kimi kez destansı boyutlarda anlattığı (İnsan Ağacı) Avustralya'dır.
