Puan
7.310 üzerinden
Takıntı, aşk kılığına girmiş bir delilik sadece ;)1000Kitap
Ah nasıl başlayayım ne yazayım :)) Kitaba başlayalı ne kadar oldu hiç bilmiyorum, incelemeyi paylaştığımda görürüm artık
Hep biraz biraz okuyup araya başka kitaplar koydum, bitmesin diye Ama o gün geldi çattı , herşeyin bir sonu var :)
Kitabı keşfetmeden önce diziyi izlemiştim. Aslında bu şekilde olması iyi olmuş; çünkü eğer önce kitabı okumuş olsaydım, muhtemelen diziyi izlemeyecektim. Çünkü neden bilmiyorum ama kitaptaki Joe’dan gıcık kaptım :/
Betimlemeler dizideki Joe’nun zekâsını, merhametini ve romantikliğini pek yansıtamamış.
Pardon, sonlara doğru birkaç sayfada eh ufak ufak bir şeyler atılmış ama o kadar
Joe Goldberg kitapta tam bir kadın ve seks düşkünü, takıntılı bir seri katil olarak öne sürülmüş.
Ben onun dizideki o dahiyane numaralarını , samimiyetini, esprili ve sıcakkanlı yönünü alamadım.
O yüzden dizide âşık olduğum, dilimden düşürmediğim adama, kitapta nefret ettim belki sorun bendedir, bilemicem :))
Yine de 
Caroline Kepnes ’in yaptığı şey çok zekice: bizi Joe’nun zihninin içine kapatıyor.
Onun düşüncelerini, takıntılarını ve kendi deliliğini nasıl meşrulaştırdığını görmek hem rahatsız edici hem büyüleyici.
Okurken fark etmeden onun bakış açısına kayıyorsun; bir süre sonra kurbanı değil, Joe’yu anlamaya başlıyorsun.
İşte o an, kitap seni ele geçirmiş oluyor.
Belki de en ürkütücü olan şey, Joe’nun bazı cümlelerinde kendimizden bir parça bulmamız.
Birini fazla sevmek, fazla merak etmek ya da fazla sahiplenmek; bunların hepsi bir noktada Joe’nun diline dönüşüyor.
Kepnes, bu ince çizgiyi öyle ustaca kuruyor ki, aşkın mı yoksa deliliğin mi içindeyiz, anlamak zorlaşıyor.
Dizi bunu romantize ederken, kitap daha çıplak ve acımasız bir yüz sunuyor.
Joe’nun iç sesiyle baş başa kalmak, bazen bir suç ortağı gibi hissettiriyor insana(kurukafa emojisi) ;
Caroline Kepnes ’in yaptığı şey çok zekice: bizi Joe’nun zihninin içine kapatıyor.
Onun düşüncelerini, takıntılarını ve kendi deliliğini nasıl meşrulaştırdığını görmek hem rahatsız edici hem büyüleyici.
Okurken fark etmeden onun bakış açısına kayıyorsun; bir süre sonra kurbanı değil, Joe’yu anlamaya başlıyorsun.
İşte o an, kitap seni ele geçirmiş oluyor.
Belki de en ürkütücü olan şey, Joe’nun bazı cümlelerinde kendimizden bir parça bulmamız.
Birini fazla sevmek, fazla merak etmek ya da fazla sahiplenmek; bunların hepsi bir noktada Joe’nun diline dönüşüyor.
Kepnes, bu ince çizgiyi öyle ustaca kuruyor ki, aşkın mı yoksa deliliğin mi içindeyiz, anlamak zorlaşıyor.
Dizi bunu romantize ederken, kitap daha çıplak ve acımasız bir yüz sunuyor.
Joe’nun iç sesiyle baş başa kalmak, bazen bir suç ortağı gibi hissettiriyor insana(kurukafa emojisi) ;
6/10
2019 62. kitabı
buddy read with 
summer
Aylar önce dizisini izlediğim ama güzelliğine (Joe'nun) doyamayıp 'ben bunun kitabını da okurum bak, o kadar güzeldi..' dediğim kitaptır kendisi.
Zülal'e de sürekli bahsettiğim ve asla zorlamadan okumasını istediğim bir kitaptı. Beraber okumaya başladık. Ben Zülal'in Joe'yu sevmeyeceğinden, kitabı 'fazla' bulacağından falan endişeliydim hı bi' de sıkılacağından... Zülal neler yaşadı daha tam konuşmadık ama ben çok sıkıldım. Joe bile sıkıntımı kesemedi çünkü kitapta Beck vardı. Beck'i sevmiyorum. Sanırım bu kitaba neden 6 verdiğimi açıklar.
Beck'e dayanamayışım ve üstüne bir de Joe'ya değer vermeyişini geçtim Joe arada olmasa da gerçekten nefret ettiğim tiplerden biri kendisi. Beck yani. Kitaptan bahsetmeye gerek duymuyorum çünkü sinirliyim. Kitap bitti ve şu an sadece 'umarım Love böyle değildir. Beck gibi değildir.' diyip duruyorum.
Dizinin ikinci sezonu Hidden Bodies'i işleyecek ve ben şu an onu çok merak ediyorum. Aslında hiç bunu okumayacaktım baksana bir haftadan fazla elimde süründü... Dedim o seride okumadığım kalmasın.. kötü ettim bence kitabın ortalaması düştü bak Beck yüzünden.
summer
Aylar önce dizisini izlediğim ama güzelliğine (Joe'nun) doyamayıp 'ben bunun kitabını da okurum bak, o kadar güzeldi..' dediğim kitaptır kendisi.
Zülal'e de sürekli bahsettiğim ve asla zorlamadan okumasını istediğim bir kitaptı. Beraber okumaya başladık. Ben Zülal'in Joe'yu sevmeyeceğinden, kitabı 'fazla' bulacağından falan endişeliydim hı bi' de sıkılacağından... Zülal neler yaşadı daha tam konuşmadık ama ben çok sıkıldım. Joe bile sıkıntımı kesemedi çünkü kitapta Beck vardı. Beck'i sevmiyorum. Sanırım bu kitaba neden 6 verdiğimi açıklar.
Beck'e dayanamayışım ve üstüne bir de Joe'ya değer vermeyişini geçtim Joe arada olmasa da gerçekten nefret ettiğim tiplerden biri kendisi. Beck yani. Kitaptan bahsetmeye gerek duymuyorum çünkü sinirliyim. Kitap bitti ve şu an sadece 'umarım Love böyle değildir. Beck gibi değildir.' diyip duruyorum.
Dizinin ikinci sezonu Hidden Bodies'i işleyecek ve ben şu an onu çok merak ediyorum. Aslında hiç bunu okumayacaktım baksana bir haftadan fazla elimde süründü... Dedim o seride okumadığım kalmasın.. kötü ettim bence kitabın ortalaması düştü bak Beck yüzünden.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
you
Otizimli eşşek ticareti dünyasını öğrenmek için güzel bi kitap tavsiye ederim.
Yazarın kendine has tarzı hayran bıraktı gerçekten güzel bi iş çıkarmış eline sağlik.
#you #carolina #okur
Birçok kişi gibi ben de dizisinden sonra bu kitabı keşfedip okumaya başladım. İlk kitap dizinin ilk sezonuna çok yakın ilerliyor, ancak dizide yer yer Joe'yu daha sempatik yapmışlar; bir türlü anlaşılamayan, sadece sevmek ve sevilmek isteyen trajik bir kahraman gibi. Bu fikre kapılanlar kitabı okumalı. Joe aşktan kendini kaybetmiş bir romantik değil, egoist, obsesif, ve şiddete meyilli biri. Mükemmel bir kadın bulup evlense bile asla tatmin olmayacak, çünkü asıl istediği şey "sevdiği" kişiyi kontrol edip üzerinde tahakküm kurmak, sıkılınca da kendisine oynayacak başka birini bulmak.
Kitabın en sevdiğim kısmı bu güvenilmez anlatıcımızın monologlarla parlaması oldu. Mesela takıntı haline getirdiği kızı açık bir kıyafet görünce kendisi için giydiğini düşünüp keyifleniyor, sonra başka bir erkeğin de ona baktığını görür görmez kadını hemen orospu olarak nitelendiriyor. Başka yolları düşünmeden şiddete başvuruyor çünkü kendisini zavallı bir kadını kurtaran bir kahraman gibi görmek istiyor, sonuçlarını düşünmeden. Anlatıcının gerçeklik algısı ve saplantısından dolayı bunu çarpıtması bazen bana Lolita'yı hatırlattı (sürekli kitap ve yazarlardan bahseden Joe'nun bu kitaptan hiç bahsetmiyor olması da ilginç, yazar bu bağlantıyı yapmaktan bilerek mi kaçınıyor acaba?).
Kitabın dili sade ve sürükleyiciydi. Yer yer daha süslü olmasını istedim çünkü bence böylesi başkalarını küçümseyen ve büyük bir kitapkurdu olan Joe'ya daha çok uyardı gibi. Diğer karakterler (Joe'nun aşık olduğu kadınlar dışında) biraz silik ve yüzeysel kaldı, ama kitap Joe'nun ağzından yazıldığı ve o da onları sevmediği için böyle olması bilinçli bir karar da olabilir diye düşünüyorum. Ancak daha da önemlisi sevdiği kadınlarla da okuyucu olarak bir bağ kurabilmiş değilim, ve bunun kitabın zayıf bir noktası
— Bazı İnsanlar Travmadan Kurtulur. Diğerleri Travmanın Kendisi Olur.
Nihayet 3. bölüme geldik. Belki de sen, şu anda bu yazıyı okuyan sen, kurgusal bir katili, azizlere ya da "sonradan aziz olmuşlara" özgü bir titizlikle yazan bir kişinin nasıl bir karaktere sahip olduğunu merak ediyorsun. Fakat şunu bilmelisin ki, geride bıraktığı kan izleri ona ait olsa da, sahip olduğu psikolojik altyapı Joe'ya ait değil. Joe'nun zihinsel yapısının tüm parçaları senin ve benim tanıdığımız, sevdiğimiz insanlara ait. Belki de sana. Hatta özellikle sana.
Dolayısıyla, bu yazı Joe’nun karakterinin kapsamlı bir psikolojik çözümlemesiyle, travma kuramı, bağlanma modelleri ve belgelenmiş sendromlar eşliğinde başlayacak. Ardından şu rahatsız edici hakikati birlikte irdeleyeceğiz: izleyici neden bu kadar grotesk bir karakterde kendini bulur?
Çünkü aynadaki canavar bazen bize geri bakmakla kalmaz; bizi anlar.
— Joe’nun Psikolojik Profili
Joe Goldberg bir sistemdir. Travma ile inşa edilmiş, çeşitli terk edilmelerle harmanlanmış ve takıntıyla sürdürülen bir sistem. Davranışlarının her yönü (kullandığı dil, ilişkileri, şiddet ve şefkati), duygusal kaos içinde düzene ulaşmaya çalışan yaralı bir zihnin rasyonel bir biçimde dışavurumudur. Joe’yu anlamak, bu bozulmuş yapının mimarisini ortaya koymaktır. Ve bu durum kliniktir.
1. Kompleks Travma / C-PTSD
Hepimizin bildiği gibi, Joe’nun çocukluğu trajik değil, yıkıcıdır. Uzun süreli ihanetlerle şekillendirilmiştir. Zihni, onu koruması gereken insanların sebep olduğu sürekli bir hasar bölgesidir. İşte bu yüzden Joe, gelişimsel psikolojide “kompleks travma” (C-PTSD) olarak bilinen bir durumu yaşar: birincil bakıcıları tarafından sürdürülen, tekrarlayan şiddet, ihmal ya da ihanet. Detaylandıralım:
Babası, Joe daha küçük bir çocukken, sözde
