— Bazı İnsanlar Travmadan Kurtulur. Diğerleri Travmanın Kendisi Olur.
Nihayet 3. bölüme geldik. Belki de sen, şu anda bu yazıyı okuyan sen, kurgusal bir katili, azizlere ya da "sonradan aziz olmuşlara" özgü bir titizlikle yazan bir kişinin nasıl bir karaktere sahip olduğunu merak ediyorsun. Fakat şunu bilmelisin ki, geride bıraktığı kan izleri ona ait olsa da, sahip olduğu psikolojik altyapı Joe'ya ait değil. Joe'nun zihinsel yapısının tüm parçaları senin ve benim tanıdığımız, sevdiğimiz insanlara ait. Belki de sana. Hatta özellikle sana.
Dolayısıyla, bu yazı Joe’nun karakterinin kapsamlı bir psikolojik çözümlemesiyle, travma kuramı, bağlanma modelleri ve belgelenmiş sendromlar eşliğinde başlayacak. Ardından şu rahatsız edici hakikati birlikte irdeleyeceğiz: izleyici neden bu kadar grotesk bir karakterde kendini bulur?
Çünkü aynadaki canavar bazen bize geri bakmakla kalmaz; bizi anlar.
— Joe’nun Psikolojik Profili
Joe Goldberg bir sistemdir. Travma ile inşa edilmiş, çeşitli terk edilmelerle harmanlanmış ve takıntıyla sürdürülen bir sistem. Davranışlarının her yönü (kullandığı dil, ilişkileri, şiddet ve şefkati), duygusal kaos içinde düzene ulaşmaya çalışan yaralı bir zihnin rasyonel bir biçimde dışavurumudur. Joe’yu anlamak, bu bozulmuş yapının mimarisini ortaya koymaktır. Ve bu durum kliniktir.
1. Kompleks Travma / C-PTSD
Hepimizin bildiği gibi, Joe’nun çocukluğu trajik değil, yıkıcıdır. Uzun süreli ihanetlerle şekillendirilmiştir. Zihni, onu koruması gereken insanların sebep olduğu sürekli bir hasar bölgesidir. İşte bu yüzden Joe, gelişimsel psikolojide “kompleks travma” (C-PTSD) olarak bilinen bir durumu yaşar: birincil bakıcıları tarafından sürdürülen, tekrarlayan şiddet, ihmal ya da ihanet. Detaylandıralım:
Babası, Joe daha küçük bir çocukken, sözde