Kendine ait bir oda
@kitap89
İstanbul
1998
47 okur puanı
Aralık 2017 tarihinde katıldı
Halbuki mesele çok basit: İnsan hastalanır ve ölür.Edebiyat
Peyami Safa’nın kaleminden ilk kez okuduğum roman oldu. Roman Peyami Safa’nın otobiyografik bir romanıdır. İnsan ruhuyla bedeni arasındaki ilişkiyi temel olarak anlatan Peyami Safa’nın bu romanı Türk Klasiklerinin ilk psikolojik eserleri arasında yer alır. Romanın dili bana ağır geldi fakat duygu yoğunlu baş karakterimizin yaşadığı hastalıklı ruh ve nüzhet’e olan aşkını derinden hissettim ve bunla beraber Peyami safa eserlerine iyi bir giriş yapmış oldum.
Herkese iyi okumalar efendim. Bol bol okumalar.
Reklam
Kitabı büyük bir keyifle okuduğumu ve çok etkilediğimi baştan belirtme gereği duydum. Bitirdikten sonra bi durup kitabın kapağına uzun uzun baktım. güzel deneyimler edindim. Sokrates kendisi hakkındaki suçlamaları bazılarını öğreti bir dil ile reddeden bazılarını ise reddetmeyen ve düşüncelerini ne olursa olsun sonuna kadar savunan yönüyle hep hatırlayacağım. Sokrates suçlamalar karşısında kendinden taviz vermemesi,af dilememesi, çok güçlü ve kendinden emin bir duruşü temsil ediyor.
Sokrates gençleri yeni fikirle baştan çıkarmakla, tanrıları reddetmekle suçlanıyordu.
Kendisini “ustalıkla” savunacak bir konuşmayı okumayı, öğrencilerinin ödeyeceği yüklü bir kefaleti ya da hayatının son günlerini sürgünde geçirmeyi reddederek bile isteye ölümüne yürür. Sokrates, yargıçların yüreğini yumuşatmak için ağlayan çocukların yargı yerine getirilmesi geleneğini reddeder.
Çıkarılması gereken çok ders var. Eğer tek bir alıntı hakkım olsaydı kesinlikler bu olurdu;
'Ben Tanrı tarafından bu devlete gönderilmiş bir at sineğiyim. Ve bu devlet, koca cüssesi nedeniyle yavaş hareket edebilen ve canlanması gereken bir attır. Ben de Tanrı’nın bu devlete musallat ettiği bir at sineği gibi bütün gün boyunca her yerde sizi uyandırıyorum, hareketlendiriyorum, azarlıyorum ve ikna ediyorum. Ve eğer Tanrı sizi düşünerek bir at sineği daha göndermezse, hayatınızın geri kalanını uyuyarak geçirirsiniz.'
İyi okumalar.
Velhasıl,eğer bugün, o antik zamanlarda Mısır’da yaşayan insanlardan çok üstün olduğunuzu hayal etmek gibi bir düşünceye kapılır ya da çok az bildiklerini düşünerek onlara acımaya kalkarsanız, neredeyse 6000 yıl öncesinden oğluna şunları söyleyen bilgeye bir kulak verin:’İlim öğrendim diye gururlanma, bilge biriyle nasıl konuşuyorsan, cahil kimseyle de öyle konuş; zira eğitimle bir hudut çizilemez, hiçbir usta tüm bilgilere sahip olamaz. Eğer insanların arasında yaşayacaksan, yaşamının başında sonuna kadar sevilesi bir insan ol. Eğer yüksek bir mertebedeysen, sana ricada bulunan kişinin sözlerini dinlerken merhametli ol. Eğer iyi şeyler başarmak istiyorsan, kendini her türlü kötülükten koru ve çok feci bir illet olan açgözlülükten sakın; zira açgözlülük tüm kötülükleri beraberinde getirir,o tüm fenalıkların başıdır. Unutma, adalet süslenen biri olursan, hakikat her zaman senin adımlarını takip eder ve baki meskeninde de seninle beraber olur.’
Pavel vlasov..
Gorki’nin bu yeni zaferi, edebî bir devrimdir.
Bu kitap için nerden başlanmalı söze inanın zor.
Öncelikle bu kitabı bitirirken ilk söyleyeceğiniz şey “ben daha önce neden okumadım.”
Bir direniş , haksızlığa karşı gelen genç çocuklar, Gorki’nin sade yalın kalemi. Hepsini derinden hissettiğim bir yapıttı bu. Kısa bir özetle;
“ Benim anladığım su ki, yeryüzünün güzel çocukları hareket halindeler. Tüm dünyada, her yönden aynı hedefe doğru yürüyorlar...En yüce gönüllüler, en namuslu kafalar, kararlı adımlarla kötü olan her şeyin üstüne yürüyorlar,yalanı çiğneyip geçiyorlar.
Gençler, sağlam gençler,dizginlenemez güçlerini bir tek hedef için kullanıyorlar:adalet için. İnsanlarını acılarını yenmek için yürüyorlar. Dünyadaki felaketleri yok etmek için silahlara sarılmışmışlar. Bayağılıkları, çirkinlikleri yenmek için savaşıyorlar. Ve zafer onların olacaktır. ‘YENİ BiR GÜNEŞ YAKACAĞIZ!’demişti bana biri; evet, yakacaklar! ‘BÜTÜN KIRIK YÜREKLERİ BİR YÜREK HALİNDE BİRLEŞTİRECEĞİZ!’ Demişti bir başkası. Başaracaklar bunu da!”
ANA
Serenad... kitaptan alıntı yaparak özetlemek isterim hayatı;
Adil olanın peşinden gidilmesi doğrudur, en güçlünün peşinden gidilmesi ise kaçınılmazdır. Gücü olmaya acizdir; adaleti olmayan güç ise zalim. Gücü olmayan adalete mutlaka bir karşı çıkan olur, çünkü kötü insanlar her zaman vardır. Adaleti olmayan güç ise töhmet altında kalır. Demek ki adalet ile gücü bir araya getirmek gerek; bunu yapabilmek için de adil olanın güçlü, güçlü olanın ise adil olması gerekir.
Adalet tartışmaya açıktır. Güç ise ilk bakışta tartışılmaz biçimde anlaşılır. Bu nedenler gücü adalete veremedik, çünkü güç, adalete karşı çıkıp kendisinin adil olduğunu söylemişti. Haklı olanı güçlü kılamadığımız için de güçlü olanı haklı kıldık.
Bu üç özel kadınları tanıdığıma çok mutlu bi o kadar geç kalınmışlık için üzgünüm. Söylemek istediğim çok şey var. Kitabı okurken çok tereddüt ettim. Beğenen çok beğenmiş, beğenmeye için ise okunacak değerde olunmadığı yazılmıştı. Bende mutlaka okunmaya değer olduğu kısımdayım. Çoğu insan edebi bir roman olmadığı ve didaktik bir şekilde yazdığını söylemiş ki zaten livaneli’nin yapmak istediği de buydu. Olayları bize aktaran Maya’dı ve ona göre yazılmıştı. Sturma olayı, 3 kadının hayatı beni derinden etkiledi. Kitap bitiminde bende maya gibi kaldım. Ara sıra kitabı kapatıp ağlamaya başladım sonra tekrar kitabı okumaya devam ettim. Zaten öyle sürükleyici ki hemen bitiverdi. Her ne kadar bitirmek istemesem de bitti.
Reklam