KİTAPBUCH
@kitapbuch
32 okur puanı
Mayıs 2018 tarihinde katıldı
Kitabın Yorumu
1533-1593 yıllarında yaşayan Fransız yazar Michel de Montaigne’nin “Denemeler” adlı eseri, dünya edebiyat tarihinde “deneme” türünün ilk örneği olarak kabul edilmektedir.
Kitap, Montaigne’nin; “Denemeler” adlı, önce iki cilt olarak yazdığı sonraları ise birç🆗 eklemelerle genişlettiği ünlü kitabından seçilen 112 başlıktan oluşan başarılı bir derlemedir. Kitabın konusu ise; yazarın, “insan ve hayat ile ilgili fikirleri”dir. Bu fikirler; ikişer-üçer sayfalık parçalar halinde anlatılmıştır.
Kitabın konu başlıkları; “Felsefeden, mutluluktan, çeviriden, yazı yazmanın inceliklerinden, Paris’ten, Amerika’nın bulunuşundan, korkudan, hastalıktan, kitaplardan, şiirden, kraldan, halktan, dilden, kanundan, hekimlikten, Romalılar’dan, bitkiden, pazarlıktan ve dünya vatandaşlığından”, yani bağımsız birç🆗 konudan oluşmaktadır.
Yazar, fikirlerini; tamamen eleştirel ve biraz da alaycı bir şekilde ortaya koymuştur. Montaigne, belki kendisine yönelecek tepkileri azaltmak, belki de gerçeği ifade etmek için; “Tüm konuları başkaları için değil, sadece kendisi için yazdığını” ve asıl muhatabın kendisi olduğunu belirmektedir.
Yazarın hayata dair gözlemleri ve yerinde tespitleri okuru oldukça etkiliyor. Bu, hayat ve insan üzerine düşünen yaklaşık elli yıllık bir hayat tecrübesinin ürünü olsa gerek. Tabii ki, eleştirel düşünceyi savunan yazarın birç🆗 fikrinin, bugün de bizim eleştirmemizi gerektiren yönleri olduğunu da belirtelim.
“Denemeler”in dili ağır değildir. Anlatım tarzı ise, kısa cümlelerden oluşmakta ve metinler okuru fazla zorlamamakta. Yine de, bazen anlatılan konular, okurda bir karşılık bulmayabilir. Bunun sebebi belki de; verilen örneklerin 500 yıl öncesine ve anlatılan tarihi olayların ise daha da eskilere ait olmasıdır.
Deneme türünün bir özelliği olarak; parçalar
Reklam
Kitabın Yorumu
Yazar, siyasetçi ve akademisyen Halide Edip ADIVAR’ın en tanınmış kitabı olan “Ateşten Gömlek”, İstanbul’un İşgalinden Sakarya’ya, milli mücadeleyi anlatan tarihi bir romandır.
Bizce, romanın üç kelimeyle özeti; “Kadın (Ayşe), Milli Mücadele, Anadoluya”, üç kelimeyle yorumu ise; “Coşkulu, Öğretici, Ağır.”
Kitap; Sultanahmet Mitinginden başlayarak adım adım İstanbul’un ve İzmir’in işgallerini, 1. ve 2. İnönü Savaşlarını, Sakarya Savaşını konu edinir.
Kurtuluş Savaşının ilk romanıdır.
Romanın bir önemi de; o yılların atmosferini, dönemin fikir tartışmalarını, milli mücadeleye yaklaşımları bize anlatmasıdır.
Coşkun milliyetçi duygular romanın genel özelliğidir. Romanda geçen; “Bir ülkenin kurtulması ne demek, ne büyük bir şey” cümlesi bu duygusallığa bir örnektir. Roman; birinci sayfadaki “Sakarya Ordusuna” hitabıyla kahraman ordumuza ithaf edilmiştir.
Kitap özgün haliyle bırakıldığından yani sadeleştirilmediğinden, dili bugün için ağırdır. Kitapta her sayfada dört beş kelimenin günümüz Türkçe karşılıkları verildiğinden metni anlama sorunu yaşanmamaktadır. Bununla birlikte okuma hızı düşmekte ve akıcılık kaybolmaktadır. Kitabı okurken tam bir roman akıcılığını yakalayamıyoruz. Sadece dilin ağırlığı değil, anlatımın da kesik kesik ve atlamalı olması okuru bazen sıkıyor. Bazen de, konu bütünlüğünü yakalamak ve olayların seyrini takip etmek zorlaşıyor. Kısacası; bu değerli ve klasik kitabı okumanın zevkli olduğunu, maalesef iddia edemiyoruz.
Kitapta iki ilave yazı var. Bunlardan ilki “Yakup Kadri Bey’e Açık Mektup” başlıklı edebiyat tarihinde örneği pek görülen bir şey değil. Yani bir yazarın (Halide Edip Adıvar) başka bir yazara (Yakup Kadri Karaosmanoğlu) o kitapla ilgili görüş bildiren bir mektup kaleme alması, özgün bir düşünce. Diğeri ise
