Sevgili dost,
Bu sabah kuş sesleriyle uyandım. Ne güzel değil mi? Hayır, güzel değil! Açık penceremden ok gibi dalıp yaptığıma saplanan karga sesleriyle. Kuş sesleri dediğimde aklına asla karganın gelmediğini biliyorum. Bu, karganın da bir kuş türü olduğunu bilmeyişinden değil, karganın türünün en önemli özelliği olan güzel bir ötüşten mahrum oluşundan elbette. Yüzümü yıkarken acaba diyordum, acaba türümüzün en önemli özelliklerini taşıyor muyuz? Hareketlerimiz ve sözlerimiz nerelere saplanıyor? Acaba "insan" denilince hatırlanıyor muyuz?
İNSAN, varolduğu günden bu yana sürekli olarak, içinde yaşadığı dünyayı ve evreni tanımaya ve anlamaya çalışmış, ancak bu çabası içinde en az tanıyabildigi varlık yine kendisi olmuştur.
Kaybettiğim çok şey oldu hayatta, ama artık kaybetmek istemiyorum. Hep böyle olur. Hayat bize beklediğimizi, ümit ettiğimizi her zaman vermez. Biz, bize verileni alır ve daha kötüsüne sahip olmadığımız için şükrederiz.