"Bu da, [...] mutluluk ve erdemin sırrıdır; yapmak zorunda olduğun şeyi sevmek."
Sayfa 42
İşte ideal budur, kurbanın ölüme götürülürken bile sevinmesi.
Sayfa 31
Cehennemin varlığına inansam da cennet benim için yoktu.
Ben Tanrı'dan bile korkardım. Tanrı'nın sevgisine değil, gazabına inanırdım. İnanç. Bu yalnızca Tanrı'nın kırbacını yemek üzere mahkemeye çıkıyormuşum gibi bir histi. Cehennemin varlığına inansam da cennet benim için yoktu.
Ciddi olduğumda görmezden geliniyordum ve sadece- şimdiki gibi- soytarılık ve üçkağıtçılık yaptığımda kelimelerim doğruluk hissi taşıyor gibi görünüyordu.