Yaniii ne söylenir bilmiyorum. Ama kitap baya güzeldi. Kitap ilk başta baktığımda kesin sevemem dedim. Ama şöyle bir sözü unuttum sanırım "Hiç bir kitapı kapağına göre yargılama." İlk başta oludugumda güzeldi kitap karakter ağrı ile yazılmış her kişinin ağzından okuyoruz hikayeyi. Bence bu güzel bir artı hikayeye farklı bir bakış açısı yaratmış. Onun dışında ailede hiç kimsenin birbirini sevmemesi acayip değişik ki. Bazi karakterler baya değişikti saçma sapan davranışları felan ama yine de eğlenceliydi okumak kesin okuyun. Başka incelemelere dek mutlu kalın iyi günler, iyi akşamlar, günaydınlar...
Erkeklerin kalbi varmış.
Selam, kitap gerçekten çok güzel, herkesin yaşadığı duyguları kaleme almış yazar ve bu çok güzel, dile getiremedigimiz duygularımızı yazar kaleme dökmüş. Ben kitapı sevdim okunması gereken bir kitap bence şimdiden okuyacak olanları iyi okumalar (başlığı yazmamın sebebi yazarin bir erkek olması ve bu duyguları yaşadığını görünce kalbi olmayan ve olan erkekler olarak ayrıldığını gördüğüm için yazdım)
Reklam
“Kara Kitap’ı okurken fark ettim ki bazı insanlar da bu kitaptaki karakterler gibi… Kendilerini arıyorlar ama başkalarının hayatında. Aynaya bakmak yerine dedikoduya bakınca insanın kim olduğunu bulması biraz zor tabii.
Orhan Pamuk öyle bir İstanbul çiziyor ki; sokaklar kayıp, insanlar kayıp, düşünceler kayıp… Bir tek herkesin fikri var. Tanıdık geldi mi?
Kitap boyunca insanlar birbirlerini arıyor gibi görünüyor. Ama aslında herkes kendinden kaçıyor. Çünkü insanın kendisiyle yüzleşmesi, başkasını yargılamasından çok daha zor.
Düşünsenize… Kendi hayatını anlamlandıramayan insanlar, başkalarının hayatına anlam biçmeye çalışıyor. Kendi hikâyesini yazamayanlar, başkalarının cümlelerinde noktalama işareti olmaya razı oluyor.
Kitap aslında bir kayboluş hikâyesi değil; kimlik meselesi. Çünkü bazen insanlar kendileri olmaktan o kadar yoruluyor ki başkasının hayatını yaşamaya çalışıyorlar.
Bugün de çok farklı değil. İnsanlar aynı cümleleri kuruyor, aynı öfkeleri paylaşıyor, aynı şeyleri beğeniyor. Farklı olmak için çırpınırken birbirinin kopyasına dönüşüyor.
En ironik tarafı da şu: Hepimiz özgün olduğumuzu iddia ediyoruz ama çoğu zaman başkalarının düşüncelerini ödünç alıyoruz. Kendi sesimizi bulmak yerine kalabalığın sesine karışıyoruz.
Kara Kitap bana şunu düşündürdü; kaybolmak bazen bir sokakta olmaz, bazen insan kendi ezberlerinde kaybolur. Ve ne yazık ki bazıları ömür boyu çıkış tabelasını göremez.
Çünkü insan alıştığı yalanları, yüzleşeceği gerçeklere tercih eder. Rahatlatan bir yanılsama, çoğu zaman rahatsız eden bir hakikatten daha cazip gelir.
Belki de bu yüzden herkes gerçeği aradığını söyler ama çok az insan onu bulmak ister. Çünkü gerçek bulunduğunda değişmek gerekir. Değişmek ise çoğu insanın cesaret edemediği bir yolculuktur.
Kitaptaki İstanbul da bu yüzden
Serinin ilk kitapının yerini vermesede, bu kitapı beğendim. Bazı kitapta olarlar oldu ama onun dışında gene çok sürükleyiciydi. İlk kitapla ilgili fikrim buydu. Serinin son kitapını da yakında bitiricem
Uzun zaman sonra 1 günde bitirdiğim kitap oldu. Keşke uzun zaman önce okusaydım by kitapı. Ateş serisinden sonra bana aynı hissettiren bir kitap olmamıştı, ama bu kitap bir nebzede olsun Ateş serisi gibi hissettirdi. Karakterler hakkında konuşmak istiyorum. Mislinayı çok sevdim, Mislinanın birini böyle içten sevmesi çok güzeldi. Başta Akif Selime gıcık olsam da onu çok sevdim, Eh bir Ulaş Tütüncü olmaz ama(kimse Ulaş sevgimi sorgulamasın) genel olarak asla sıkılmadım kitapta. Umarım diğer 2 kitapta böyle güzeldir.
Yani ve belki... Okuyanlar anladı:)
Bu Kitap'ı öncelikle herkese tavsiye edebilirim, neden mi ? Çünki herşey Detay'lı anlatılmış, evliliĝinde neler yapman gerektiĝinde, ilişki olsun kendi hayatinizla ilgili olsun, ben şahsen bayildim öteki kitaplarindanda alcam, psykoloĝa gideceĝinize bu kitapi okuyun ve uygulayin eminim daha çok mutlu olacaksınız.
Reklam
Reklam