Biz, hayatla ölümün karıştığı bir terkibiz. Sağken, hayat ölüme baskındır ve ölümü kullanır. Sonra yaşlandıkça, ölüm güçleri yavaş yavaş artar ve ölüm yüzdesi, hayat yüzdesinin üstüne çıkar bir gün. İște o gün ölmüşüzdür; ölüm, hayatı kullanmaya başlamıştır...
"Demek ki insanın beyni bir dakika düşünmeden duramıyor, o garip bașı öyle yaratılmıș ki istese de istemese de düşünceler art arda geliyor, bir düşünceden öbürü doğuyor, heralde ölünceye kadar böyle devam ediyor bu..."
Sayfa 128
Çağımız kullanılıp atılan kağıt mendil çağı...
Ne kadar çok insan var diye düşündü. Bizim gibi milyarca insan var, ne kadar fazla. Kimse kimseyi bilmez. Yabancılar gelip seni rahatsız ederler. Yabancılar gelir, yüreğini kesip alırlar. Yabancılar gelir kanını alırlar...
"Önümüzdeki yolda daima taşlar olacak. Bunları tökezlenecek engeller olarak mı, yoksa üzerlerine basılacak merdivenler olarak mı göreceğiz?"
Nietzche
