Nurdan Atay
@kitapnurdan
28 okur puanı
Haziran 2015 tarihinde katıldı
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Beyaz Mantolu Adam- Bir öykü içinde belki 45-50 kişiyle karşılaşıyoruz, kahramanımız karşılaşıyor. Onların içinde sadece bir iki kişi bu garip, tuhaf, konuşmayan adama hoşgörü gösteriyor. İnsanlar hırpalıyorlar bu beyaz mantoyla dolaşan adamı. Alaycılıkla, küçümseyerek, yok sayarak, döverek, söverek öfke kusma hali. Sanki intikam alır gibi. Kendini birinin omuzuna basarak yükseltmeye çalışan insanın acizliğini gösteriyor bir yandan da Oğuz Atay. Biz de sokakta bu adamla karşılaşsak farklı mı davranırdık? Hepimiz bir şekilde aynı mıyız yoksa? Sevgisizlik damıtılarak genlerimize mi işledi? Beraberce izin mi verdik buna?
Unutulan : Oğuz Atay’ın bu öyküsünde dili öncelikle dikkatimi çekti. Yani duygudan önce tekniğine odaklandım. Son zamanlarda kafama takılan bir konuydu zira. Dilinin kıvraklığa hayran kaldım. Ben dilinden, tanrı anlatıcıya geçişlerdeki becerisi. Kısa bir öyküdeki örgüsü. Azla çok şey anlatabilmek. Sonra duyguların peşine takıldım. Kadının hissettikleri, intihar eden adamın düşünceleri, alt katta her şeyden habersiz sevgili. Kelimelere gizlenmiş yaşam öyküleri.
Korkuyu beklerken : Bir aydın eleştirisi olarak düşündüm öyküyü. Evinde korkuyla bekleyen, pısırık, bir şeyler yapmaya çalışan ama yapamayan küçük burjuva aydın tipi. Halktan kopuk. Yaşamdan kopuk. Yaşamına anlam katmaya çalışıyor ancak anlamı yaratamıyor. Oyalanıyor sürekli. Bir sürü gereksiz işle uğraşıyor. Kimseyle doğrudan bir iletişim içinde değil. Bilgileri yüzeysel ve yaşam pratikliği içinde yararsız.
Baş yıkıcı ve kazıcı köyden kente göç eden işçi sınıfı. Topraktan kopamamış. Çırak ve market sahibi, iş bilir tüccar zihniyetini yansıtıyor. Her işi yapan ve gittikçe büyüyen Yeni Türkiye fırsatçılarından. Market sahibi muhtar adayı. Tüccarlar siyasete de el atıyor. Amca, teyze klasik Türk
