kitapdünyam6

Büyümek bize yaramamıştı. Birden hüzünlü insanlar oluvermiştik..
Reklam
Ama bildiğim şuydu, insanlarla içli dışlı olmak istemiyordum. Çünkü, insanlarla içli dışlı olunca, insanın içi dışı kalmazdı, onların olurdu.
Kalbimden geçip giden düşünceler ne hoştu. Kafamdan çıkıyor, duygu kılığına giriyor, dans ediyor ve birbirlerine neredeyse hiç temas etmiyorlardı.
“Sessizliğin büyük bir güç olabileceğini öğrenmiş.. "
- Neyin var? - Bilmiyorum. Ruhumda bir ağırlık var. Kayboldum. Yolumu kaybettim.
Reklam