Ezgi

Ezgi
@kitapokurezgi
Kaçılması gereken biri ile korunması gereken biri arasında büyüyen çocuk, "korumanın" ebeveyn olmanın tek yolu olduğunu düşündü. Evde bile hayatta kalmak zorunda olan çocuk, ancak başkalarının üzerinde tamamen yükselirse mutlu olabileceğini düşündü. Böylece "seni seviyorum" sözünü duymadan büyüyen çocuk, kızına "seni seviyorum" diyemeyen bir baba oldu. Sahip olamadığı şeyleri kızına vermek için her zaman elinden geleni yaptı ama arkasından gelen kızının yorulup yorulmadığına bakmaya cesaret edemedi. Çocuk, eksik bir yetişkin oldu ve kızına karşı sert bir baba oldu. Ancak bu, kızına olan sevgisinin eksik veya sert olduğu anlamına gelmiyordu.
Sayfa 100·Kitabı okuyor
Reklam
Bir kez kendi içindeki insanı anlamış olan bütün insanları anlar.
Sadece kendi kaderlerini bir gizem olarak yaşayabilenlerin gerçek anlamda yaşadıklarına inanıyorum.
Ben şuna inanıyorum ki, üç buçuk günlük ömrümüzü kendimize zehir etmemek için ne mazideki hayatımıza ve kaçırdığımız fırsatlara ne de istikbalin olmayacak hülyalarına kulak asmayarak bugünümüze hapsolup yaşamalıyız. Her hadisenin insanı eğlendirecek bir tarafı vardır.
Çoğu insanın ruhu bedeninden önce çürür.
Reklam