Bir papatya yaprağı olsaydım, kopmamak için tanrıya inanırdım.
Kara saçlarında kuruyup yok olacak bir yaprak olmalıydım.
Üzgünüm bütün inançlarıma. İnançlarıma küskünüm artık çünkü aşık oldum bir insana.
Ve bencilim şimdi ben .
Bir papatyada yedinci yaprağım ben...Ve bencilim.
Bir insana aşık oldum ve bir papatyayı öldürdüm.
Aşığım ben.
İnsan oldum...
Aşkımdan inandım ruhlara ve aşkımdan yaktım 6 yaprağı.
Bir insana aşık oldum... Kara saçları hissettiğim en güzel toprak, gözleri bana ilişen en güzel bademler. Dudaklarını tanımıyorum.
Kendimi tanımıyorum.
Çünkü bir çiçeği öpmesini istedim bir insandan.
Kurumasını istedim altı yaprağın.
Aşka inandığım için tanrıya inandım. İnsan oldum ben.
Şimdi öldürsün beni bu insan! Kurumuş tek yapraklı bir papatyayım ben...
Ölmeliyim.
Bir insan öldürmeli beni çünkü çirkinim.
Bir insana aşık olmanın bedeli...
Bir insana dönüşmeliyim.