Işın's
@kitapsepetimmm
237 okur puanı
Mart 2016 tarihinde katıldı
Reklam
Puan vermedi·256 syf.·
2026 35. kitabı
Favori kitaplarımdan “Nietzsche Ağladığında”’nın yazarı Irvin Yalom “Güneşe Bakmak, Ölümle Yüzleşmek “ kitabının metaforik cümlesi "Güneşin ya da ölümün yüzüne doğrudan bakamazsınız.” ile ne anlatacağının sinyalini vermiş; sonrasında da her insanının mücadele ettiği ölüm korkusunu uzmanlık alanı üzerinden masaya yatırmış ve bu korkuyla nasıl baş edileceğini çeşitli bakış açıları ile anlatmaya çalışmış. Gerek hastaları, gerek kendi üzerinden anlattıkları ile ve bir çok önemli isme, filme ve kitaba atıf yaparak, adeta bireysel seanslar yaparcasına, okurlarına dokunmaya çalışmış.
"Dilin ya da kalemin söyleyebileceği üzücü sözler içinde en üzücüsü: 'Olabilirdi!' sözüdür."
“Eğer bakışlarınızı geçmişe doğru çevirirseniz gerçekleştirmediğiniz her şey için pişmanlık duyarsınız. Eğer bakışlarınızı geleceğe çevirirseniz, ya daha fazla pişmanlık duyma ya da pişmanlıktan görece arınmış bir hayat sürme olasılığını yaşarsınız.”
Puan vermedi·556 syf.·
2026 33. kitabı
Kelimenin tam anlamıyla bir şaheser. Steinbeck'in dünyasında gezmek inanılmaz bir deneyim. Buhran dönemini anlatırken kullandığı dili, betimlemeleri, metaforları... Hikayenin içine girmemek, yaşananları duyumsamamak, hele o son sahnede burun direğinin sızlamasına engel olmak mümkün değil. Çok yerde " sen bunları nasıl yazdın be adam?" diye sesli söylemlerime gülümserken buldum kendimi dersem yalan söylemiş olmam. Kesinlikle mükemmel ötesi, favoriler arasına girdi. Gelsin sıradaki Steinbeckler :))
"....... insanın ruhu tek başına bir işe yaramıyor, ancak büyük bir
bütünün parçası... O zaman ben karanlıkta her yerde
olurum. Nereye baksan, orada. Aç insanların bir lokma bulması
uğruna nerede bir kavga çıkarsa, orada olurum ben. Nerede polis
birini döverse, orada olurum. İnsanların öfkelendiği zaman kopardığı çığlıkta olurum ... sonra,
bir çocuğun karnı açken, yemeğin hazırlanmakta olduğunu bildiği zamanki gülüşünde olurum. İnsanlarımızın kendi ektiklerini yedikleri, kendi yaptıkları evlerde oturmaya başladıkları
zamanda ... yine orada olurum. Anlıyor musun?"
“ Bu hareket onları değiştirdi; otoyollar, yol kenarındaki kamplar, açlık korkusu ve açlığın kendisi onları değiştirdi. Akşam yemeği yemeyen çocuklar onları değiştirdi, bitmek bilmeyen göç onları değiştirdi. Onlar göçmendi.”
"Yalnızca bir kez konuşmuşlardı. Konuşma alışkanlıktan başka neydi ki; sözsüz de anlaşabilirdi insanlar…”
"Hayat hangi yönde ilerleyeceğimizi her zaman kestiremeyecegimiz bir trene benzer. Hayatta her zaman yaptığımız şeylerin iyi olup olmaldığını kestiremeyiz ve istisnasız her şeyi, hem kuşkuyu hem de korkuyu tecrübe ederiz."
Reklam