Rezan Farqîn
@kitapsizadam
Yasaklanmış bir ülkedir gözlerin,
Geçit vermez yerleşik sevdalara
Güneşe Sevdalı Çocuklar
Helbest u Şiir
Farqîn Kürdistan Eyaleti
AMED, 13 Aralık 1986
37 okur puanı
Ağustos 2021 tarihinde katıldı
Kürt kadını; dağların sert rüzgârına, sürgünlere, yok sayılmaya ve acılara rağmen yaşamı omuzlarında taşıyan bir direnişin adıdır. O, yalnızca bir anne, bir emekçi ya da bir yoldaş değildir; aynı zamanda halkının hafızası, dili ve umududur.
Toprağı eken elleriyle yaşamı büyüten, çocuklarına ninnilerle kimliğini aktaran, en zor zamanlarda dahi umudu ayakta tutan Kürt kadını; fedakârlığın ve sabrın sembolü olmuştur. Nice acılar görmüş, nice kayıplar yaşamış ama her defasında küllerinden yeniden doğmayı bilmiştir.
Dağların sessizliğinde yankılanan stranlarda, köylerin bereketinde, anaların gözyaşında ve kız çocuklarının gülüşünde onun izi vardır. Çünkü Kürt kadını, yaşamı yeniden var etmenin, karanlığa karşı ışığı çoğaltmanın adıdır.
Tarih boyunca zincirlere boyun eğmeyen, emeğiyle ve iradesiyle var olan Kürt kadını; özgürlük, onur ve insanlık değerleri uğruna verilen mücadelenin en güçlü seslerinden biri olmuştur. Onun direnişi, yalnızca silahla değil; bilgiyle, emekle, sevgiyle ve yaşamı savunma kararlılığıyla anlam bulur.
Ve bir gerilla kaleminden şu sözler düşer:
"Bir halkın özgürlüğü, kadınlarının taşıdığı umut kadar büyüktür. Kürt kadını; karların altında açan kardelen, fırtınalara rağmen kök salan bir çınar gibidir. O düştüğünde halkı ağlar, ayağa kalktığında ise dağlar bile yeniden nefes alır."
Rezan Farqîn
Rezan Farqîn
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Ölürsen beni hatırla,
Bir dağın yamacında üşüyen çocuk olarak.
Ayakkabısının dili yırtılmış,
Dizlerinde toz, avuçlarında taş izi kalan çocuk olarak.
Ölürsen beni hatırla,
Sokak lambalarının altında büyüyen,
Karanlığı erkenden tanıyan,
Ama yine de sabaha inanmaktan vazgeçmeyen çocuk olarak.
Biz güneyin çocuklarıyız,
Rüzgârı sert eser ovalarımızın.
Kış uzun sürer bazı evlerde,
Bazı sofralarda ekmek bile misafir olur.
Biz güneyin çocuklarıyız,
Dağları biliriz, nehirleri biliriz.
Sessiz kalmış türküleri,
Yarım kalmış hikâyeleri biliriz.
Bir gün okul yolunda,
Bir gün tarlada güneş altında,
Bir gün çatısı akan bir evde,
Hayatı erkenden öğreniriz.
Bize sorarsanız dünya nedir diye,
Bir tarafı oyuncak dolu vitrin,
Bir tarafı boş cepler deriz.
Bir tarafı kahkaha,
Bir tarafı bekleyiş deriz.
Ben seni bir mevsimlik sevmedim.
Bir bahar çiçeği gibi açıp solasın diye koymadım yüreğime.
Dağların sabrıyla sevdim seni,
Dicle'nin akışı gibi,
Rüzgârın taşlara işlediği inat gibi.
Adını bir kere söyledim mi,
Bin yıllık bir türkü dolaşır içimde.
Gözlerin değdi mi gözlerime,
Karanlık gecelerin üstüne güneş doğar.
Sen bilmezsin belki,
Ama ben seni yalnız gülerken değil,
Kederin omuzlarına çöktüğünde de sevdim.
Ne uzak yollar korkuttu beni,
Ne ayrılık.
Ne de insanların dilindeki yalanlar...
Çünkü sevda dediğin,
Bir gönülden ötekine kurulan köprü değil sadece;
Ateşten geçmek,
Sabırla beklemek,
Yıkılsan da vazgeçmemektir.
Ben sana söz vermedim,
Çünkü sözler bazen unutulur.
Ben seni yüreğime yazdım.
Yürek unutmaz.
Takvimler değişir,
Yıllar geçer,
Saçlara ak düşer,
Ben seni seversem bu ülke bölünür
Öyle diyor tarafsız gazete manşetleri
Hezdıkım terör içeren bir kelimeymiş
Biz severken kimseler ölmüyordu ki
Bazen biz ölüyorduk ama tekrar diriliyorduk
...
Sevginin tek dili varmış, tek dini
Ben sana Kürtçe'den öte kelime biriktiremedim
Benim yüreğimi cumartesi anneleri doğurdu
Ve bu yüzden seni seversem,
Mecnun değil, terörist olur adım
...
Zaten Kürtçe düşündüğümü anladılar,
Gözlerine de bakarsam tutuklarlar beni
Bilirler kürdün bakışını,
Bakarken cesur duruşunu
İsyandır deyip, asarlar beni D kapı meydanında
Bu yüzden seni seversem sensiz kalırım
...
Anla bizim sevdamız imkânsız,
Bu yüzden değilmidir dağlara sözümüz
Özgürce okuyamam sana şiirlerimi
Her mısrada yargılarlar beni
Sürgün olurum
Diyarbakır'dab ulaşmaz sana mektuplarım
...
Ben seni Kürtçe severim
Kaçak tütünle hasretini,
Kaçak çayla nefesini yudumlarım
Ben seni seversem
Devletin bütünlüğü bozulur
Gökten Roboski’ye bombalar yağar
Kana bulanır sevdamız
...
Ben seni seversem ülke bölünür
Çünkü ben seni Kürtçe severim...
Dur gitme Kürt kızı
Gece sensiz çok soğuk olur
Dağlar bile adını sayıklar
Ben susarım, yüreğim konuşur
Dur gitme Kürt kızı
Saçlarına düşmüş ay ışığı
Bir bakışın ömrüme bedel
Sensizliğin adı ayrılık acısı
Sen gidince sokaklar yetim
Türküler yarım kalıyor
Bir stran gibi içimde
Adın durmadan yanıyor
Dur gitme Kürt kızı
Ben seni sevmeyi kader bildim
Ellerin ellerime değince
Dünyayı unutup sana yenildim
Şimdi rüzgâr seni soruyor
Dicle susmuş, geceler yorgun
Ben hâlâ aynı yerdeyim
Kalbimde bitmeyen bir sevdanın yangınıyla vuruldum
Dur gitme Kürt kızı…
Bir ömürlük hasret bırakma bana
Çünkü sen gidersen
Ben biraz daha eksilirim dünyada…