Nanami, ortaokula giden meraklı ve kitapları çok seven bir kızdır. Annesini küçük yaşta kaybetmiş, babasıyla birlikte büyümüştür. Babası onu sık sık şehrin büyük kütüphanesine götürür. Kütüphanenin görevlisi olan Bay Hamamura, dışarıdan bakıldığında aksi ve huysuz görünse de aslında iyi kalpli bir adamdır.
Bir gün Nanami, kütüphanedeki bazı kitapların gizemli bir şekilde kaybolduğunu fark eder. Durumu Bay Hamamura'ya anlattığında, onun sadece abarttığını düşünür ve kitapların ödünç alınmış olabileceğini söyler. Ancak Nanami bu açıklamayla yetinmez.
En yakın arkadaşı İtsuka ile kütüphanede buluştuğunda bu durumu paylaşır. İtsuka, Nanami'nin gözlem gücüne güvenir ve gerçekten sıra dışı bir şeyler olmuş olabileceğini söyler. Bunun üzerine Nanami kaybolan kitapların sırrını araştırmaya karar verir.
Araştırması sırasında Fransız edebiyatı bölümünde şüpheli bir kişi fark eder ve onu takip eder. Takip ettiği kişi gizli bir geçitten geçince Nanami de peşinden gider. İşte o sırada karşısına Tekir adlı konuşan bir kedi çıkar. Tekir, Nanami'nin uzun zamandır aradığı kişi olduğunu düşünmektedir.
Nanami ve Tekir, kaybolan kitapların izini sürerken Rintaro ile tanışırlar. Rintaro, bir sahaf dükkânının sahibidir ve daha önce Tekir'e yardım etmiş cesur bir gençtir. Birlikte, kitapları yok etmek ve onların değerini unutturmak isteyen gizemli Gri Adam'a karşı mücadele ederler.
Nanami, Tekir ve Rintaro; cesaretleri, dostlukları ve kitaplara olan sevgileri sayesinde kütüphaneyi ve kitapların dünyasını korumak için unutulmaz bir maceraya atılırlar. Bu yolculuk boyunca kitapların insan hayatındaki önemini, dostluğun gücünü ve inandıkları değerler uğruna mücadele etmeyi öğrenirler.
Hem küçüklere hem büyüklere hitap edebilecek çok tatlı bir kitap yorumuyla geldim.
Okurken kalbinizin yumuşacık olduğunu, içinizi ısıttığını fazlasıyla hissedebilirsiniz. Ben bu kitabı akıcılığıyla, konusuyla, sıcaklığı ve samimiyetiyle çok sevdim hemencecik bitti. Bir kız çocuğu ile bir kutup ayısının dostluğuna eşlik etmiş olduk. Babası kutuplardaki erime miktarını incelemeyle görevlendirilince küçük kızlar birlikte kuzey kutbuna giderler. Babası işi gereği çok çalışıyordu,küçük kız da bu sürede etrafta keşif yapıyordu. Bir süre sonra orada Ayı Adasında kalan tek ayıyı keşfetti aynının vücudunda bir plastik saplanmıştı. Kız onu plastikten kurtardı. Sonrasında birbirlerine alıştılar ve dönüş gününe kadar birbirlerine arkadaşlık ettiler. Kızın ayıyı diğer kutup ayılarının yanına götürme çabası ayrı bir macera oldu.
Okumak isteyenlere tavsiye ederim
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Merhaba arkadaşlar. Yazan Edgar Allan Poe, devam ettiren Jules Verne. Şu kadroya ‘okuyan’ diyerek kendi isimlerimizi ekleyelim de daha anlamlı olsun. Şaka bir yana kitap öncesi kitap hakkında bilgi verirsek, daha sağlıklı ilerleyeceğimiz kanısındayım. Öncelikle bu eserin temeli Edgar Allan Poe tarafından Arthur Gordon Pym’in Öyküsü ismiyle atılıyor. Poe’nin tamamlanmış tek romanı olma özelliğine sahip olduğunu öğrendiğimiz bu eser kısaca (araştırınca) Pym tarafından Grampus isimli gemide yaşananların anlatıldığı, gemi kazası ve isyan sonucu yaşadıkları, başkaları tarafından kurtarılmaları, maceranın buna rağmen devam etmesi, yamyamlık ve siyahilere yönelik diğer acımasız bakış açısıyla ilerleyen bir romanla karşılaşırız.
Bu eserde ise bizler Halbrane isimli gemiyle Hint Okyanusu’nun -neredeyse- tam ortasından başlayarak yapılan Antarktika yolculuğunun konukları oluyoruz. Ve yine Jules Verne hiç gidip görmediği bir yeri anlatırken bizler tam da oradaymış gibi hissetmekten kendimizi alamıyoruz. Romanı bize anlatan Jeorling karakteri yanında birkaç önemli karakter daha var ama bunlar sadece bu romanda mı var yoksa Poe’nin kitabında da var mı bunu bilemiyorum. Bunu bilemediğim için de bir yorum ya da birleştirme yapamıyorum bu durumda.
Bilinen bir durum ise Halbrane gemisi ve mürettebatın, Arthur Pym’nin yol haritasına uyarak yaptığı maceranın anlatılması. Haliyle deniz yolculuğu ve bunun zor şartları bir yandan işlenirken diğer yandan da açlık ve isyan tehlikesi de işlenmiş. Özellikle yukarıda belirttiğim betimleme ve tasvirleri anlatmaya ise dilim dönmüyor. Okurken ne demek istediğimi anlayacaksınız. Hiç gitmediği bir adadan başlayan yolculuk, diğer hayali adalar ve üstündeki hayvan ile bitkileri dahi işlemeye kadar ilerliyor. Ama en özel ve güzel kısımlardan birisini
Nirxandina Romana "Tu" ya Mehmed Uzun
Mehmed Uzun, bi romana xwe ya "Tu" re bingeheke nû avêtiye di edebiyata kurdî ya modern de. Ev berhem ne tenê romanek e, di heman demê de bîra neteweyî û lêgerîna nasnameyê ye.
Li jêr ji bo vê kitêba girîng analîzeke kurt û kûr heye:
Nirxandina Romana "Tu" ya Mehmed Uzun
1. Mijar û Naverok
Romana "Tu", li ser hîmê bîranîn û nasnameyê hatiye avakirin. Lehengê romanê di hucreyeke tarî û teng de ye. Ev hucre, hem temsîla girtîgeheke fîzîkî dike hem jî temsîla bindestiya gelekî dike. Lehengê ku di bin îşkenceyê de ye, ji bo ku hişê xwe winda neke û li ber xwe bide, vedigere paşeroja xwe. Ew bi rêya bîranînan, zarokatiya xwe, gundê xwe, çîrokên kal û pîran û êşên welatê xwe tîne bîra xwe.
2. Şêwaza "Tu" (Teknîka Vegotinê)
Navê romanê bixwe ("Tu"), nîşaneya teknîka wê ye. Nivîskar li şûna "ez" an "ew", bi kesê duyemîn ango bi "Tu" re dipeyive. Ev şêwaz:
Xwîner rasterast dixe nav ruhê leheng.
Dûrbûna mirov a ji xwe (alienation) nîşan dide; lehengê ku di hucreyê de ye, li xwe wekî kesekî xerîb dinêre.
Veguherîneke monologa hundurîn a pir bi bandor.
3. Ziman û Estetîk
Mehmed Uzun di vê berhemê de zimanê kurdî ji asta "zimanê gundî û çîrokan" derxistiye û kiriye zimandê felsefî û hunerî. Ew bi hostayî peyvên klasîk û nûjen li hev tîne. Hevokên wî carinan mîna helbestekê diherikin, carinan jî mîna qêrînekê hişk in.
4. Sembolîzm û Hucre
Hucreya di romanê de, tenê cihê girtîbûnê nîne; ew der laboratuwara ramanê ye. Li wir, leheng nasnameya xwe ya kurdî ji nû ve ava dike. Tirs, tenêtî û îşkence bi rêya bîranînan têne têkbirin. Ev nîşan dide ku "hiş û bîr" çekên herî mezin ên li dijî windabûnê ne.
Encam
"Tu", romana destpêkê ya Mehmed Uzun e (1985) û di edebiyata kurdî de şoreşek e. Ev pirtûk ji bo her xwînerekî kurd mîna neynikekê ye. Uzun bi vê romanê ji me re dibêje:
Çok tatlılardı... Cidden çok mutlu oldum okurken <3 İlerledikçe daha iyiye gidiyor. Akihiko'nun bir şeyleri netleştirmesi beni çok rahatlattı ama artık biraz da Mafuyu Ritsuka ikilisini okumak istiyorummm
1. Akihiko keşke seni dövebilsem...
2.Minik şoklar yaşandı mlsf xd
3. Mafuyu ve Ritsuka ikilisini daha çok görmek istiyorum ltfn
4. Saçını kesmesi, gözyaşım pıt
