Biri yardım istediği zaman vermek, çok güzel bir davranış olabilir; oysa daha o istemeden, neye ihtiyacı olduğunu hissederek vermek çok daha güzel bir davranıştır.
İsteseniz de istemeseniz de sahip olduğunuz her şey, bir gün birilerine verilecektir. Öyleyse şimdi verin ki vermenin hazzını mirasçılarınızın yerine siz, kendiniz yaşayın.
Siz genellikle şöyle dersiniz: "Hak eden birini bulabilirsem sadaka vereceğim." Oysa ne ormandaki meyve ağaçları ne de ağaçlardaki meyveler böyle düşünür. Onlar, saklandığında çürüyecek olan meyveyi yaşayabilsin ve yaşatabilsin diye insanların hizmetine verirler. Tanrı'nın kendisine günler ve geceler vermesini hak eden bir kişi, sizden gelecek bir yardımı mı hak edemeyecek? Hayat okyanusundan beslenmeye hak kazanmış biri, sizin küçük ırmağınızdan da bir bardak su içebilir. Tanrı'nın deryayı bahşettiği birine bir damlayı çok mu görüyorsunuz yoksa?