İdris naif ruhlu şiirler ile konuşan, dikişe yatkın babası attığı ilmekler ile yalnızca tene değil ruhada dokunan bir gençti Afganistan'da.
Babası Hacı Abdullah terziliği öğrensin diye Kabil'in en iyi ustası Usta Habib'in yanına yerleştirir.
Sadece tamir işleri yapan Usta Habib gibi sanatını konuşturur ve tıpkı onun gibi iyi işler çıkarır İdris.
Birgün dükkana gelen Leyla onun kalbindekini nakşettiren güzelliktir ve kumaşlara işlenen şiirler bu aşkı büyütür ve zengin baba terzi İdris'i tehdit edip vatanını terk etmesine sebeb olur.
Savaşın başlaması, İdris'in Leyla'yı araması, mücadeleler ve 9 yıl sonra Jalozai kampında Leyla'sını bulan İdris. Ama kaybettikleri, umutları, hayalleri ve feda edişleri ile birbirine tutuna bilecekler mi?
Savaşın gölgesinde aşkın, hasretin, feda edişlerin anlatıldığı, dağılan hayatlarını toplama mücadelesi.
Etkileyici konusu, Afganistan sokaklarını hayal ettiren anlatımı ile savaşın yaralarının derinliğini, bıraktığı izleri, parçalanmış hayatlarını toparlama çabaları çok güzel anlatılmış.
Severek okudum kitabı türü sevenlere tavsiye ederim
Kaderin ipliği sandığından daha uzundur kızım. Bazen o iplik koptu, hayat parçalandı sanırsın; ama asıl sağlam düğüm tam da orada, en karanlık ve en umutsuz anda atılır.
Bazı yaralar dikiş tutmaz, bazı Vedalar ise hiçbir bavula sığmaz.
Bir kitap ,iki kız çocuğu1000Kitap
Puan vermedi·20 syf.·
2026 171. kitabı
Ayşegül serisini tamamlamak kolay olmadı. Yaklaşık 60 kitaptan oluşan bu seriyi toplarken bazen “Acaba bunları çocukken gerçekten okudum mu, yoksa aynı kitabı tekrar tekrar mı okuyordum?” diye düşündüm. Hâlâ bulamadığım, baskısı tükenmiş birkaç kitap var. Ama aslında mevzu bu değil…
Esas mesele nedir biliyor musun yeğen :))
Esas mesele…
Bu kitapları kızım için aldığımı söylüyorum ama kimse inanmasın; biraz da kendim için aldım. :))
Ayşegül’le yeniden tanıştık. Bu kez okuyucu olarak değil, anne olarak…
Kızımla birlikte seriye Kardeşimi Çok Seviyorum kitabıyla başladık. Onun merakla dinlediği, sorular sorduğu ve hikâyeye kendinden bir şeyler kattığı her an benim için çok kıymetliydi. Sayfaları çevirirken sadece bir çocuk kitabı okumadım; kendi çocukluğumdan da güzel anılar hatırladım.
Bir zamanlar severek okuduğum bu kitapları şimdi kızımla paylaşabilmek tarifsiz bir mutluluk. Bazı kitaplar yıllar geçse de değerini kaybetmiyor; nesiller arasında görünmez bir köprü kuruyor. Ayşegül de bizim için o köprülerden biri oldu.
Küçüklüğümün kitaplarını şimdi küçüklüğüme okuyormuşum gibi hissediyorum.
Bu kadar…
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
YA NEDEN BİLMİYORUM AMA BAYILDIM harikaydı gerçekten sadece mesela biraz daha heyecanlı kısımlar olabilirdi savaş eğitim falan biraz az geldi bana AYRICA SON KISIM !!!SPOİ!!!!! SEN NASIL ÖLMEDİĞİNİ KARDEŞİNDEN SAKLARSIN O SENİ ÇOK SEVİYORDU neys kesin geçerli bi sebebin vardır dimiiii bi de inşallah öbür kitaplar da mira daha fazla geçiyordur çünkü sevdim onu love YA AMK Bİ DE BAŞROL ERKEĞİMİZ SÜREKLİ BANA AŞIK OLMA KIZIM TRİPLERİNDEYDİ TAMAM KRAL SENSİN YAAA NOLDU GÖT GİBİ KALDIN AŞIK OLDUN KIZIMIZA
Ahhh Vidar! Göz yaşlarımı tutamadım sonunda sana nasıl üzüldüm anlatamam. Benim de 3.5 yaşında bir kızım var şimdi onu daha da sarıp sarmayalacağım ona daha özenli davranacağım. Annelik kendinden önce bebeğini düşünmekti ve gerçekten bazı insanlar anne olmamalı. Herkese ayrı sinirlendim babana, annene, ablana. Kelimeler düğüm düğüm… Birisi kardeşlerime kızdığında karşında panter kesilirdim o yüzden Tora’ya da ayrı sinirliyim annem bile olsa benim kardeşime kimse öyle davranamaz. Toraa ne seni ne de anneni affedebilirim
Herkese selamlar
Bugun size artik sağır sultanın bile duyduğu askim olan #uyumadanöncetuttuğumdilek serisinin son kitabinin yorumu ile geldim. Son olmasi içimde bir burukluk, tatli bir hüzün yaratti. Kitabi hem hic bitirmek istemedim hem de o mutlu anlarina bir an evvel sahit olmak icin elimden bırakamadım ilk kitaptan itibaren bu seride yaşadığım duygu yoğunluğunu sanirim bir daha bulamayacagim. Oyle cok ama oyle cok sevdim ki Nazike ile Ozan'i tarifim imkansız Onlar benim icin sevginin, umudun, yanlis ve hataların, aşkın en guzel yol göstereni oldu.
Son kitap olmasindan mütevellit bolca mutluluk okudum. Zira, Bahar ve Ozan'in bu sona ulaşması kolay olmadi. Dolayisiyla her okudugum sahnelerinde yuzumde güller açtı. Yazarin anlatimi bir degisik, peşinen söyleyeyim. Sonra benim bu anlatimdan dolayi kafam karisti demeyin. Bir sure sonra alışıyorsunuz ve sayfalar su gibi akıyor. Degisik derken de söyle ki; bir karakterin bakis acisiyla, bir ilahi bakis acisiyla, bir geniş zaman kipiyle bir gecmis zaman kipiyle, bölümlerde anlatimi gerçekleştirmişti. Hem betimlemesi vardi hem de cok dogal, bizden kelime ve cümleler ile, tamlamalarla hikayeyi aktarmışti. Benim galiba en sevdigim kismi da bu dogal anlatimi oldu. Sevgili @anitafelipova cok net bir bicimde diger yazarlardan bu anlamda ayristi benim icin. Artık ne yazarsa okurum
Bahar'in karakter gelisimi sevgi ve askla muhtesem bir noktaya geldi. Iste benim kızım dedim Ah ama Ozan var ya o Ozaaaaannn EF-SA-NE otesi birsey oldu cikti. Zaten dilbazdi, harika biriydi ama Bahar ile kavustuktan sonra daha fazla nasil muhteşem olunuru gosterdi. Okuyup okuyabileceginiz en iyi ERKEK KARAKTERDIR. Benim icin daha iyisi gelmez. Onun çabası, tutkusu, İç dünyasındaki tum mahalle, en sevdigim oldu.
Kitabin can alici kismi ise Ozan'in
Yasaklı Lal Figan 2
Herkese selaaam! Ay ben geldim ama içimdeki fırtınaları bir bilseniz... İlk kitabı bitirir bitirmez hız kesmeden hemen ikinciye geçmiştim, iyi ki de öyle yapmışım. Ama peşin peşin söylüyorum: Okurken yine bol bol sinir krizi geçirdim! Neyse ki sonradan olaylar toparladı da tansiyonum dengelendi. Özellikle o "ismi lazım olmayan" tiplerin sahneleri azaldıkça benim de kafa rahatladı, oh be dedim!
Şimdi müsaadenizle şuraya biraz içimi dökeceğim çünkü söylemezsem çatlarım!
Doru... Sana ne desem az!
Ya gerçekten soruyorum; bir insanın seni sevip sevmeyeceğini, o ağır lafları söylerken ne hissettiğini anlamayacak kadar hödük müsün be adam? Okurken "Yok artık" dediğim çok an oldu. Neyse ki bu krizler çok uzamadı da birazcık sakin kalabildim. Ama yiğidi öldür hakkını yeme; tüm delirmelerime rağmen bu ikiliyi okumak bana müthiş bir seyir keyfi verdi. Birbirlerini her anlamda o kadar güzel tamamlıyorlar ki... Siz kesinlikle nazar değmeden mutlu mesut hayatınıza devam edin, ben sizi uzaktan sevmeye razıyım.
Ah benim canım Erva'm...
Gelelim kitabın sonuna... Spoiler olmasın diye detay veremiyorum ama cidden neden öyle bir şey oldu ya? Neden?! Ben sonuna kadar canım kızıma hak veriyorum. Erva bence yaşayabileceği en ağır şeyleri yaşadı. Ve işin en acı tarafı, canı yanarken bile sevdiklerini düşünmediği tek bir an olmadı. Okurken "Kızım dur, yalvarırım önce bir kendini düşün!" diye bağırmak istedim ama Erva hiç bencil olamadı. Peki şimdi o sevdiklerine soruyorum: Siz bu kıza bunu neden yaptınız? Sizi affedebilir miyim hiç emin değilim, Erva bunları zerre hak etmedi.
Ve Ceylin..
Senden nihayet kurtulduk ama yalan yok, içimin yağı zerre erimedi. Keşke senin için çok daha farklı bir son olsaydı. İçimde en ufak bir rahatlama hissi bile oluşmadı, sana hala çok
