Bir de ayakkabılar var. Sanırım beni en çok ayakkabılar üzüyor.
Kapının önünde ya da dolapta ya da işte siz normalde nereye koyarsanız orada duran ayakkabılar.
O ayakkabıların, sahibi tarafından bir daha hiç giyilmeyecek olması gerçeği gelir suratınıza ayakkabıyla vurur.
Yerlerini değiştiremezsiniz.
Alıp ihtiyacı olan birine veremezsiniz.
Sizi, ayakkabıların içine ağlarken görmeye dayanamayan biri belki bunu yapar.