Asıl zafer, dünyayı yenmek değil... Kendini yenebilmektir.
Bu kitap bana, insanın hayattaki en büyük mücadelesinin aslında dış dünyayla değil, kendi içindeki korkular, ertelemeler ve sınırlarla olduğunu hatırlattı. Okurken birçok yerde kendimi sorguladım ve bazen başarıya ulaşmamızı engelleyen şeylerin şartlar değil, kendi düşünce kalıplarımız olduğunu fark ettim.
Yazar, değişimin başkalarını veya koşulları değiştirmekle değil, önce kendimizi değiştirmekle başladığını etkili bir şekilde anlatıyor. Özellikle disiplin, kararlılık ve istikrar konularındaki mesajları oldukça düşündürücüydü.
Kitap boyunca verilen en güçlü mesajlardan biri, büyük başarıların bir anda değil; küçük ama sürekli adımlarla geldiği fikriydi. İnsan bazen kendi potansiyelinin önündeki en büyük engel olabiliyor ve bunu fark etmek bile önemli bir başlangıç.
Genel olarak, kişisel gelişim türünü sevenler için motive edici ve akıcı bir okuma olduğunu düşünüyorum. Kendisiyle yüzleşmeye ve hayatında değişim yapmak isteyenlere tavsiye edebileceğim bir kitap oldu.
Her zamanki gibi kitaplarını bizlere uygun fiyata sunan koç üniversitesi yayınlarına teşekkürü bir borç bilerek başlayayım. Kitap, 300 küsür sayfa, 28 birbirinden farklı bölüme ayrılmış, görsellerle desteklenmiş ve birde sözlüğü mevcut. Bu özellikleri de okurken sıkılmamanızı, sindire sindire her gün bölüm bölüm okuyabilmeniz ve yabancı olduğunuz bir alan olsa bile sözlükle bu terminolojik yabancilikla mesafenizi kapatmanızı sağlıyor. Bunlar dışında, benim gibi alan hakkında hiç bilgisi olmayanların bile merakla okuyabileceği harika bir eser olduğu kanaatindeyim, tarihsel örnekler ve vurgular, extra tarih bilgisi ve düşünce ufkunuzu da geliştirecek, neredeyse her bölümün altını çizmek isteyeceğiniz bilgiler barındırıyor. Ben üç gün gibi kısa bir sürede bitirdim ki öyle bir merak uyandırdı. (tabii sindirme ve akılda kalıcılık açısından bunu tavsiye etmiyorum) Şiddetle tavsiye ederim.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Helloo
Sport romance okumak demek hemen hemen her seride aynı kurguya sahip olmak demek. Ben daha şimdiye kadar bi sport romance okudum da konusu çok farklıydı denk gelmedim.
Vancouver fırtınası serisi benim orta göbekten başlayıp başa doğru ilerlediğim bir seri. İlk serinin ikinci kitabını okumuştum ve inanın tüm klişelere rağmen diyalogları ve karakterlerin tavırlarıyla çok eğlenceli bir kitaptı.
Seride bir de Koç Wrad'ın hikayesini merak ediyordum ama işte okuma sevdam elim değmişken serinin ilk kitabını da okuttu bana.
Şimdi konu çokça klişe ama benim okurken asıl sinirlendiğim şey liseden beri birbirinden hoşlanan aradan yıllar geçmesine rağmen birbirlerie açılmayan (neden niçin?) iki karakteri okumaktı.
Cidden bu mu yani?
Serinin ana teması liseden tanışıklığı konu alıyor ama hoşlanıp söylememekte ne bileyim çok fantastik.
Kaçıncı yüzyıldasınız ki?
Yıllar sonra birbirlerini gördüklerinde ise "hmm ben kimim ki o benden hoşlanacak" diye kendi kendilerine karar vermeleri ise sadece komikti.
Ve bunu her iki tarafta yapıyor. Anlayacağınız onca yıl boşa gitmiş.
Birbirlerine açıldıkları andan itibarende yetişkin içerikli kısımlar aldı başını gitti. Hani okurken bi noktadan sonra keşke birbirlerine hiç açılmasalardı dedim.
Kitabın ve konunun hiç bir albenisi yok. O yüzden detaya girmek istemiyorum.
Ben serinin hâlâ ikinci kitabı BUZDAKİ TUTKUYU seviyorum ve onu öneriyorum.
Bunu almayın OKUMAYIN ve OKUTMAYIN
KitapRüyasından Sevgilerle
Romanın kahramanı Mesut Akarsu ile bir önceki kitapta (Çıplak ve Yalnız) tanışmıştık. Yazarımız iki kitap arasında on küsur yıllık bir ara vermiş. İyi de yapmış. Çünkü ikinci kitap bence daha güzel ve etkileyici.
Ben iki kitabı peşpeşe okuduğum için aynı devam etmesini beklediğim bazı detaylar değişmişti. Ancak bu farklılık rahatsız etmedi hatta roman ilerledikçe keyifli bile geldi.
Sürükleyici ve etkileyici bir kurgusu var. Hamdi Koç’un anlatımı ise son derece akıcı ve güzel.
İki kitap sırayla okunabileceği gibi bence son kitap tek başına okunduğunda da sevilecektir.
Orada buluşuruz...·392 syf.·
9/10
2026 10. kitabı
İlk 100 sayfasını okumam çok uzun sürdü. Geri kalan 290 sayfasını okumak ise 2 saatimi aldı. İnanılmaz sürükleyici ve olaylar o kadar karmaşık, her an farklı bir olayla karşılaşıyorsunuz. Neyin doğru neyin yanlış olduğu hep bir şüphe içinde. Son sayfaya kadar kimseye güvenmemek gerekli :(
Emma ve Laika kitabın şövalyeleri gibiydiler. Emma'yı tüm duygu ve düşünceleriyle hissetmek kitabı daha çok sevmemi sağladı. Beyaz tüylü köpek Laika ve annesi Emma'nın aynı şeyleri yaşayıp sonuna kadar devam etmeleri, hiç pes etmemeleri mükemmeldi. Bana bu kitabı YouTube kanalında öneren Cansel Koç'a teşekkürlerimi sunarım.
Canan Tan - Piraye
Eser kahraman bakış açısıyla yazılmıştır, Piraye hikayeyi bizzat anlatır. Akıcı ve kolay okunan bir eserdi. Bu açıdan kitapçıların "çıtır roman" dedikleri kategoriye girer diye düşünüyorum.
Piraye konservatuvarda tiyatro bölümü istese de diş hekimi babası buna izin vermez ve üniversitede o da diş hekimliği okur. Babası çok okuyan, entelektüel bir aydındır. Nazım Hikmet'in sevgilisi Hatice Piraye'den esinlenerek ablasının adını Hatice, onun adını da Piraye koymuştur. Piraye'ye göre onun içindeki edebiyat tohumlarının temelini bu olay atmıştır. Babası sol temayüllü bir adamdır ve Piraye de doğal olarak bu temayülle büyür.
Diş hekimliği fakültesine başlar, Esin isimli kolej arkadaşı da aynı fakültede okumaktadır. O biraz daha hoppa ama eğlenceli bir kızdır. Arif isimli oldukça yakışıklı bir sınıf arkadaşları vardır. Bir gün derse geç kalan Arif'e not verme vesilesiyle Piraye ve Arif tanışırlar. Vakit geçirdikçe ortak noktalarının fazla olduğunu, ikisinin de şiir sevdiğini görürler. Birbirlerine şiir kitapları hediye ederler. Arif devrimci şiirlerin yanına sevgi şiirleri de sıkıştırmaya başlar. Birbirleriyle şiirleşmeye başlarlar.
Yaz tatili gelip çatar ve ismini koymadıkları sıcak bir ilişkileri vardır. Piraye yazı bu sebepten biraz huysuz geçirir. Annesinin onun şiirleri sakladığı kutuyu bulmasıyla da aralarında komünist olduğu gerekçesiyle bir gerilim yaşanır. Çünkü bu en başta eğitim hayatı için problemdir. Ayrıca Arif'in memur çocuğu olması ve maddi durumunun iyi olmaması da başka bir sorundur. Her ne kadar Piraye o ana kadar bu ilişkiye kendini çok yakın hissetmese de çocuğu ve durumunu sahiplenir. Annesi durumu babasına da şikayet eder ancak babası ılımlı ve sevecen yaklaşır.
Arif ailesine kızdan bahseder ve tanıştırmak ister ancak Piraye resmiyete Arif