"Papalagi" (veya orijinal adıyla Der Papalagi), Alman yazar Erich Scheurmann tarafından 1920 yılında yayımlanmış oldukça sıra dışı ve düşündürücü bir kitap.
Papalagi denince beyazlar ya
Herkese merhaba
Bugün, Hizmetçi serisiyle pek çoğumuzun kitaplığında yer alan, Freida McFadden’in Sakın Yalan Söyleme kitabıyla geldim.
Kısa süre içinde tanışıp evlilik kararı alan, altı aylık evli çiftimiz Tricia ve Ethan; ev ararken kendilerini, şehrin ıssız bir bölgesinde yer alan ve üç yıl önce sırra kadem basan Adrienne Hale isimli psikiyatristin malikane gibi evinde buluyor. Adrienne Hale, bizim buraların Gülseren Budayıcıoğlu’su diyebiliriz; hem işi hem kitaplarıyla baya ünlü; dolayısıyla kayboluşu uzun süre haber olmuş.
Aksiliğe bakın ki çiçeği burnunda çiftimiz,evi gezmek için öyle bir gün seçmiş ki yoğun kar yağışı nedeniyle; telefonun çekmediği, orman içindeki bu evde mahsur kalıyor hatta yollar açılana kadar da orada barınmaları gerekiyor.
Tricia, evi dolaşırken gizli bir odada hastaların ses kayıtlarını buluyor ve merakına yenik düşüyor ancak bundan kocasına bahsedemiyor. Zira Ethan, yaşadıkları tüm garipliklere rağmen evi almak konusunda çok kararlı.
Bakalım Tricia,dinlediği bu ses kayıtlarından; doktorun yaşayıp yaşamadığını, öldüyse katili ve ölüm sebebini bulabilecek mi?
Kitap, yazarın kaleminden alışık olduğumuz üzere; Adrienne ve Tricia’ya ait olan iki bakış açısıyla kurgulanmış. Ki bu hali hem heyecanı hem sürükleyiciliği artırmış. Kaşmir sevdası ve Ethan’ın mükemmel koca oluşunun sürekli tekrarı dışında baya baya beğendim.
Okuma hevesini kaybetmiş okurlara derman olacağına eminim.
Keyifli okumalar
8/10
2026 53. kitabı
Kadınlarımız dünyanın her yerinde maalesef şiddete, gerek sözsel, gerek cinsel, gerekse fiziki şiddete maruz kalıyor. Bunu değiştirebilir miyiz yakın zaman için düşüncelerim maalesef olumsuz. Biraz da 
Cinsel Şiddet kitabı sebep oldu, tecavüz üzerinde durulan bu kitapta özellikle aile içi yani karı koca tecavüzüne yer veren kitap, en ileri, en demokratik ülkelerde bile yetersiz yasalar, yetersiz cezalar yetersiz yaşam hakları. Diğer geri kalmış ülkeleri düşünmüyorum bile. Adı üstünde tecavüzde rıza olur mu? Gerçi bizim ülkemizde olur rızan olması için yetişkin olmak zorunda değilsin, kadın olmak zorunda da değilsin hem bir kereden bir şey olmaz dimi aile bakanımız öyle demişti, ya da tecavüzcüsü ile evlenme yasası çıkaralım. Tekrardan kitaba dönecek olursak, kadınların zaten çok büyük kısmı aile içi(karı koca) cinsel şiddeti erkek zaten normal karşılıyor da kadının da artık normal karşılıyor olması, ya da bir göreviymiş gibi yapması yahut şikayetlerinin yasalar karşısında yetersiz kalması. Ölüm yoksa cinsel şiddet serbest şekline getiren yasalar ataerkil toplumun erkeklere büyük kıyağı, kadın konuşmamalı, denileni yapmalı hem karşı gelmezse dayak da yemez. İç karartıcı bir kitap daha doğrusu toplumsal sorunlara dayandığı için insan bir çözüm bekliyor. Bunu siyasilerin yapması, ya da halkın yaptırması gerekiyor.
Acı
Neyin kimin savaşı bu..
Evlerdeki tenceleri sattıran hatta kızları..
İnsanoğlu sığamadı şu koca dunyaya dar geldı de saldırdı sağa sola yıktı dagıttı yaktı öldürdü. Küçücük kızları. Neden! Yok hiç bir neden yok. Açgözlülük. Yakılan yıkılan dağıtılan harcanan yaralanan kızların bedenleri şimdi hikaye. Vardır belkı daha aramızda ınanmayan. Onları okuyupta karnına yumruk yemıs gıbı kalmayanın ınsanlığından şüphe duymamak elde degıl.
İki göz yası döker okur gecerım dıye başladım bu kıtaba, utanıyorum.
Göz yaslarım kaskatı kaldı ruhumda. Ağlayamadım bıle. Şimdi bitti ya kitap boğazımda yumrusu kaldı kocaman yutkunamadım bile. Bir belki ne buyukmus kaç kadın sığınmıs ıcıne.. satıldıgımız yurdumuza belkı bir gün döneriz diye.. kadın dıyorum da daha cocuk yüzlü kadınlasmıs mecbur kalmıs kucucuk bedenlerı anlayın siz.
Öfkeliyim. En azından yasandı bıttı başka kızlar yasamıyor dıye tesellı edemedım kendimi çünkü biliyorum bitmedi ah bitmedi kızların adları degıstı de hıkayelerı degısmedı. Yıkılasın dunya. Kop ey kıyamet kurtar cocukları. Bizim gücümüz yetmiyor. Açgözlülüğümüz bitmiyor doymuyor bu ınsan doymuyor!
Defalarca okumak için elime alıp bir şekilde sürekli geri bıraktığım, beni içinde neler beklediğinden çok habersiz olduğum bir kitaptı Değersiz Bir Hayat. Bir eşik var bence onu atlayabildiğinizde su
Neva'nın kısa ve öz yazdığı dönemi özlüyorum. Şimdi uzun yazıyor ama hiçbir şey anlatmıyor gibi hissediyorum. Kitabın yarısı boyunca o kadar sıkıldım ki. Genel olarak çiftle ilgili çok fazla etkileşim olmadı ve kitabın sonunda aniden aşık oldular. Bir de son çeyrek hoşuma gitti. Iris'in kocasını aldatması ama aslında kocasını kocasıyla aldatması kısmındaki çelişkiyi okumak keyifliydi. Adriano'nun karısının onu aldattığını ama kendisiyle aldattığı için paradoksa girmesi komikti kdkddk Ama kadına dokunduğu anların anonim takıldığı anlar olduğu için gerçeği de söylememesi onu çıkmaza sokuyor. Tabi bu olaylar boyunca kadın anonim adamım aslında kocası olduğunu biliyor ve adamın itiraf etmesi için sınırları zorluyor. Dediğim gibi sadece o kısımlar hoşuma gitti keşke bütün kitap bu olayın üzerine kurulsaydı çünkü geri kalanı pek sarmadı. Ve anonim takıldıkları anlar normal anlardan daha fazlaydı. Hatta karı koca anımız yok. Nasıl aşık oldunuz mesela... Demem o ki kitabın yarısından fazlasını boş şeylerle doldurduk gibi... Şahsi düşüncem bu serinin artık sona ermesi ve yazarın yeni hikayeler yazması. Bu evrenin onu çıkmaza soktuğunu hissediyorum
2,5/5
