Reklam
Birden yapayalnız kalıyorum dünyada.
Manevi bir çatının tepesinde seyrediyorum bütün bunları.Dünyada yalnızım. Görmek uzakta olmaktır.Açıkça görmek durmaktır.Tahlil etmek , yabancılaşmaktır.
İnsanlar bana değmeden geçiyor yanımdan.
Etrafımda havadan başka bir şey yok.
Kendimi o kadar tecrit edilmiş hissediyorum ki üzerindeki giysiyle aramdaki boşluğu bile algılamıyorum.
Beklemek...
Bir saniyede bir insan ölebilir.
Bir yazgı belli olabilir.
Bir dünya yıkılabilirdi.
Daha ne kadar bekleyecektim...
İlhan Berk
Eğildim sonra gövdeyi tanıdım ve düzenini
gördüm sessizliğin dümdüzlüğünü
gördüm yinelemedi gördüğüm hiçbir şey
böyle yavaş yavaş geçtim insandan insana insanlaştırdımyavaş yavaş dışımı
böyle karıştım kalabalıklara
kalabalıklaştım böylece.
Reklam