Birden yapayalnız kalıyorum dünyada.
Manevi bir çatının tepesinde seyrediyorum bütün bunları.Dünyada yalnızım. Görmek uzakta olmaktır.Açıkça görmek durmaktır.Tahlil etmek , yabancılaşmaktır.
İnsanlar bana değmeden geçiyor yanımdan.
Etrafımda havadan başka bir şey yok.
Kendimi o kadar tecrit edilmiş hissediyorum ki üzerindeki giysiyle aramdaki boşluğu bile algılamıyorum.