Elif
@kolayoldu
79 okur puanı
Nisan 2024 tarihinde katıldı
Zihin, tedbirli dost, teyakkuzda düşman, her şeyi nasıl da sahibinin ihtiyacına göre usulca tanzim ediyor.
Sayfa 81
Elif
Ona her yol mübah, yüzeyini bile isteye aşındırmış donuk ama pürüzsüz cam misali, her şeyi gösterdiği yalanının altına teminatsız gerçekler örüyor. En kullanışlı hatıraları arayıp buluyor, anlamlı bir bütün oluşturacak şekilde yan yana diziyor, bulamadıklarını da esasa hizmet edecek mürekkeplerle yeni baştan yazıyor. Sonra işinin kerbabı kaçın kurası kurnaz esnaflar gibi geçiyor çın çın öten yazarkasanın başına; aklımızı sarsmayacak minicik bir fark karşılığında, eskisini alıp yenisini veriyor, eskisini alıp yenisini veriyor, eskisini alıp yenisini. Zihnimden korkuyorum. Kendimden korkuyorum.
Reklam
Ne garip, biraz kendini deşmeye kalksa, insan, sonunda olduğunu sandığı kişinin tam tersi çıkıyor.
Sayfa 49
Elif
Sokakta görse yüzünü buruşturup asla böyle biti olmak istemezdim dediği kimse, işte o çıkıyor insan.
Evet, insan kendinde başlayıp kendinde biter, ötesi yoktur.
Sayfa 63
Elif
Bir şey olmak istiyorsa, bu yaşam içinde olur.
Bu dünya aslında akla uygun değil, onun hakkında bütün söyleyebileceğimiz bu.
Sayfa 20 - PDF
Elif
Ama uyumsuz olan, bu akla-aykırı ile çağrısı insanın en derin yerinde çınlayan bu çılgın açıklık isteğinin karşı karşıya gelmesidir. Uyumsuz, dünyaya bağlı olduğu kadar da insana bağlıdır. Şimdilik aralarındaki tek bağdır.