Burda gerçekleri konuşacağız
Şimdi ben kitabı aslinda. Beğendim ancak baya mantık ve kurgu hatası var. Öncelikle ilk kitaba bayıldım zaten ilk kitaba başlayınca dedim bu kitap güzel dedim çünkü kurgu gayet iyi ilerliyodu tugay mahkumdu falan iste ancak bu kitallik mal mı? Harbi bu krallık gerizekalı galiba. Koskoca krallık ülkenin dört bir yanını arayıp tugayı bulamadılar mi. Eftalya nasıl kolya kolay geziyor. Bide eftalya ve tugayin aşkı baya ama baya abartuliydi. Yani kitabın yarışı zaten tugay ve eftalyanin aşkı ile geçti. İkinci kitap baya açik uçluydu. Htta ikinci kitabı 3 hafta felan ara vemistim başka kitap okumuştum o kadar sıktı yani. Hep aynı olay olup duruyor yani insan bir zammann sonra bunaliyor. Zaten eftalya yüzünden tugay bu hallerde yani eftalya ile tanismaaydi belkide erken olmezdi ve etrafta aşkım da aşkım diye dolasmazdi. Edtalya ölü de tugaya birşey oldu aman yarabbbi delirdi dağ gibi adam. Zaten sobda intahaer ediyor ama umrumda dehil zaten herşey girayin baskına geldi. Tugay yuzunden Giray bu hallerde. Giray hem sevdihi kadını kaybetti hemde jrdesini anack o tugay gibi hemen intihara girişmesi o nida ile kaldı ve yaşamaya devam etti. Zaten ikinci kitap biraz saçma ama ne bilen birşey diyemiyorum d Allah zihin açiklihi versin napak...
Yasal Uyarı:Bu Yorum Kitabın SadeleştirilmemişHaliİçinYapılmıştır
Arkadaşlar. Bitti. (Kocaman bir derin nefes burada)
Gerçekten sonlara doğru özellikle bitireceğime dair inancım azalmıştı ama bitti ya, ay elhamdülillah hâlâ inanamıyorum, o kadar doluyum ki vızırdama konusunda, yazsam minik bir Karamazov Kardeşler de ben yazmış olurum (Adı da Yaramazov Kardeşler filan olur muhtemelen) ama yani şu an gerçekten kitabı okurken oluşan yorgunluğumdan dolayı en az 20 dk (özel belirlendi süre) dinlenmek istiyorum (hayır olamaaaz nolur yorum yaz diyen hayranlarıma üzüntüyle duyurulur jfjfjdjdjjd, cidden böyle olsa ya), bana bi 20 dk müsaade edin (şizofrensin elif) azıcık dinlenip geleyim, çav bella (hoşça kal sevgilim, sen hoşça kalma Karamazov Kardeşler)
Eveeeet, arkadaşlar ne demem gerektiğini gerçekten bilemiyorum, uzunluğuna aldırmadan baştan sona yazsam aklımda bir plan, kompozisyon olurdu ama öyle bir yorum istemediğim için nereden başlamam gerektiğini de kestiremiyorum. Ya da buldum, nefretimden başlayalım jfjdjdjjd
Arkadaşlar okumayın, bana güvenin ve okumayın, ha illa okuyacaksanız mutttlaka sadeleştirilmiş halini alıp okuyun, bir sürü yayınevi kısaltıp basıyor zaten, hatta belki ben de sadeleştirilmiş şöyle max 400 sayfalık halini okusaydım eminim ki beğenirdim, bu kitabın hakkı asssla 1025 sayfa olmak değil.
Şimdi öncelikle nelere aşırı canım sıkıldı onlardan bahsedeyim, zaten neden okumayın diye kendimi parçaladığımı anlayacaksınız. Bir kere arkadaşlar bütünlük yok, bakın en basit örneğini vereceğim bunun, yanlış hatırlamıyorsam kitabın 200 civarı sayfalarında (yani öyle ortası sonu filan değil) müthiş bir Alyoşa'ya taş atan çocuk olayı vardı, aslında olağanüstü bir şey asla yoktu ama öyle güzel anlatılmıştı ki çok çok çok etkilenmiştim, hatta kitabı konuştuğumda bu olayı heyecanla anlatıyordum, ve şunu söylediğimi hatırlıyorum,
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Ailenin acımasız dik başlı kişisi olan Takashi yine dik başlılık ederek içinde bulundukları savaşı bitirmek için İshadi mafyasına kızıyla evlenmek istediğini söyler. Acımasız Yakuza lideri Kolya bir tümörle savaşırken kızının herkes tarafından kabul görmesi için evlenmesi gerektiğini söyler. Adaylar arasında Takashi hiç yoktu fakat şartlar ikisinin evliliğini onaylamak zorunda kaldı.
Serinin son kitabını da okumuş bulunmaktayım. Bu seride hangi karakter daha deli hangi karakter daha akıllı karar veremedim açıkçası hepsi de birbirinden deliydi,okuması keyifliydi ben yine keyif aldım. Sessiz prensesimiz ve deli Takashi birbirlerine çok uyumluydu diğerleri gibi. Ben genel olarak seriyi beğendim bu kitabı da beğendim. Aradaki çift kimyası çok iyi yazılmıştı yine çiftin anormal olduğunu unutmayın ona göre okuyun
Dostoyevski'nin magnum opus'u olarak görülen eseridir. Yazdığı son eser ve düşünce, felsefe olarak artık en gelişmiş olduğu dönemde yazmıştır. Din ile ilgili sorgulamalarının en yoğun olduğu kitaptır. Kitapta din, ahlak, iyili-kötülük , özgürlük gibi kavramlar tartışılır. Psikolojik tahlillerde konuyu başka bir seviyeye çıkarmıştır. Ben bu eseri ilk defa okuyan biri olarak yorumlarımı paylaşacağım. Karamazov Kardeşler'i edebi ve felsefi olarak 2 bölümde inceleyeceğim.
EDEBİ
Kitap ilk 100 sayfasında neredeyse sadece karakterleri ve onların hikayesini bize direkt olarak verir. Karamazov Kardeşler'in aynı şehirde olmasıyla olaylar başlar. Olaylar başlar desem de bu kitap daha çok düşünce ve psikolojik tahlil ağırlıklı olarak ilerler. Buna rağmen kurgu olarak da çok güçlüdür. Kitabın ana karakterleri:
Alyoşa Karamazov: Masumiyeti, merhamet, sevgiyi temsil eder. Kitap başladığında keşişhanede eğitim görmektedir. Karamazov Kardeşler'in toplumda yarattığı kötü şöhretin dışında bir karakterdir.
İvan Karamazov: Rasyonalist ve sorgulayıcıdır. Kitapta kuvvetli fikirler bu karakterle verilir. Düşünce olarak tanrıyı inkar eden bir ateist olsa kalben bunu kabul ettiği şüphelidir.
Dimitri Karamazov: Tutkularıyla hareket eden, ahlaki olarak toplumdan ayrışsa da kendince değerleri olan, bencil ve zayıf iradesi yüzünden kendini kontrol edemeyen Karamazov. Davranış olarak en benzeyen olsa da ondan daha iyi bir adamdır.
Fyodor Pavloviç: Baba Karamazov. Eski eşinden kalan para ile mal mülk sahibi olmuş. Dalkavuk, alkol bağımlısı, şehvet düşkünü. Evlatlarına baba olmaktansa eşkiya olan bir figür.
Smerdyakov: Piç oğul. Kitapta iddia edilse de Fyodor Pavloviç, bir gün sokakta evsiz bir kadına tecavüz edip bu çocuğun doğmasını sebep olmuştur. Anne doğum sırasında ölür ve çocuğu, evinde aşçı
Mayıs 1859 da başladı ve Ağustos 1862 de bitti.
"- Anna Sergeyevna Odintsova geçenlerde evlendi.
- Prenses X... öldü ve daha öldüğü gün unutuldu.
- Baba oğul Kirsanov'lar Maryino'ya temelli yerleştiler.
- Arkadiy Nikolaiç Kirsanov azimli bir toprak sahibi oldu.
- Nikolay Petroviç Kirsanov toprak reformu komisyonunda arabulucu üye oldu.
- Katerina Sergeyevna'nın bir oğlu oldu, adını Kolya koydular.
- Mitya ise kocaman oldu.
- Feniçka, yani Fedosya Nikolayevna kocasından ve Mitya'dan sonra en çok gelini Katya'yı seviyor.
- Pavel Petroviç Kirsanov sağlık nedenleriyle Moskova'dan yurtdışına gidip Dresden'e yerleşti.
- Kukşina da yurtdışında.
- Sitnikov Petersburg'da büyük bir adam olmaya hazırlanıyor.
- Rusya'nın uzak köşelerinden birinde küçük bir köy mezarlığı, Yergeniy Vasilyiç Bazarov orada yatıyor. Onu ziyarete yakındaki küçük köyden iki ihtiyar karı koca (Vasiliy İvanoviç Bazarov, Arina Vlasyevna) gelip dua ediyor... "
Babalar ve Oğullar,
Ömür gerçekten çok kısa, okuyun, okutun...
Kitap yorumum
Bu benim üçüncü Dostoyevski kitabımdı ama açık ara en çok etkilendiğim oldu.
Evet, sayfa sayısı ilk bakışta biraz göz korkutucu; dışarıda okumak, taşımak açısından zor, ama inanın o ağırlığın içinde öyle bir derinlik var ki — her gramına değiyor. Ben çoğunlukla evde okudum; hem kitabın havasına daha iyi girdim hem de karakterlerle kendi içimde bağ kurabildim. Özellikle Alyoşa… Onu biraz romantize ettiğimi kabul ediyorum ama bu şekilde kitabın tadını daha çok çıkardım.
İlk sayfalarda sanki “bir cinayet uğruna yazılmış” gibi görünüyor ama hayır, Karamazov Kardeşler bundan çok daha fazlası... Sayfalar ilerledikçe beni felsefi ama asla sıkıcı olmayan düşüncelerle doldurdu. Dostoyevski’nin karakterleri tartışırken aslında seninle konuşuyormuş gibi hissettirmesi muazzam. Bazı yerlerde hak veriyorsun, bazı yerlerde itiraz ediyorsun ama her durumda o diyalogların içtenliğini hissediyorsun.
Bir noktada 400. sayfaya geldiğimde fark ettim ki kitapta sadece üç gün geçmiş! Sizleri korkutmak istemiyorum, inanın akıcı.
Yine de dürüst olayım: 500–600. sayfalar arasında biraz zorlandım. Mitya’nın o anlık keyifleri, taşkın ruh hali ve sürekli gelgitleri beni biraz yordu sanırım.
Buna karşılık Pavel ile Ivan’ın atışmaları… o kadar düşündürücü ve bir o kadar da eğlenceliydi ki! Aslında çok ciddi, hatta acı meseleler tartışıyorlar ama ben garip bir şekilde ikisine de sempati duydum.
Ivan ve Katerina Ivanova’yı da anlayamayacağım galiba... İkinizde birbirinizi severken nedir bu zıt düşme?
Ve Alyoşa… gerçekten Mitya’nın dediği gibi bir melek. Ona şu konuda teşekkür etmem gerekiyor: beni akıl hocası Staretz’le tanıştırdığı için. Staretz’in hikâyesi, düşünceleri ve özellikle kiliseye geçme, abisinin hikâyesi kısmı beni en çok etkileyen bölümlerden biri oldu. Hâlbuki başta “Ben şimdi bu