Yolların Sonu - Kitap İncelemesi
Esenlikler..
Yolların Sonu, Hüseyin Nihal Atsız’ın şiirlerini bir araya getiren önemli bir eserdir. Şiirlerde Atsız’ın duygu dünyasını, tarih anlayışını ve Türkçülük düşüncesini yoğun bir şekilde görüyoruz. Atsız'ın şiirlerinde güçlü bir vatan sevgisi, tarih bilinci ve zaman zaman da melankolik bir ruh hâli hissedilir.
Atsız’ın dili sade ama etkileyicidir. Şiirlerinde hem epik bir hava hem de içsel bir yalnızlık duygusu bulunur. Kitapta yer alan bazı şiirler benim favorim. Bunlar; Yolların Sonu, Davetiye, Toprak-Mazi, Kömen, Geri Gelen Mektup ve Türkistan İhtilâlcilerinin Türküsü.
Ancak kitap bir şiir derlemesi olduğu için bazı şiirler okuyucuya diğerleri kadar güçlü gelmeyebilir. Dürüst olmak gerekirse bana da güçlü gelmeyen şiirler var... Ayrıca Atsız’ın şiir dili yer yer çok yoğun ve karamsar bir atmosfer taşıdığı için her okuyucuya aynı şekilde hitap etmeyebilir. Buna rağmen eser, Türk edebiyatında milliyetçi şiir anlayışını görmek açısından oldukça değerli bir kitaptır.
Genel olarak “Yolların Sonu”, Atsız’ın güçlü duygular, tarih bilinci ve etkileyici anlatımıyla beni oldukça cezbetti. Bazen Atsız’ın bazı şiirlerine yanlış dokunuşlar yaparak şiirin etkisini azalttığını düşünsemde her okuduğumda şiirleri beni farklı şekilde etkiliyor.
Son olarak "Selâm" şiirinde bizlere;
"'Vaktiyle bir Atsız varmış'... derlerse ne hoş!
Anılmakla hangi bir ruh olmaz ki sarhoş?"
diye seslenen Atsız Ata'ya;
"Vaktiyle bir Atsız varmış... Var olsun!
Tanrı ona yâren olsun, yâr olsun!"
diyor ve keyifli okumalar diliyorum..:))
Nihal Atsız en sevdiğim yazardır. Dili beni çok sürükler.
Şiir kitaplarını okumayı sevmeyenleri bile okutur. En sevdiğim şiir içlerinde Kömen Şiiridir. Böylesi dönemlerde herkesin bilmesi gereken bir şiirdir.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Sen gerçek bir mucizesin ::))1000Kitap
Herkese selamlar,
Özel durumu olan August’un yaşamından bir kesiti anlatan kitabımız özel durumu bulunan bireylere nasıl yaklaşmamız gerektiğini ve onların da aslında normal insanlar gibi bir yaşamı olduğu gibi bazen her şeye rağmen pes etmeyerek çok büyük başarılara imza attığını bizlere gösteriyor. August, yüzünde özel bir durumu olan ortaokul öğrencisi ama bu durumundan dolayı 5. sınıfa kadar okula gitmiyor. Gittiğindeyse başlarda arkadaşları tarafından biraz hor görülen bir çocuk ama ilerleyen bölümlerde bunun ortadan kalktığını görüyoruz. Aslında onun bir özelliği var: Derslerinde çok başarılı. Hatta sene sonunda onur belgesi ve Beecher ödülüne layık görülüyor. Tabii bu andan itibaren tüm arkadaşları onunla daha da ilgili oluyor.
Kitabımızı bu şekilde özetledikten sonra biraz içimi dökeyim: Aslında ben de August gibi özel durumu olan biriyim, hayatta birçok zorlukla karşılaşmama rağmen bunların hiçbirine yenilmedim ve bugün karşınızda Türkçe öğretmeni olarak durmanın gururunu yaşıyorum. Bazen özel bireylere karşı insanların tutumu çok katı oluyor ama emin olun bize şans verdiğinizde yapamayacağımız hiçbir şey yok. Yeter ki engelleri zihnimizden atalım ve özel insanlara da kendilerini gösterme fırsatı verelim. Emin olun ortaya çok güzel şeyler çıkacak. Hayata 1-0 geriden başlamış olmamıza rağmen şans verildiğinde inanıyorum ki geriden başlamanın hiçbir önemi kalmayacak ve hayat karşısında öne geçeceğiz. Bu vesileyle istediği kadar özel durumu olsun yine de pes etmeden her şeyi başaran özel kardeşlerim başta olmak üzere tüm özel kardeşlerime selamlarımı iletiyorum.
Herkesin birer engelli adayı olduğunu hatırlattıktan sonra okumak isteyenlere acil okumalarını tavsiye ederek herkese bol kitaplı, kahveli/çaylı günler diliyorum.
Yolların SonuŞiir
Atsız, Türk milliyetçiliği fikrinin en büyük temsilcilerindendir. Şiirlerinde de Türklük, şehitlik mertebesi, vatan sevgisi gibi konuları çok güzel bir şekilde anlatmış. Şiirlerinde içerik ön planda olup şiir yazmak için şiir yazmamış. Bir çok şiirin ayrı hikâyeleri var.
Topal Asker, Kahramanların Ölümü, Davetiye Kömen ve Türk Kızı şiirleri en anlamlı bulduğum ve en çok sevdiğim şiirleri oldu. Her Türk gencine okuması için tavsiyemdir.
" Vaktiyle bir Atsız varmış... - Var olsun! "
Teşekkürler 
Yolların Sonu 
Hüseyin Nihâl Atsız
Yolların Sonu Hüseyin Nihâl Atsız
Atsız'ın okuduğum üçüncü kitabı. Diğerleri, Bozkurtlar Diriliyor ve Türk Tarihinde Meseleler'dir. Bu kitap ise, bütün şiirlerinin bulunduğu (romanlarında geçen şiirler dahil) şiir kitabıdır. Her ne kadar üstadın bazı şiirlerini bilsem de bu kitabı okuduktan sonra fikrim tamamen değişti. Gördüm ki, üstadın şair kimliği üzerinde kâfi derecede durulmamış yahut gölgede kalmıştır. Öyle ki Atsız, çok güzel şiirler yazmış bir şairdir. Hem de öyle sadece kahramanlık şiirleri değil, doğa, kadın, aşk, hasret, ayrılık, yalnızlık ve ölüm konulu şiirleri de çoktur. Şairin tavrı ve üslübu çok yalın. Kelimelerin çoğunu anlamamak imkansız. Neredeyse her şiirinin bir öyküsü var. Özellikle Topal Asker şiirinin hikayesi üzdü doğrusu.
Çok beğendiğim şiirlerinden bazıları : Ay Yüzlü Konçuy, Geri Gelen Mektup, Yalnızlık, Sesleniş, O Gece, Türklerin Türküsü, Bahtiyarlık, Kömen, Türk Kızı, Sarı Zeybek, Kahramanların Ölümü..
Son yıllarda okuduğum en iyi şiir kitaplarından biri diyebilirim. Dilerim, kitabı okurken Atsız'la ilgili ön kabulleri bir kenara bırakırsınız.
Ötüken Neşriyat'tan çıkan kitap, 157 sayfa.
Puan vermedi·68 syf.·
2021 34. kitabı
Atsız defaatle okuduğum halde sıkılmadığım tek yazar, son zamanlarda bu hissiyatım daha da derinleşti. Pek çok yazarla tanışıyorum, pek çok kitap okuyorum ama Atsız'da bulduğumu onlarda bulamıyorum. Hatta Atsız'ın arkadaşlarına, kardeşine de bu denli ilgimin sebebi bu adını koyamadığım hissin açlığı mı diye düşünmeden edemiyorum. Sırf bu yüzden seneler önce dergilerde okumuş olduğum hikayeleri tekraren aynı şevk ve zevk ile okudum. Ahmet Bican hocanın da belirttiği üzere "Hikâye, Atsız’ın sanatında en az yer bulan bölümdür"
Atsız, sadece beş hikâye yazdı ancak bu hikayelerin tamamını şiirlerinde okumuş gibi değil miyiz?
Mesela Bozdoğan ile Sarı Yılan arasında geçen restleşmede Bozdoğan ölmek üzere gökten yere doğru çakılırken
"Sürünerek çıkmak yükselmek demek değildir. Sen yukarılara doğru çıksan bile yine alçaksın. Ben aşağıya düşerken bile yükseğim. Sen yılan gibi yükseldin. Ben doğan gibi düşüyorum." der.
Atsız sanki Kahramanlık şiirinde bu hikayesine bir nazirede bulunur:
"Yırtıcılar az yaşar... Uzun sürmez doğanlık...
Her ışığın ardında gizlidir bir karanlık.
Adsız sansız olsa da, en büyük kahramanlık;
Göz kırpmadan saldırıp bir daha dönmemektir."
Korkunç gök gürültüleri ve yıldırımlar… Bu bir fırtına mı? Hayır!.. Bu, iki şehidin ve sayısız şehitlerin isyanıdır.. Şehitler ağlıyor… Biz yağmur sanıyoruz.. Şehitler hıçkırıyor… Rüzgâr diyoruz.. Şehitler haykırıyor… Fırtına zannediyoruz… Ve şehitlerin duasına da yıldırım adını veriyoruz…
Bu alıntı da Mehmet Akif'in Balkan Cengine iştirak eden kahramanlarımıza armağan ettiği şiire benzemiyor mu?
Eş hele bir dağları örten karı:
Ot değil onlar, dedenin saçları!
Dinle: Şehîd sesleridir rüzgârı!
Durma levend asker... Uğurlar ola!
Kız ve Erkek'te kızı cebren öpen erkek ve onları izleyen ay da Ayrılık şiirine denk
