../.kalbimizin bizi hayatla barıştıracak yollarını insanlardan iyi bilen ihtiyar ağaçlar /
kendilerine gelenlere kucak açar ve muhtaç oldukları teselliyi ve gönül rahatlığını gölge, koku ve sessizlik halinde bol bol sunarlardi.
Bazı böcek türleri söz konusu olduğunda, ağaçlar hangi kötü
düşmanla karşı karşıya olduğunu doğru bir şekilde teşhis edebilir. Her türün salyası farklıdır ve ağaç o salyayı, ait olduğu böcekle eşleştirebilir. Hatta bu eşleştirme o kadar kesin olabilir ki,
ağaç belirli yırtıcıları çağıracak feromonlar bile salgılayabilir. O
faydalı yırtıcılar da rahatsızlık veren böcekleri memnuniyetle
yiyerek ağaçlara yardımcı olur.
Ancak ağaçları yanlış anlamamızın esas sebebi, aşırı derecede yavaş olmalarıdır. Çocukluk ve gençlikleri bizimkilerden on kat daha uzundur. Yaşam süreleri bizimkinin en az beş katıdır. Yaprak açmak ya da yeni dal çıkarmak gibi aktif hareketler haftalar, hatta aylar sürer.
Konforlu salonlarda sıcaklık açısından kış diye bir şey yoktur, bu da çoğu genç ağacın mola veremeyip sürekli büyümeye devam etmesi anlamına geliyordu. Ancak bir noktada uyku eksikliği intikamını aldı ve hayat dolu görünen bitkiler öldü.