a
Akrabalık
2 üyeTakip
Bir sahâbînin:
“Ya Rasûlallah! Benim akrabam var. Ben kendilerini ziyaret ediyorum, onlar gelip gitmiyorlar. Ben onlara iyilik ediyorum, onlar bana kötülük ediyorlar.
Ben onlara anlayışlı davranıyorum, onlar bana kaba davranıyorlar” demesi üzerine de Af ve Rahmet Peygamberi (s.a.s.):
“Sen böyle davrandıkça Allah’ın yardımı seninledir” buyurmuştur. (Müslim, Birr 22)
Reklam
Akrabalara iyilikle emrolunmuşken bu zihniyetler sebebiyle birbirimize düşman olduk; sürekli eleştirme karalama peşindeyiz akrabaları.. Sorunlar var malûm; peki çözmekle kim mükellef? Hepimiz yeteneklerimiz/kapasitemiz oranında, bize verilen nimetler oranında çevremizdeki sorunları çözmekle mükellefiz..
instagram.com/reel/C0EMdnLNJp...
Akrabalarımdan nefret ediyorum. Belki de bizimle aynı kusurlara sahip olan insanlara tahammül edemememizdendir.
Bir insan başka bir insanın hayallerini neden kırıp yıkmak ister?
Söyleyeyim.
Kendi hayallerine ulaşamayacak kadar aciz, kendi yaşamının sorumluluğunu alamayacak kadar zayıf, iradesiz, mutsuz, hayalsiz olduğu için.
Böyle insanların bünyesinin her kötü ihtimale karşı oluşturduğu bir adapte yöntemi var. Sırf kendi, kendi başarızlığının altında ezilmemek için başkalarını ezer. İter, üzerine basar, susturmaya çalışır. İkel doğası yüzünden tamir edemediği hayvansı davranışlarını bencilce başkalarına yöneltir. Sonuç olarak hayalleri olan kendini bir yola sokmaya çalışan çoğu kişi bu ilkel varlıklar yüzünden hayallerini dar bir kutuya kapatırlar. Ona bakmaya üzerine düşünmeye bile korkarlar. Sırf o ilkel canlıların düşüncesinin bile önemli olduğunu düşündükleri için. Hayır. Kabul etmeyeceksiniz. İlkeller eti hala çiğ yerler sonra da etteki bakteri yüzünden geberip giderler. Gelişmiş -insan- olarak azınlıkta kalan o bağnaz kafaları yok etmek onların düşüncelerini sadece kutuya kapatarak değil uçurumdan atarak yok etmek gerek. Gelişmişe -insana- düşen birinci vazife onları yok saymak sonra da kendini bir adım ileri taşımaktır.
İlişki katsayısı" olarak da adlandırılan akrabalık, bağımsız organizmaların paylaştıkları genler bazında ne derece yakın akraba olduklarını ifade etmek için kullanılan sayısal bir değerdir. Eşeysiz üremeyle çoğalan bir organizma yavrularıyla genlerinin yüzde 100'ünü paylaşır, bu durumda akrabalık oranları 1'dir. Eşeyli çoğalan organizmalar genlerinin yarısını yavruya aktarır ve bunların tamamı fenotipte ifade edilmese de mevcuttur. Bu nedenle yavru ve ebeveynin akrabalık oranı 0,5'tir. Aynı durum kardeşler için de geçerlidir çünkü ebeveynlerinden aynı genleri alma olasılıkları yüzde 50'dir ve bu da ilişki katsayılarını 0,5 yapar. Üvey kardeşlerin, büyükannelerin ve büyükbabaların akrabalık oranları 0,25 iken, birinci dereceden kuzenlerinki 0,125'tir. İkinci dereceden kuzenler genlerinin yaklaşık yüzde 3'ünü paylaşırlar ki insanların gen havuzu söz konusu olduğunda bu onları ancak herhangi bir yabancıyla oldukları kadar akraba yapar.
