a
Antoloji
15 üyeTakip
Klasik Estetiğin Modern Buluşması ÜzerineAntoloji
Adnan Özyalçıner ve Sennur Sezer'in titiz yapıtı, Divan edebiyatının o bildiğimiz ağdalı ve uzak görünen dünyasını günümüz okuru için capcanlı bir solukla yeniden yeniden yeniden inşa ediyor. Şiirlerin estetik derinliğini hiç bozmadan sunan bu yapıt, yüzyıllar öncesinin aşk ve hikmet dolu mısralarını bugünün duygularıyla birleştirerek elimden uzunca bir süre bırakamadığım bir başucu kitabına dönüştürüyor :))
Milli bilinci artıran, Türk olarak doğmanın gururunu yaşatan, okurken hem hüzünlendiren hem heyecanlandıran bir derleme. Padişahlarımızın yazdığı şiirlerden cumhuriyet sonrası yazılan şiirlere, hatta marşlarımıza kadar dönem dönem ele alınan geniş çaplı bir çalışma. Ben okurken çok keyif aldım. Ve her Türk’ün benim gibi keyifle okuyacağını düşünüyorum.
Reklam
Bazen kalbimde eski usul bir radyo konuşur; her bir frekansında ayrı bir şair kulağıma fısıldar. Alpay Kabacalı’nın derlediği Aşk Şiirleri Antolojisi tam da o nostaljik radyo gibi: içinde 105 şairden yaklaşık 250 şiir barındırıyor.
Öncelikle şunu söylemeliyim: Bu kitap, şiire yeni başlayanlar için tam bir hazine. Hangi şairle başlasam, nereden girsem bilemiyorum diyenler için yol gösterici bir eser. Tek Umut Barış’ın da dediği gibi, “şiir okumak isteyip hangi şairden başlayacağına karar veremeyenler için yol gösterici kitaplardan biri.” Birçok farklı ses, dil, duyguyu aynı kitapta bulmak mümkün; her şiir, okuru başka bir dünyaya götürüyor.
Diğer yandan, antolojinin zorluğu da var: bazı okuyucular, dil açısından zorlayıcı bulmuş. Örneğin Zeki Erdem, Kabacalı’nın derlemesindeki bazı şairlerin dizelerinin “dilini çözmede” sıkıntı çektiğini yazmış. Bu, şiirin derinliğinin bir göstergesi olabilir; ama bazen de seni durdurup tekrar düşünmeye zorluyor.
Kitabın duygusal tonuna gelince: aşk burada salt romantik bir his değil; bazen hüzünlü, bazen melankolik, bazen tutkulu, bazen umutlu. Şairlerin farklı dönemlerinden seçmeler var — bu da antolojiyi tekdüzeliğe düşmeden çok zengin bir dokuya kavuşturuyor. Kabacalı’nın amacı sanki sadece “güzel söz söylemek” değil; aşkın evrensel, ama bir o kadar da bireysel halini anlamaya çalışmakmış gibi geliyor.
Bana kalırsa, Aşk Şiirleri Antolojisi, kitaplığımda hem başlangıç hem de başvuru kitabı olarak yer almalı. Zaman zaman karıştırıp, ruh halime göre bir şiirle baş başa kalmak hoş. Ve en güzel yanı: buradan beğendiğim şairleri ayrı ayrı keşfedip, kendi şiir yolculuğuma yön verebilmem.
Geçtiğimiz günlerde elime Cemal Süreya’nın derlediği 100 Aşk Şiiri antolojisi geçti ve maalesef beklentilerimi karşılamadı. Kitabın adı “aşk şiirleri” olunca insan, derli toplu, etkileyici ve ruhu dinlendiren şiirler bekliyor; ama okurken öyle bir his yaşamadım. Şiir seçimleri bana göre tutarsızdı; bazı şiirler öne çıkmak yerine ortalamada kalmış, “neden bu şiir seçilmiş?” dedirten türdendi. Diziliş ve akış da kopuktu; aşkın farklı hallerini daha iyi yansıtacak tematik geçişler yoktu. Dilin zarafeti ve metaforun gücü açısından da çoğu şiir beklenen derinliği vermedi, yani okuduğumda durup üzerinde düşündüğüm, beni etkileyen şiirler oldukça azdı. Kendi zevkime hitap etmediği için antolojiden soğudum. Belki başkaları için değerli olabilir; özellikle şiire yeni başlayanlar için bir giriş niteliği taşıyabilir. Ama benim için beklentiyi karşılamadı ve beğenmedim.
Mezarda benAntoloji
DALGIN ÖLÜ
Dün güzel bir kadın geçti
Kabrimin yakınından
Doya doya seyrettim
Gün hazinesi bacaklarını,
Gecemi altüst eden.
Söylesem inanmazsınız,
Kalkıp verecek oldum,
Düşürünce mendilini;
Öldüğümü unutmuşum.
Reklam
Reklam