c
Can Dostum
1 üyeTakip
Ah Be Zorba! Öyle Üzülüyorum Ki! Yaşarken Ölüyorum
Nikos Kazancakis . Yunan Edebiyatı başlı başına bir kaos fakat bu eserle o kadar geç tanıştım ki açık söylemek gerekirse benim gibi sıkı bir okuyucunun bu kitabı okumamış olması gerçekten hüzün verici ve hemen okumayı yeni görenler için bu kitaba 10 üzerinden 10 vereyim.
Patron diye hitap edilen kahramanımız ekmeğini kitaplardan, yazılardan ve edebiyatdan çıkaran bir insandır. Bir gemi yolculuğu sırasında karşısına çıkar Aleksis Zorba. Her ne kadar kitabı anlatıcı olarak anlatsa da asıl hikaye 
Zorba 'nın ulaşılmaz kişiliği ve yaşam şeklidir.
Bir yandan bir işe ihtiyacı olan Zorba diğer yandan Girit'e linyit madenlerini işletmeye giden Zorba'nın deyimiyle Patron bu gemi yolculuğunun durması ile tanışır ve madenlere bakmaya ve beraber iş yapmaya Girit'e doğru yola çıkarlar. Bu yolculuk aslında Patron'un iş ortaklığı değil aynı zamanda hayatı ve ölümü anlama yolculuğudur.
Girit'e vardıkları zaman onlar dul olan ve bir oteli olan Madam Ortas'ın yanına yerleşirler ve Madam bir yandan da donanma ve matmazel hatıralarından bahsederken Zorba ile aralarında yakınlaşma başlar. Zorba çok az olmamakla beraber tamamen bir çapkındır. Madam Ortas ona karşılıksız olarak aşık olur fakat Zorba işi yine alaya ve çapkınlığa alır.
Bir yandan linyit işleri uğraşır iken, diğer yandan din adamları arasındaki köylüler ve diyalogları, Girit'te esen lodos ve eski savaş hatıraları, Madam Ortas'ın hazin sonu, eski Girit'te olan toplumsal olaylar ve son olarak Zorba'nın hiçbir kitabı okumayıp bu kadar yaşam tecrübesi olması, çalmak istediği müzik aleti Santur'u bir dakika yanından ayırmaması, aşkları, yolculukları ve sanki ölümü yenip de sonsuza kadar dost olmaları onun deyimiyle patronu ölüm olsa bile sonsuza kadar sevmesi.
Eksiklerimden ziyade kitabın içindeki alıntılardan ikilininCan Dostum
Nikos Kazancakis . Yunan Edebiyatı başlı başına bir kaos fakat bu eserle o kadar geç tanıştım ki açık söylemek gerekirse benim gibi sıkı bir okuyucunun bu kitabı okumamış olması gerçekten hüzün verici ve hemen okumayı yeni görenler için bu kitaba 10 üzerinden 10 vereyim.
Patron diye hitap edilen kahramanımız ekmeğini kitaplardan, yazılardan ve edebiyatdan çıkaran bir insandır. Bir gemi yolculuğu sırasında karşısına çıkar Aleksis Zorba. Her ne kadar kitabı anlatıcı olarak anlatsa da asıl hikaye Zorba 'nın ulaşılmaz kişiliği ve yaşam şeklidir.
Bir yandan bir işe ihtiyacı olan Zorba diğer yandan Girit'e linyit madenlerini işletmeye giden Zorba'nın deyimiyle Patron bu gemi yolculuğunun durması ile tanışır ve madenlere bakmaya ve beraber iş yapmaya Girit'e doğru yola çıkarlar. Bu yolculuk aslında Patron'un iş ortaklığı değil aynı zamanda hayatı ve ölümü anlama yolculuğudur.
Girit'e vardıkları zaman onlar dul olan ve bir oteli olan Madam Ortas'ın yanına yerleşirler ve Madam bir yandan da donanma ve matmazel hatıralarından bahsederken Zorba ile aralarında yakınlaşma başlar. Zorba çok az olmamakla beraber tamamen bir çapkındır. Madam Ortas ona karşılıksız olarak aşık olur fakat Zorba işi yine alaya ve çapkınlığa alır.
Bir yandan linyit işleri uğraşır iken, diğer yandan din adamları arasındaki köylüler ve diyalogları, Girit'te esen lodos ve eski savaş hatıraları, Madam Ortas'ın hazin sonu, eski Girit'te olan toplumsal olaylar ve son olarak Zorba'nın hiçbir kitabı okumayıp bu kadar yaşam tecrübesi olması, çalmak istediği müzik aleti Santur'u bir dakika yanından ayırmaması, aşkları, yolculukları ve sanki ölümü yenip de sonsuza kadar dost olmaları onun deyimiyle patronu ölüm olsa bile sonsuza kadar sevmesi.
Eksiklerimden ziyade kitabın içindeki alıntılardan ikilinin
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Bir insanın çok dostu olabilir ama insan, onların içinden bazılarını kendine daha yakın bulur ve onları daha çok sever.
Yakın olmak istediğiniz ama uzun zamandır ortak alanlarda bulunmadığınız birsiyle ne koşursunuz ?
