d
Dram
24 üyeTakip
Dram türündeki filmler ve edebi eserler üzerine paylaşımlar.
Saflığın Yükü: İyi Niyetin Trajik SonuDram
Fareler ve İnsanlar, John Steinbeck’in yalın anlatımının arkasına sakladığı derin insanlık sorgulamalarıyla, kısa hacmine rağmen yoğun bir etki bırakan eserlerinden biri. Kitabı yalnızca iki gün içerisinde tamamlamış olmam, büyük ölçüde yazarın son derece akıcı, sade ve anlaşılır diliyle doğrudan ilişkilidir. Steinbeck, süslü anlatımlardan bilinçli şekilde uzak durarak, okuyucuyu metnin duygusal ve düşünsel merkezine hızla çekmeyi başarıyor.
Eser, yüzeyde iki arkadaşın –George ve Lennie– hayatta tutunma çabasını anlatıyor gibi görünse de, aslında çok daha katmanlı bir yapı sunar. Metin, bireyin toplum içindeki konumunu, güç ilişkilerini ve en önemlisi “hayal kurma” eyleminin varoluşsal işlevini sorgular. Bu bağlamda George’un rasyonel yönü ile Lennie’nin saf ve kontrolsüz doğası, yalnızca iki karakteri değil, insan doğasının iki temel yönünü temsil eder. Bu karşıtlık, anlatının dramatik gerilimini oluştururken aynı zamanda etik bir tartışmayı da beraberinde getirir.
Kitabı okurken zihnimde sürekli olarak The Green Mile filmindeki John Coffey karakterinin canlanması tesadüf değildir. Tom Hanks’in başrolünde yer aldığı bu filmdeki John Coffey ile Lennie arasında dikkat çekici bir benzerlik bulunmaktadır: her ikisi de fiziksel olarak güçlü, ancak zihinsel ve duygusal olarak kırılgan; iyi niyetli olmalarına rağmen istemeden yıkıma sebep olabilen karakterlerdir. Bu benzerlik, Steinbeck’in karakter yaratımındaki evrenselliği ve insan doğasına dair gözlem gücünü daha da görünür kılar.
Akademik açıdan değerlendirildiğinde eser, Büyük Buhran dönemi Amerika’sında ekonomik kırılganlık ve toplumsal yalnızlık temalarını da arka planda taşır. Ancak Steinbeck’in başarısı, bu tarihsel bağlamı didaktik bir şekilde sunmak yerine, karakterlerin gündelik yaşamları ve diyalogları
Türk Edebiyatı Dramı!Dram
İlk defa bir incelemeyi kitabı bitirir bitirmez yazıyorum. Duygularımın tarifi yok ama anlatmaya çalışacağım. Kendi hayat döngümde tam olarak olması gereken bir zamanda okumak nasip oldu. O kadar romantik ve bir o kadar da duygusal ki o duyguyu bölmemek için ağlayamadım bile. Hayatta bir insanın sadece ama sadece aşık olduğu insanla gerçekten var olabildiğini, bütün hayatını o var diye yaşayabildiğini, nefes alabildiğini bu kadar güzel yazan Sabahattin Ali bize müthiş bir eser bırakmış. Aşka inanan, maneviyatı yüksek ve aşık olduğu insana koşulsuz bağlanan insanlar için duygusal yükü çok ağır bir kitap. Özellikle birbirinin kıymetini bilmeyip kavgalar eden çiftlerin ayrı ayrı muhakkak okuması gerek. İyi (mümkünse tabii!) okumalar...
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
İnsan öldürdüklerini kendi içinde yaşatmaya devam ettiğinden, sayısını da kendilerini de yaşattığı azabı da hiç unutmuyor.
Babasını kaybedince merhametini de kaybetti. Babasını kaybedince çocukluğunu da kaybetti. Çocukluğu kaybolan bir adamdan kimse merhamet de beklememeliydi.